منوی اصلی
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
شما تنها نیستید. مراقبین فرسایش مغز را پیدا کنید و از تجربیات یکدیگر استفاده کنید.
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 25 مهر 1398 10:52 ب.ظ نظرات ()
    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    آیا شما از عزیزی که به نوعی فرسایش مغز مبتلاست مراقبیت می‌کنید؟
    آیا بروز خشم یا رفتار خشونت‌آمیز را در او مشاهده کرده‌اید؟

    بروز خشم و خشونت در عزیزان ما به مراتب شایع‌تر از آن است که گزارش می‌شود. به دلیل اینکه بیماران سالهای متمادی با عشق با همسرشان زندگی کرده‌اند، باور کردن فحاشی، خشونت، تهمت زدن، کتک زدن، و روآوردن اعتیادگونه به وبسایت‌های ممنوعه از طرف آنها باور نکردنی نیست. 

    متاسفانه به دلیل دور از عقل بودن این نوع تغییر رفتار، همسر بیمار ممکن است آن را از دید دیگران پنهان نماید، خشونت ببیند، و حتی اگر آنرا با خانواده خود در میان بگذارد حرف او را باور نکنند. این بی‌توجهی ممکن است به اتفاقات جبران ناپذیر منجر گردد.

    در تالار گفتگوی بین المللی دمانس فرونتوتمپورال، جمعی از مراقبت کنندگان برآن شدیم که اطلاعاتی از خط اول جبهه مبتنی بر تجربیاتمان در برخورد با خشونت در اختیار شما عزیزان قرار دهیم. آموزشی که در هیچ کتاب یا نوشته دیگری وجود ندارد و می‌تواند زندگی شما را نجات دهد. 

    خشونت در حدود ۲۰ در صد از بیماران فرسایش مغز با شدت و ضعف مختلف در سیر بیماری متجلی خواهد شد. اگر عزیز شما آرام است و خشونت نمی‌کند، شکر گزار باشید چون عکس آن بسیار تنش ‌آور و خطرناک است. 

    مطالعه این مقاله را به مراقبت کنندگانی که کوچکترین نگرانی از بروز خشونت در عزیزشان دارند توصیه می‌کنم. لینک مقاله در وبسایت دردآشنا: 

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 25 مهر 1398 10:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 8 مهر 1398 09:58 ق.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    سپتامبر ماه آگاهی رسانی در باره آلزایمر و دمانس

     

    در راستای آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر و دمانس، مقاله های مختلفی در وبلاگ دردآشنا درج کرده ام از جمله بیماری آلزایمر و تفاوت آن با دمانس، انتخاب واژگان مناسب برای ابنگونه بیماریها، آمار مبتلایان و نیازهای اجتماعی، درمانی، و مراقبتی در آینده، ده علائم هشدار دهنده و زنگ خطر، معرفی کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز(دمانس)، و عواملی که خطر ابتلای به این بیماریها را تشدید می کنند. در آخرین بلاگ ماه سپتامبر در نظر دارم راههای کم کردن خطر ابتلای بیماری را شرح دهم.

     


    آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است؟

    همانگونه که هنوز علت دقیق بو جود آمدن بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز معلوم نیست، لذا راه مطمئنی هم برای جلوگیری از ابتلا به آن وجود ندارد. ولی شما می توانید با تغییراتی که در روش زندگی خود ایجاد می کنید، خطر دچار شدن به فرسایش مغز را کم کرده و یا شروع آن را به تأخیر بیندازید. بر اساس تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه کالج لندن، شما می توانید با تغییرات موثر در روش زندگی خود، خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز را ۳۵% کاهش دهید. به راهکارهای زیر توجه فرمایید:


     

    خطر ابتلا به بیماری های عروقی را کم کنید

    بیماری های قلبی و عروقی با بیماری آلزایمر و دمانس عروقی رابطه نزدیک دارند. برای اطلاع بیشتر در باره دمانس عروقی، مقاله انواع فرسایش مغز را مطالعه کنید: http://dardashna.ir/?p=1748.  شما ممکن است با اقدامات مربوط به بهبود کیفیت سلامتی قلبی و عروقی خود نه تنها خطر اینگونه بیمایها مانند ایست قلبی را کاهش دهید بلکه از خطر سکته مغزی و دمانس عروقی نیز بکاهید.


    به ورزش و فعالیت بپردازید

    گنجاندن ورزش و فعالیتهای مورد علاقه در برنامه روزانه و هفتگی، نه تنها به سلامت فیزیکی شما کمک می کند، بلکه سلامت روحی و فکری شما را نیز تقویت می نماید. پیاده روی، دوچرخه سواری، و شنا ورزشهای مناسب برای همه سنین بشمار می روند.

    .

    تغذیه سالم داشته باشید

    یک برنامه غذایی کم چربی و کم نمک، با فیبر فراوان، سبزیجات و میوه جات تازه، ماهی و دانه های روغنی ممکن است از خطر دچار شدن به آلزایمر وبسیاری از انواع فرسایش مغز بکاهد. مقاله تغذیه و برنامه غذایی وبسایت دردآشنا را مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=1068

     

    فکر و مغز خود را به چالش بکشید

    نشانه هایی مبنی بر کمتر بودن نرخ ابتلا به فرسایش مغز در افرادی که فکر و مغز خود را بکار می گیرند وجود دارد. شما ممکن است بتوانید خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز را با کتاب خواندن، یاد گرفتن زبان خارجی، یاد گرفتن نواختن یک آلت موسیقی و امثال آن کم کنید. کامل کردن تحصیلات پایه حد اقل تا پایان دبیرستان نیز از اقدامات موثر است.

    .

    اجتماعی باشید

    تحقیقات نشان داده است که افراد اجتماعی در مقایسه با افراد گوشه گیر، کمتر در معرض خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز قرار دارند. پیوستن به کلوبها، سازمانهای داوطلبانه مردم نهاد، مسافرت های گروهی و امثال آن خطر ابتلا به فرسایش مغز را کم می نماید.

    .

    برای اطلاع بیشتر، مقاله آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است را در وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=2780

    آخرین ویرایش: دوشنبه 8 مهر 1398 10:25 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 4 مهر 1398 03:59 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    در راستای آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر و دمانس، مقاله های مختلفی در وبلاگ دردآشنا درج کرده ام از جمله بیماری آلزایمر و تفاوت آن با دمانس، انتخاب واژگان مناسب برای ابنگونه بیماریها، آمار مبتلایان و نیازهای اجتماعی، درمانی، و مراقبتی در آینده، ده علائم هشدار دهنده و زنگ خطر، و معرفی کتاب راهنمای مراقبین فرسایش(دمانس). در این بلاگ در نظر دارم به عواملی که خطر ابتلای به این بیماریها را تشدید می کنند بپردازم.

     

    سن وسال

    بزرگترین عامل شناخته شده خطرآفرین بیماریهای فرسایش مغز بالا رفتن سن است. بیشترین مبتلایان در سنی بالاتر از ۶۵ سالگی قرار دارند. پس از سن ۶۵ سالگی، خطر ابتلا به آلزایمر در هر ۵ سال دو برابر می شود بطوریکه حدود بیش از یک سوم ۸۵ سالگان و بالاتر به نوعی فرسایش مغز دچار خواهند بود.

     

    جنسیت

    خطر ابتلا به فرسایش مغز در خانم ها بیشتر از آقایان است. در انگلستان ۶۱٪ مبتلایان به فرسایش مغز را خانم ها و ۳۹٪ را آقایان تشکیل می دهند. این اختلاف فقط با در نظر گرفتن امید به زندگی بیشتر در خانم ها قابل توجیه نیست.

     

    سابقه فامیلی

    ابتلا به فرسایش مغز یک نفر از اعضا یک خانواده مانند پدر یا مادر و خواهر یا برادر، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در سایر افراد خانواده بیشتر خواهد کرد.  در عین حال، رابطه سابقه فامیلی و ابتلا به بیماری کمرنگ است.

     

    ضربه به سر

    ضربه و صدمه به سر در اثر تصادف، زمین خوردن، و امثال آن خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهد. ورزشهای رزمی، بکس، فوتبال، و مشابه آن که در آنها ضربه های مکرر به سر وارد می شود نیز خطر آفرین می باشند.

     

    رابطه قلب و مغز

    سلامت قلب و سلامت مغز رابطه تنگاتنگی با یکدیگر دارند. علت آن کاملا روشن است. مغز از بزرگترین شبکه رگها و مویرگهای خون تغذیه می شود و هر گونه خلل و آسیب به این شبکه وسیع و پیچیده، بر سلامت مغز اثر مستقیم دارد. دمانس عروقی در اثر مختل شدن قسمتی از این شبکه وسیع در اثر انواع بیماریهایی که به رگها و مویرگها آسیب می رسانند بوجود می آید. این بیماری های زمینه ای شامل انواع بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت، و امثال آن می باشد.  

     

    استرس و اضطراب

    میزان کورتیزول خون یا هورمون استرس در فرد سالم از یک تعادل دقیق برخوردار است. در زمان احساس خطر مانند حمله حیوانات وحشی یا در گیری با سایر افراد، سطح کورتیزول خون افزایش می یابد و به نتیجه جنگ یا فرار می انجامد ( fight or flight ). این یک عکس العمل سالم و نجات دهنده است. ولی اگر به دلایل مختلف مانند استرس و اضطراب، میزان کورتیزول خون فرد پیوسته بالا باشد، نتیجه آن افزایش استعداد ابتلا به اثرات جانبی ناخواسته از جمله فشار خون و کلسترول بالا، بیماریهای قلبی، آسیب دیدن سیستم ایمنی بدن، و همچنین ازدیاد خطر ابتلا به فرسایش مغز خواهد بود.

     

    سایر عوامل خطرآفرین

    چاقی زیاد، بی تحرکی، و انواع تورم ها نیز خطر ابتلا به فرسایش مغز را افزایش می دهند. 

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 4 مهر 1398 04:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 30 شهریور 1398 04:02 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    امروز ۲۱ سپتامبر و روز جهانی آلزایمر است.


    سپتامبر ماه آگاهی رسانی در باره آلزایمر و دمانس dementia   است. بدنبال مطالب قبلی در باره انتخاب واژگان مناسب و آمار جهانی و ایران، در این بلاگ می خواهم به ده علامت هشدار دهنده فرسایش مغز بپردازم.

     

    آیا شما در آستانه ابتلا به بیماری آلزایمر هستید؟

    شما به آشپزخانه می روید و در یخچال را باز می کنید ولی بخاطر نمی آورید دنبال چه هستید. آیا این شروع آلزایمر است؟

    آماده خروج از منزل هستید ولی سویچ اتومبیلتان را پیدا نمی کنید. آیا باید نگران باشید؟

    شما متوجه می شوید که برای فراموش نکردن کارها، باید پیوسته آنها را یادداشت نمایید. آیا این مقدمه ابتلا به فرسایش مغز است؟


     جواب این پرسش ها معمولا منفی است. شما با مرور ذهنی کارهایی که دقایقی قبل انجام می دادید، مثلا علت رفتن سراغ یخچال را بخاطر خواهید آورد. همه ما با بالا رفتن سن، حضور ذهن و تیزی فکرمان به خوبی سنین سی سالگی نخواهد بود. فراموش کردن محل ریموت تلویزیون، دنبال عینک گشتن، و مکث کردن جلوی یخچال، و مانند آن، به تنهایی هشداری برای شروع آلزایمر یا نوعی دیگر فرسایش مغز نیستند.

     

    نشانه های زنگ خطر کدامند؟

    اگر شما وسایل خود را در جای نامناسب می گذارید، مثلا عینک خود را داخل فریزر منزل پیدا می کنید، سویچ اتومبیل را داخل قوری چای می گذارید، در محلی آشنا بعضی اوقات سردرگم می شوید، یا حساب هفته و ماه و سال از دستتان خارج می شود، خوب است با پزشک در این باره مشورت کنید. زمانی باید نگران شوید که این نوع فراموشی ها، بر زندگی روزمره شما تاثیر بگذارد.


    شکل زیر ده علامت هشداردهنده را بخوبی نشان می دهد.


    برای اطلاع بیشتر، مقاله ده نشانه زنگ خطر  را در وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید.

     

    آخرین ویرایش: شنبه 30 شهریور 1398 04:18 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 29 شهریور 1398 11:00 ق.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    در نوشته قبلی، به تعریف دمانس، تفاوت آن با بیماری آلزایمر، گزینش واژگان جانشین مناسب، و به سیر تکامل معنی واژه دمانس در کشورهای مترقی طی قرن گذشته پرداختم.

    در این مقاله تصمیم دارم به اختصار در باره بعضی آمار موجود صحبت نمایم. از جمله، آمار افراد مبتلا به دمانس در دنیا و کشور های مختلف، سیر ازدیاد تعداد مبتلایان، طول مدت بیماری، هزینه های مراقبت و درمان بیماران، و نقش مراقبین که سنگین ترین سهم بار را از نظر مالی، روحی، و جسمی برعهده دارند.

     

    آمار مبتلایان به بیماری دمانس

    بر پایه آمار منتشر شده توسط سازمان جهانی بهداشت World Health Organization WHO تعداد کل مبتلایان به دمانس در دنیا 50 میلیون نفر است و سالیانه 10 میلیون نفر به این آمار اضافه می شود بطوری که در سال 2050 این آمار به 152 میلیون نفر افزایش خواهد یافت و بیشترین این افزایش در کشورهای با درآمد سرانه پایین و متوسط خواهد بود. این سازمان تخمین می زند که در هر سه ثانیه یک نفر در جهان به دمانس مبتلا می شود.


    آمار مستند دیگر مربوط به ایالات متحده آمریکاست. بنا به گزارش سال ۲۰۱۸ انجمن آلزایمر آمریکا، تعداد مبتلایان به دمانس در آمریکا نزدیک به ۶ میلیون نفر است و پیش بینی می شود این آمار تا سال ۲۰۵۰ بالغ بر ۱۴ میلیون نفر باشد. برآورد سرعت ابتلا به دمانس در آمریکا هر ۶۵ ثانیه یک نفر است.


    تخمین زده می شود که تعداد مبتلایان به فرسایش مغز در ایران بالغ بر ۷۰۰ هزار نفر باشد و هر ۷ دقیقه یک نفر به مبتلایان اضافه می شود.

     

    نحوه تخمین آمار و پیش بینی آینده در کشورهای پیشرفته

    یک نوع برآورد آمار، مبتنی بر انتخاب یک منطقه جغرافیایی معین مثلا شهری از یک ایالت است

    Cross sectional prevalence survey. در این منطقه که بعنوان نمونه انتخاب می شود، تعداد مبتلایان را بر حسب گروه سنی، جنسیت، میزان پیشرفتگی بیماری، و معیارهای متعدد دیگر آمار گیری می کنند. مشکل اساسی این نوع برآورد این است که منطقه انتخاب شده ممکن است نمونه درستی که نمایانگر کل ایالت، کشور، و جهان است نباشد.

    نوع دیگر برآورد، محاسه رو بجلو  forward calculationاست. این روش تخمین زدن بر اساس فرضیاتی مانند نرخ شیوع، برآورد مدت بیماری پس از تشخیص، و مانند آن بنا شده است. متاسفانه نحوه انتخاب این گونه پارامترها جای بحث داشته و کوچکترین اشتباه در گزینش آنها، تاثیر مهمی در نتایج بدست آمده بوجود می آورد.  

     

    سایر عوامل موثر در تهیه آمار

    بر اساس تحقیق انجام شده در کینگ کالج لندن و منتشر شده توسط بیماری آلزایمر بین الملل ADI، ۵۰٪ موارد دمانس در کشورهای پیشرفته به تشخیص نهایی بیماری فرسایش مغز نمی انجامند. دلایل فراوانی برای این مسئله وجود دارد از جمله عدم تمایل سالمندان به پی گیری مشکل تا حصول تشخیص قطعی، عدم وجود آزمایشهای دقیق برای تشخیص بیماری و در نتیجه عدم تمایل پزشک به بیان تشخیصی که از آن اطمینان ندارد، و همچنین عدم تمایل پزشک به اعلام تشخیصی که زندگی یک فرد و خانواده او را دگرگون خواهد کرد.

    همچنین، در تخمین آمار بسیاری بیماریها، گزارش پزشک معالج در مورد علت فوت یکی از داده های معتبر می باشد. متاسفانه در مورد بیماران فرسایش مغز، علت فوت در بیشتر موارد، ایست قلبی، عفونت های مختلف، و امثال آن ذکر می شود و فوت فرد در تابلوی فرسایش مغز ثبت نمی گردد. علاوه بر آن، پارامتر مهم دیگر، تخمین دوران بیماری است. متوسط دوران بیماری از زمان بروز عوارض تا پایان بین ۸ تا ۱۰ سال برآورد شده است در حالی که در واقع، دوران کمتر از ۲ و بیش از ۲۰ سال بسیار دیده شده است.

     

    هزینه مراقبت و درمان بیماران فرسایش مغز

    با توجه به دوران نسبتا طولانی بیماری، هزینه درمان، مراقبت، و وسایل مورد نیاز مانند تخت بیمارستان، ویلچر، و لوازم بهداشتی مانند پوشک، شرت بی اختیاری، و غیره برای اکثر قریب به اتفاق خانواده ها کمر شکن است. در مرحله سوم بیماری که مراقبت تخصصی شده و مشکلات مهمی مانند بی تعادلی و بلع بوجود می آید، نیاز به مراقب دوره دیده و با تجربه یا اسکان بیمار در خانه های تخصصی سالمندی افزایش می یابد. علاوه بر کمبودهای فراوان در این زمینه، پرداخت هزینه های آن در بودجه اکثر خانواده ها نمی گنجد.

    در آمریکا، در سال ۲۰۱۷، مراقبین خانوادگی بیش از ۱۸ میلیارد ساعت و به ارزش تقریبی ۲۳۲ میلیارد دلار فقط از وقت خود را صرف مراقبت از عزیزان خود نمودند. همین گزارش تخمین می زند که هزینه مراقبت از این بیماران برای کشور آمریکا، علاوه بر آورده مراقبین خانوادگی، در سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۲۷۷ میلیارد دلار بوده و در سال ۲۰۵۰ به ۱۱۰۰ میلیارد دلار افزایش خواهد یافت.  

    توجه نمایید که بزرگترین سهم بار مراقبت بردوش خانواده است. این بار سنگین بدلایل سنتی، معمولا گریبان گیر دختر خانواده بیمار می شود و بدلیل طولانی بودن این دوران، آن فرزند ممکن است از شغل حرفه ای خود کناره گیرد، هرگز ازدواج ننماید، و در پی از دست رفتن عزیزش بی پناه و تنها بماند. معضل دیگر، بر خلاف گذشته نه چندان دور، فرزند کمتر، آپارتمان نشینی فرزندان، و نبود فضای مناسب و آرام برای اینگونه بیماران است.   

     

    نتیجه گیری از آمار فوق

    پر واضح است که حتی در کشورهای پیشرفته، آمار منتشره ممکن است قابل بحث و ایراد باشد. ولی یک امر قطعی است. با توجه به بالا رفتن امید به زندگی، سونامی فرسایش مغز در راه است و اکثر کشورهای جهان، مخصوصا کشورهای با درآمد سرانه متوسط و پایین، آمادگی لازم برای مقابله با آن را ندارند. بزرگترین این مشکلات بشرح زیرند:

    کمبود متخصصین طب سالمندی

    کمبود زیرساختهای مراقبتی مانند خانه سالمندان و مهد روزانه سالمند

    وضعیت نابسامان مالی بیمه های دولتی و تامین اجتماعی در بیشتر کشورها

    کمبود مراقبین حرفه ای آموزش دیده و با تجربه

    فرزند کمتر و آپارتمان نشینی (بزرگترین منبع مراقبتی فرزندان و نزدیکان بیمارانند)

    عدم توان خانواده ها در پرداخت هزینه های مراقبت در دوران طولانی بیماری

    نبود قوانین مترقی در مورد حق و حقوق بیماران

    و نبود متولی مسئول، کاردان، و اقدامات موثر و پویا در دولت ها

     

    اگر دست اندرکاران بسرعت و بجای حرف زدن به عمل کردن نپردازند، مقابله با سونامی در راه فرسایش مغز، خانواده ها و اکثر بیمه ها را در بسیاری کشورها بزانو در خواهد آورد.

     

    Dementia used to be a personal and family tragedy,

    It is turning into a national catastrophe.


    فرسایش مغز که یک تراژدی شخصی و خانوادگی بود،

    می رود که به یک فاجعه ملی تبدیل شود.

        

    آخرین ویرایش: جمعه 29 شهریور 1398 11:14 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 25 شهریور 1398 09:20 ب.ظ نظرات ()

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

     

    سپتامبر ماه آگاهی رسانی در باره آلزایمر و دمانس dementia   است.  به احترام این ماه کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز را تا پایان روز ۱۲ مهرماه با ۲۵٪ تخفیف به شما تقدیم می دارم. 

    لطفا اگر مراقب نیازمندی را می شناسید بمن معرفی نماید تا کتاب را رایگان برایشان ارسال کنم.


    اطلاعات بیشتر برای سفارش کتاب در وبسایت دردآشنا.

     

    مراقبین و متخصصینی که کتاب را خوانده اند، در کارساز بودن آن هم عقیده می باشند. به گزیده ای از اظهار نظرها توجه بفرمایید:

     

    جناب صمدانی عزیز. خواستم بگم، این یک کتاب کم نظیر در حوزه کتاب های فارسی است…اما دیدم واژه”کم نظیر” بی انصافی است…..چرا که باید گفت این یک کتاب بی نظیر است….و تک تک جملات آن ماحصل تلاش و تجربه است. ویژگی منحصر به فرد کتاب سادگی بیان آنست که هم قشر آکادمیک و هم خانواده ها می توانند از آن بهره بگیرند  متخصص امور سالمندی

     

    در زمینه دمانس که انصافا اقای صمدانی عزیز بسیار خوب کار کردند. بنده کتاب ایشون رو مطالعه کردم. همینطور مطالب کانال و سایت.  پزشک متخصص سالمندی

     

    سلام و درود فراوان خدمت جناب آقای صمدانی ، از کتاب عالی و کاربردی تون که تالیف کردید سپاسگزارم.  یک مراقب


    سلام. از کتاب بسیار با ارزشتان تشکر می کنم. من معتقدم در این زندگی هر کس رسالتی به عهده دارد که بعضی آن را انجام می دهند و بعضی انجام نداده دنیا را ترک می کنند.  ایمان دارم که شما رسالت بزرگی را در زندگیتان انجام دادید.  متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    این کتاب چند ویژگی دارد که شاید کمتر بتوان در جای دیگری سراغ قرار گرفت. این کتاب حاصل تجربه عملی فردی است که با نهایت دلسوزی و عشق مراقبت کرده است. این کتاب بدنبال مطالعه عمیق طی سالیان دراز بدست آمده است. این کتاب پس از بررسی علمی و آکادمیک توسط متخصص این بیماریها ویراسته شده است. ویژگی دیگر این کتاب نثر آسان و بدون واژه های سنگین تنظیم شده، بنابراین نثری روان و تاثیر گذار دارد. ضمن آرزوی موفقیت بیشتر برای نویسندگان دردآشنا، امید است توجه همگان را به مشکل پیش روی جامعه ما جلب نماید. متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    در اولین ملاقاتم با‌ آقای مهندس صمدانی، عشق عمیق او را نسبت به همسر بیمارش بوضوح مشاهده کردم.  این عشق،  منجر به مطالعه منابع متنوع و جمع آوری آنها شده است. سیستم مراقبتی ایجاد شده توسط ایشان، اگر نگویم اولین، که نادر ترین مورد نحوه مراقبت از بیمار در کشور ما می باشد. ایشان علاوه بر مشاوره با پزشکان، دست به مطالعات گسترده ای زده اند که ماحصل آن کتابی است که در پیش رو دارید.  متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    باید اعتراف کنم هر بار ایشان برای بنده مقالاتی که در وب سابت درد آشنا میبینید را میفرستادند تا بنده دیدگاه پزشکی خودم را بر آنها ضمیمه کنم , اولین کسی که از آنها سود می برد خود بنده بودم، چه با مطالعه مقالات ایشان و چه به علت اجباری که برای مطالعه بیشتر برای آن موضوع احساس میکردم. این باعث افتخار و خوشبختی بنده بوده و هست.

     

    آشنایی با آقای صمدانی و ایده ارایه مقالاتی که بتواند به مراقبین بیماران مبتلا به دمانس کمک کند, برای من به عنوان متخصص مغز و اعصاب تازه کردن زخمی بود که سالها در قلبم احساس می کردم. دردی که در هر بار صحبت با همراه بیمار در مدت زمان کوتاه ویزیت و مشخص شدن تشخیص، من را آزار میداد. من اطمینان دارم که بسیاری از همکاران من نیز در این تالم شریکم بوده و هستند. عذاب وجدان ناشی از اینکه همواره میدیدم مراقبتی که شایسته بیماران مبتلا به دمانس است از سوی من و همراهان انها به صورت کامل صورت نمی گیرد و ما به غیر از مشاوره در مورد تشخیص, سیر بیماری و یا عوارض دارویی کار دیگری از دستمان بر نمی اید.

     

    نبود عشق در زندگی خانوادگی و در نگهداری از بیمار چه رنجهای عمیقی بر افراد درگیر تحمیل میکند و داستانی است که در این نوشتۀ کوتاه نمیگنجد. در چنین شرایطی، ارزش کارِ کسانی که راهِ درست را یافته اند، صد چندان میشود. به جواهری میمانند درخشان در مردابی سیاه.

     

    از آن مهمتر، چون رنج و دردسرهای زندگی و پرستاری از همسرِ بیمار را تجربه کرده، دغدغۀ کسانی را دارد با وضعیتی مشابه. سایتی راه میاندازد تا دانش و تجربۀ خود را با افرادی در میان گذارد که با عشق و یا از روی وظیفه یا حتی اجبار از عزیزشان نگهداری میکنند ولی در خاموشی و تنهایی باری سنگین بر جان دارند.

     

    دردآشنا در آغاز راه است. می تواند به سایتی تبدیل شود نه تنها درمانگر درد و رنج شمار زیادی از افرادی که گرفتار این بیماریند و یا با چنین بیمارانی زندگی میکنند، بلکه میتواند عامل تحول فرهنگِ نگهداری از بیماران خاص شود و الگویی ارائه دهد در فضای مجازی برای سایر بیماریها

    آخرین ویرایش: دوشنبه 25 شهریور 1398 09:38 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 22 شهریور 1398 05:30 ب.ظ نظرات ()
    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    برای عزیزان خود برنامه روزانه و هفتگی داشته باشید. زندگی بدون برنامه همانند راه رفتن در تاریکی است. علاوه بر بالابردن سطح استرس بیمار و مراقب،‌ کارکردن بدون برنامه کیفیت زندگی هردو را پایین می‌آورد. 

    در جلسه گذشته رودرروی مراقبین کرمان، به مسئله برنامه ریزی روزانه و هفتگی و اهمیت ثبت وقایع روزانه پرداختیم. برای عزیزانی که در این جلسه حضور نداشتند، خلاصه‌ای از این مطالب را در این پادکست به‌عرض می‌رسانم. 

    در جلسه فوق، اهمیت داشتن برنامه، طولانی کردن هر چه بیشتر دوران استقلال بیمار، سودبردن از خلاقیت‌های او، و ثبت خاطرات شفاهی این عزیزان را برای مراحلی که توان سخن گفتن را از دست می‌دهند شرح دادم و در پایان، راهکار آسان و کارساز ثبت وقایع روزانه را بر پایه جدول ثبت وقایع دردآشنا معرفی کردم.

    لینک دسترسی به پادکست: https://www.aparat.com/v/EfkSF
    آخرین ویرایش: جمعه 22 شهریور 1398 05:42 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 19 شهریور 1398 11:10 ب.ظ نظرات ()
    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    شما به باشگاه مراقبین بیماران آلزایمر و سایر انواع فرسایش مغز پیوسته‌اید، باشگاهی که کسی علاقه‌ای به عضویت در آن ندارد.

    چه باید بدانید و رازهای مهم بقاء شما کدامند؟

     پادکست راهکارها و نصایحی که احتمالا تا بحال کسی به شما نگفته است و می‌تواند در این راه طولانی و پرمخاطره چراغ راهنمای شما باشد را در آپارات بارگذاری کردم. این پادکست نمایانگر خرد جمعی مراقبینی است که قبل از شما در این راه قدم گذاشته اند.

    لینک دسترسی به این پادکست کوتاه در کانال دردآشنای آپارات:
    آخرین ویرایش: سه شنبه 19 شهریور 1398 11:13 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 14 شهریور 1398 07:34 ب.ظ نظرات ()

    سپتامبر ماه جهانی آگاه سازی جامعه در باره بیماری های آلزایمر و دمانس است. به پروژه درد آشنا فکر می کردم و اینکه بیماری های آلزایمر و دمانس dementia ، فرسایش مغز، و نوشته های موجود به زبان فارسی، در این رابطه باید چه نقشی داشته باشند. 


    آلزایمر نوعی بیماری دمانس یا فرسایش مغز است. این بیماری ها منشا فیزیکی دارند بدین معنی که در اثر از بین رفتن فیزیکی سلولهای مغزی، مغز فرسوده و کوچک می شود. نتیجه این فرسایش سلولی، ظهور تغییرات رفتاری و کرداری در بیمار می باشد. این تغییرات که در ابتدا اندک و قابل اغماضند، با پیشرفت بیماری پر رنگ تر شده و برای اطرافیان کاملا هویدا می گردند.  


    دمانس یا فرسایش مغز چیست؟

    دمانس طیف وسیعی از بیماری های پیش رونده مغزی را در بر می گیرد که در اثر از بین رفتن سلولهای زیادی در مغز، اندازه ظاهری آن را کوچک کرده و حفره هایی در ساختار آن بوجود می آورند.


    با از بین رفتن سلول ها، توان انجام وظایف توسط مغز به تحلیل می رود و عوارض مختلف بیماری بروز می نماید. این عوارض در ابتدا خفیف بوده و برای اطرافیان بیمار زنگ خطر بحساب نمی آیند. بیمار ممکن است به فراموشی دچار شده پرسشی را تکرار نماید یا دچار تغییرات شخصیتی شود.


    با پیشرفت بیماری، توان پردازش درست اطلاعات و تصمیم گیری بیمار به تحلیل می رود و عوارض مختلف بیماری مانند تغییرات خلقی، اختلال در جهت یابی زمانی و مکانی، سخت شدن کارهای عادی، و غیره که تا حدی برای اطرافیان قابل توجه خواهند بود بروز می نماید. 


    در مراحل پیشرفته تر بیماری، زمانی که قسمتهای مهمی از مغز از بین برود، عوارض بیماری کاملا قابل مشاهده بوده و بیمار به مراقبت مستمر نیاز پیدا می کند. نیازهایی مانند کمک در انجام کارهای روزانه، غذا خوردن، لباس پوشیدن، بهداشت فردی، حمام کردن، راه رفتن، و غیره از این جمله اند.   


    بیماری آلزایمر نوعی دمانس است

    بیماری آلزایمر شایع ترین نوع دمانس است که بیش از ۶۰٪ بیماران را شامل می شود. بدین معنی که حدود ۴۰٪ مبتلایان دمانس، به بیماری آلزایمر مبتلا نیستند. در بیماری آلزایمر، اولین سلولهایی که از بین می روند در قسمت مربوط به حافظه قرار دارند و در نتیجه، اولین عارضه بیماری آلزایمر فراموشی است. سایر انواع دمانس در بخش های مختلف دیگری از مغز بروز می کنند و عوارض اولیه آنها ممکن است فراموشی نباشد. نهایتا، در دمانس پیشرفته منجمله آلزایمر، همه بیماران در اثر فرسایش سلولهای اکثر بخش های مغز، شبیه یکدیگر می شوند.  


    سابقه تاریخی واژگان دمانس در غرب

    معنی قدیمی دمانس (به لاتین: demens ) به شواهد بارز و سطحی بیماری که در مرحله پایانی آن مشاهده می شد و در زمانی که بیمار از کار افتاده و در همه امور وابسته به دیگران بود، اشاره می کرد. دلیل مهم آن این بود که علم پزشکی شناخت دقیقی از این بیماری نداشت و فقط با مرحله پایانی بیماری که خیلی دیر شده بود، روبرو می شد.  


    تعاریف جدید بیماری دمانس که از تحقیقات یک قرن گذشته بهره مند است، به علائم  دقیق تری در برداشت و تعریف بیماری پرداخته و نهایتا به حقیقت فیزیکی بیماری که تخریب سلول ها و کوچک شدن مغز می باشد رسیده است. 


    در انتخاب جایگزین واژه دمانس، به ریشه بیماری توجه کنیم نه به عوارض آن

    دمانس ریشه فیزیکی و بیولوژیک دارد. سلولهای مغز به دلایل بیولوژیک از بین می روند. علل این فرایند توسط دانشمندان تحت تحقیق و بررسی گسترده می باشد. 

    مغز عضو مهم پردازش اطلاعات ماست و شبیه کامپیوتر عمل می کند. با از بین رفتن سلولهای بی شمار، مغز از انجام آنالیز و محاسبات سریع و پیچیده باز می ماند. در نتیجه، رفتار بیمار تغییر کرده و توانایی های او به تحلیل می روند. توجه داشته باشیم که دمانس یا فرسایش مغز، نوعی بیماری است که ریشه آن در فرآیندهای فیزیکی مغز تجلی می کند.


    واژگان جایگزین دمانس در زبان فارسی در ایران

    تفکر امروزه ما در ایران نیز توجه روشنی به عوارض بیماری دمانس در مرحله نهایی دارد. ما هنوز شاهد استفاده از واژگانی مانند جنون و محجور در مجامع حقوقی، و واژگانی چون زوال عقل و خردسودگی در گفتار و نوشته های روزمره هستیم. از طرفی، این واژگان برای کسانی که از این بیماری در عذابند دور از شفقت و مهربانی بوده و آنها را با رنج مضاعف تحمل شرم آور بودن آن روبرو می کند. از طرف دیگر، این گونه واژگان، گمراه کننده بوده و فقط به جنبه های محدود بیماری، آن هم در مرحله پایانی آن اشاره می کنند. در حالی که دمانس سالها طول می کشد تا به مرحله پایانی برسد و بیمار ممکن است بتواند پس ار تشخیص، سالهای متمادی به زندگی پر بار و مستقل خود ادامه دهد.


    همچنین، استفاده از واژگان اختلالات حافظه و شناخت بجای دمانس نیز گمراه کننده است. بیماری آلزایمر با فراموشی شروع می شود ولی گروه دیگری از انواع بیماری دمانس، با عارضه فراموشی آغاز نمی شوند. فراموشی نهایتا در مرحله پایانی، بدلیل پیشرفت بیماری و سرایت فرسایش به تمامی قسمت های مغز، گریبان گیر همه بیماران خواهد شد.


    لازم است که در انتخاب واژگان جایگزین، به زیبایی آن تکیه نکنیم. در حالی که واژگان زوال عقل به روشنی ناکافی است، واژگان اختلالات حافظه و شناخت در بر گیرنده انواع دمانس نیست. اختلالات شناخت ممکن است حتی در زمان سرما خوردگی و تب نیز بروز نماید. علم پزشکی در مسیری حرکت نموده که در انتخاب واژگان معرف هر بیماری، بجای استناد به عوارض آن، به علت زیر بنایی بیماری توجه کرده است. انتخاب ما برای واژگان جایگزین باید بدور از احساسات، واقع گرا، علمی، و فروتنانه باشد. در مقابل، مراقبت کردن از عزیزانمان باید در کمال عشق، وفاداری، و صمیمیت صورت پذیرد.


    فقط در این صورت است که می توانیم امیدوار باشیم که شرم آور بودن بیماری را که با عوارض گسترده خود عزیزان ما را آزار می دهد، کم کنیم. 





    آخرین ویرایش: جمعه 15 شهریور 1398 09:47 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 11 شهریور 1398 08:16 ب.ظ نظرات ()


    سال ۲۰۱۸ هفتمین سالی است که در آن ماه سپتامبر بعنوان ماه جهانی آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر معرفی شده است. از آنجا که بیماری های فرسایش مغز منحصر به آلزایمر نمی شوند، در بسیاری کشورهای مترقی، سپتامبر ماه آگاهی رسانی در باره دمانس تلقی می شود و به همین مناسبت، برنامه های مختلفی از جمله راه پیمایی، کنفرانس، جمع آوری اعانه برای پروژه های مربوطه، آموزش همگانی در کلاس و رادیو و تلویزیون، و غیره برای آگاهی عموم برگزار می کنند. 

    روز جهانی دمانس ۲۱ سپتامبر مطابق با ۳۰ شهریور برگزیده شده است. 

    به همین مناسبت، در پروژه دردآشنا، انتشار مطالب مختلفی را برای آشنایی بیشتر با این گروه بیماری ها، علائم هشدار دهنده، عوامل خطر آفرین، و راههای کم کردن خطر ابتلای به آنها را در دستور کار ماه سپتامبر قرار داده ایم. از دردآشنایان و برگزیدگان عزیز خواهش می کنم بهمین مناسبت، در این ماه، و در هر فرصت، در آگاه کردن دوستان و اطرافیان خود کوشش مضاعف بفرمایند.

    به امید روزی که فرسایش مغز نوعی سرشکستگی تلقی نشود، حق و حقوق مدون برای بیمار داشته باشیم و آنها از نظر قانونی محجور و سفیه تلقی نشوند، فرهنگستان زبان فارسی در گزینش واژگان تحقیرآمیز زوال عقل تجدید نظر نماید، و امکانات آموزشی و کمک رسانی به مراقبین این بیماران در سراسر کشور و به آسانی در دسترس قرار گیرد.

    منتظر انتشار مطالب بعدی باشید.
    آخرین ویرایش: دوشنبه 11 شهریور 1398 10:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 11 مرداد 1398 08:59 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    به دنبال پادکست چند روز قبل، به خبری برخورد کردم که خطر مصرف داروهای 

    انتی‌کولینرژیک را به روشنی بیان می‌کرد. فکر کردم خلاصه‌ای از آن را برایتان نقل کنم.


    «از همه جهات به‌نظر می‌رسید این زن ۶۰ و چند ساله دچار فرسایش مغز شدید است. 

    تکلم او نا‌مفهوم بود. حافظه کوتاه مدت او کاملا مختل شده بود. او نمی‌توانست 

    روی پرسشهایی که متخصصان پزشکی از او می‌پرسیدند تمرکز کند.


     «اما دکتر ملاز بوستانی، استاد تحقیقات در دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا، مشکوک بود 

    که ممکن است چیز دیگری در جریان باشد. بیمار از بنادریل برای آلرژی فصلی استفاده می کرد،

     داروی دیگر آنتی‌هیستامین برای خارش، Seroquel برای نوسانات خلقی، بعلاوه داروهای دیگری

     برای بی‌اختیاری ادرار و ناراحتی دستگاه گوارش.

     

    هر یک از این داروها به درجات مختلف، یک پیام رسان مهم شیمیایی در مغز بنام استیل کولین 

    را مسدود می‌کنند. بوستانی تصور كرد كه اثر تجمعی این  داروها ممكن است باعث بروز 

    مشكلات شناختی در این بیمار شده باشد.

     

    حق با او بود. ظرف شش‌ماه، بوستانی و یک داروساز، این داروها را به کمک داروهای جایگزین

     حذف کردند. به‌طور معجزه آسا، به‌نظر می‌رسید که بیمار به‌طور کامل بهبود یافته است. 

    نمره وی قبل از تغییر داروها در امتحان mmse 11 از 30 بود که نشان دهنده فرسایش مغز 

    شدید است. و پس از شش ماه مداوا با داروهای جدید به 28 رسید که در حد نرمال است.

     

    تخمین زده می شود که از هر 4 سالمند 1 نفر از داروهای انتی‌کولینرژیک استفاده می کنند - 

    کلاس گسترده ای از داروهای مورد استفاده در درمان آلرژی، بی‌خوابی، بی‌اختیاری ادراری، 

    اسهال، سرگیجه، آسم‌، بیماری پارکینسون، بیماری انسداد مزمن ریوی، اختلالات مختلف 

    روانی و غیره.


    اگر شما از این نوع داروها مصرف می‌کنید، توصیه می‌شود با مشورت با پزشک خود برای 

    آنها جایگزین مناسبی انتخاب نمایید. برای مشاهده پادکست دردآشنا:

    https://www.aparat.com/v/Hp4Fy


    لینک خبر:

    https://www.beingpatient.com/anticholinergic-medications-dementia-symptoms/

    آخرین ویرایش: دوشنبه 21 مرداد 1398 09:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 8 مرداد 1398 08:05 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    پادکست کوتاهی در باره خطر مصرف داروهای انتی‌کولینرژیک را در آپارات بارگذاری

     کردم. تحقیقات جدید ثابت کرده است که داروهایی که مصرف آن بسیار رایج است 

    مانند بعضی داروهای حساسیت، خواب‌آور، انتی‌هیستامین، اسهال، و غیره ممکن است 

    حاوی مواد انتی‌کولینرژیک باشند. مصرف زیاد یا طولانی مدت اینگونه داروها بر توان فیزیکی

    و ادراکی مصرف کننده مخصوصا سالمندان و مبتلایان به فرسایش مغز (دمانس) 

    اثر می‌گذارد و به خطر ابتلا به فرسایش مغز میفزاید.  


    چه باید کرد؟ برای پاسخ به این پرسش، پادکست مربوطه را ببینید.

    لینک پادکست: https://www.aparat.com/v/Hp4Fy


    لینک مقاله تحقیقی:

     http://www.alzheimersweekly.com/2015/02/anticholinergic-warning.html


    لینک وبسایت drugs.com برای لیست کامل این داروها: 

     https://www.drugs.com/article/anticholinergic-drugs-elderly.html



    آخرین ویرایش: سه شنبه 8 مرداد 1398 08:16 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 5 مرداد 1398 12:03 ق.ظ نظرات ()


    مراقبت کردن از بیمار فرسایش مغز آسان نیست.
    مراقبت کردن از کسی که به بیماری آلزایمر 
    یا نوع دیگر دمانس مبتلاست سخت است.

    در حقیقت، این نوع مراقبت، سخت‌ترین تعهدی است 
    که کسی بتواند تصور نماید.  
    آخرین ویرایش: شنبه 5 مرداد 1398 12:15 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 28 تیر 1398 09:56 ب.ظ نظرات ()

    کسی به‌من گفت،
    «نمی‌دانم چگونه (این کار بزرگ را) انجام می‌دهی»

    پاسخ دادم،
    «گزینه‌ی دیگری به‌من ندادند» 

    آخرین ویرایش: جمعه 28 تیر 1398 11:36 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 19 تیر 1398 05:28 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    در جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز کرمان به مشکلات مدیریت دارو برای عزیزان 

    سالمند و مبتلا به فرسایش مغز پرداختیم. خلاصه‌ای از این مطلب مهم را برای عزیزانی 

    که امکان شرکت در این جلسه را نداشتند، به‌صورت پادکستی کوتاه، لحظاتی قبل در آپارات

     بارگذاری کردم.


    مدیریت دارو در سالمندان و بیماران مبتلا به فرسایش مغز بسیار مهم است. اکثر این عزیزان 

    به‌دلیل بیماریهای زمینه‌ای مانند دیابت و فشار خون داروهای متعددی مصرف می‌کنند. 

    اضافه شدن داروهای مربوط به فرسایش مغز، امکان اشتباه در مصرف دارو را افزایش داده

    و ممکن است خطرات جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد. در این پادکست راهکارهای 

    مدیریت دارو را برای اجتناب از اشتباه توضیح داده‌ایم.


    امیدوارم با توجه به این پادکست بتوانید از اشتباه در مصرف دارو و خطرات بعضا غیر قابل 

    جبران آن اجتناب نمایید.


    لینک دسترسی به این گفتگو:  https://www.aparat.com/v/B6qob

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 19 تیر 1398 05:36 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 13 1 2 3 4 5 6 7 ...