تبلیغات
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
منوی اصلی
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
شما تنها نیستید. مراقبین فرسایش مغز را پیدا کنید و از تجربیات یکدیگر استفاده کنید.
  • مهدی صمدانی شنبه 11 اسفند 1397 12:20 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


     این پادکست را در کانال دردآشنا در آپارات مشاهده نمایید.


    حتی فکر حمام کردن بیمار مبتلا به دمانس در مراحل اول و بعضاً میانی بیماری، مو بر تن 

    مراقب راست می کند!  مشاجره لفظی، گریه و زاری بیمار، و درگیری به ظاهر غیر قابل اجتناب،

     یک روز آرام را به سمت فاجعه می برد.  متاسفانه به دلیل عصبانیت مراقب، نمونه های بسیاری

     هم از فحاشی، درگیری فیزیکی، و آزار سالمند گزارش شده است


    حمام کردن را به عملی آرام بخش تبدیل کنید

    • حمام را آماده کنید. اطمینان حاصل کنید حمام گرم است. حرارت آب گرم منزل را طوری تنظیم کنید که امکان سوختن پوست بیمار با آب داغ وجود نداشته باشد. وسایل خطرناک مانند تیغ را از دسترس دور کنید. مقاله ایمن سازی منزل 4 – حمام را در وبسایت دردآشنا مطالعه کنید.
    • بهترین زمان، یعنی زمانی که بیمار خسته نیست و بیشتر همکاری می کند را برای حمام کردن انتخاب کنید. اگر بیمار اضطراب دارد و با حمام کردن به شدت مخالف است، این کار را به وقت دیگری موکول کنید.
    • هر قدم را قبل از انجام آن به آرامی به بیمار آگهی دهید. از جملات کوتاه و احترام آمیز استفاده کنید. موزیک دلخواه او را برایش پخش کنید یا آهنگ های آشنا را با هم زمزمه کنید.
    • حوله یا وسیله دیگری را در دستان بیمار قرار دهید که به چیزی مشغول باشد. بیمار ممکن است به دلیل نگرانی یا سردرگمی دست مراقب را بگیرد و انجام عمل حمام کردن مختل شود.
    • جایزه ای برای حمام کردن تعیین کنید مثلاً گردش با ماشین یا خوردنی مورد علاقه بیمار.
    • همه وسایل را از قبل آماده کنید تا مجبور نشوید بیمار را تنها بگذارید. توجه شما باید صد درصد به امر حمام کردن بیمار معطوف باشد.


    با بیمار به  احترام رفتار کنید

    به گفتگوی آرام، جملات کوتاه، و احترام آمیز مراقبی که آماده حمام کردن عزیزش است توجه نمایید:

    « امروز روز حمام است.  من حمام و وسایل را  آماده کرده ام.  آب گرمکن روشن است.  بخاری را روشن کرده ام.  حوله و لباس و صابون آماده است.  فقط من و شما را کم دارد.  باید حمام کنیم و بوی خوب بدهیم.  امروز ناهار را بیرون می خوریم. در رستوران دلخواه شما. » پس از گفتن هر جمله کمی مکث کنید تا بیمار کاملاً متوجه شود.

    • توجه داشته باشید که نظافت شخصی و حمام کردن یک امر خصوصی است و ممکن است انجام آن در حضور مراقب برای بیمار ناخوش آیند باشد. می توانید موقع درآوردن لباس و حمام کردن، بیمار را کاملاً لخت نکرده و اندام او را با حوله ای بپوشانید.  
    • اگر بیمار تمایل دارد با لباس وارد حمام شود به او سخت نگیرید. با خیس شدن لباس ها می توانید به آرامی آنها را از تن او خارج کنید.
    • اگر بیمار توان انجام بعضی از مراحل حمام کردن را دارد، به استقلال او احترام بگذارید و اجازه دهید خودش آنها را انجام دهد. برای راهنمایی می توانید از  روش «به من نگاه کنید» استفاده نمایید.
    • از فرصت استفاده کرده تمام بدن بیمار را پس از حمام کردن کنترل کنید. جراحات پوستی، نقاط قرمز که ممکن است شروع زخم بستر باشد، و حساسیت پوستی بویژه اگر بیمار به بی اختیاری مبتلا است، باید مورد توجه دقیق قرار گیرد.
    • حوله را روی پوست بگذارید و بردارید و از کشیدن آن به پوست بیمار پرهیز کنید. پوست بیمار بسیار شکننده است و با کوچکترین کشش ممکن است پاره شود.
    • در زمان پوشاندن لباس، بیمار را در صندلی بنشانید. از کرم نرم کننده پوست و پودر بچه در محل هایی که پوست او روی هم قرار می گیرد مانند زیر شکم و زیر سینه استفاده کنید. برای اطلاع بیشتر، مقاله حمام کردن بیمار مبتلا به فرسایش مغز را در وبسایت دردآشنا مطالعه نمایید.


    در بیستمین جلسه رودرروی مراقبین فرسایش مغز کرمان به مسئله حمام کردن عزیزانمان

     پرداختیم. این پادکست را برای اطلاع دردآشنایانی که در این جلسه حضور نداشتند بارگزاری

     کردم. به امید اینکه راهکارهای ارائه شده برایتان مشکل گشا باشد. این پادکست را در کانال

     دردآشنا در آپارات مشاهده نمایید.


    آخرین ویرایش: شنبه 11 اسفند 1397 12:47 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 7 اسفند 1397 10:16 ق.ظ نظرات ()




    من خودم را گرفتار آنچه که می توانست باشد 
    یا آنچه باید می بود نمی‌کنم.

    به جای آن، به قدرت و امکان آنچه هست، 
    در این لحظه، توجه می‌کنم.
     
    آخرین ویرایش: سه شنبه 7 اسفند 1397 10:24 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 4 اسفند 1397 09:25 ق.ظ نظرات ()

    با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 


    برای شنیدن پادکست قسمت سوم کلیک کنید:




    انتظار بیمار و خانواده او از پزشک معالج چیست؟

    پزشک معالج چه انتظاری از بیمار و خانواده او دارد؟

    همکاری و معقول بودن خواسته های متقابل پزشکان و بیماران فرسایش مغز از یکدیگر چه باید

     باشد؟

     

    سیر بیماری و چالشهای مراقبت

    مراقبین بیماران فرسایش مغز (آلزایمر و دمانس) در سیر بیماری عزیزانشان با چالشها و 

    مشکلات فراوانی روبرو هستند. این مشکلات در ابتدا، عدم آگاهی نسبت به بیماری است. 

    پرسشها و انتظارات آنها از پزشک معالج معمولا در قالب ویزیت های کوتاه مدت برآورده 

    نمی‌شود. بیشتر مراقبین در ابتدای راه به دلیل عدم اطلاعات کافی در باره بیماری، حتی 

    نمی‌دانند چه پرسشی را با پزشک مطرح کنند. در نتیجه، پیوسته مانند مامورین آتش نشانی، 

    در پی خاموش کردن آتش یعنی مشکل جدیدی که روزانه با آن روبرو هستند می‌باشند. 

    و این چرخه بی پایان جستجوی راهکارهای جدید برای مقابله با مشکلات جدید، انرژی آنها 

    را به تحلیل برده، بر استرس آنها افزوده، و شاید آنها را از پا درآورد. توصیه من به مراقبین 

    عزیز پیوسته این بوده است که شما باید با مطالعه، جستجو، شرکت در تالارهای گفتگو، 

    و پرسشگر بودن، کوشش کنید که همیشه یک قدم جلوتر از مشکلات حرکت کنید و از این 

    راه، بر کیفیت زندگی خود و عزیزتان بیفزایید.

     

    گفتگو با پزشک متخصص

    به منظور برداشتن گامی در این راه و واکاوی بهتر کردن رابطه بیمار و پزشک معالج، گفتگویی 

    با آقای دکتر کاوه شفیعی، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، عضو هیات علمی دانشگاه علوم

     پزشکی کرمان، و یاور همیشگی پروژه دردآشنا انجام داده‌ام که آن را در قالب چند پادکست 

    برای شما عزیزان منتشر خواهم کرد. پادکست های ۱ - ۳ را قبلا پست کرده ام.

     


    پادکست چهارم:

    پادکست چهارم ما در باره عوارض و تداخل دارویی است. 

    داروهای تجویز شده برای عزیزان ما که به نوعی فرسایش مغز مبتلایند ممکن است عوارض ناخواسته ای ایجاد کنند یا با سایر داروهای مصرفی آنها تداخل ایجاد نمایند. 

    کوچکترین سهل انگاری ممکن است ضایعات برگشت ناپذیری بوجود آورد.


    وظیفه یک مراقب چیست؟ 


    آیا باید دارو را قطع کرد؟ 


    آیا باید دوز آنرا دستکاری کرد؟ 


    آیا باید بر پایه گفته های دوست یا همسایه داروی دیگری به بیمار داد؟ 


    انتظارات معقول پزشک و خانواده بیمار از یکدیگر چیست؟ 





    پادکست پنجم:

    پادکست پنجم  ما در باره ایجاد تیم مراقبتی و مداوای بیمار است. و در ادامه، چگونگی ایجاد


    هماهنگی لازم بین پزشکان و متخصصین مختلف است تا از ریسک تداخل دارویی بکاهیم.



    چگونه تیم مراقبتی را ساماندهی کنم؟


    در تیم پزشکی، به چه تخصص هایی نیاز داریم؟


    چگونه هماهنگی لازم را در تیم پزشکی ایجاد نماییم؟


    وظیفه یک مراقب چیست؟ 


    انتظارات معقول پزشک و خانواده بیمار از یکدیگر چیست؟ 



    آخرین ویرایش: شنبه 4 اسفند 1397 09:41 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 27 بهمن 1397 07:05 ب.ظ نظرات ()

    با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 


    برای شنیدن پادکست قسمت سوم کلیک کنید:



    انتظار بیمار و خانواده او از پزشک معالج چیست؟

    پزشک معالج چه انتظاری از بیمار و خانواده او دارد؟

    همکاری و معقول بودن خواسته های متقابل پزشکان و بیماران فرسایش مغز از یکدیگر چه باید

     باشد؟

     

    سیر بیماری و چالشهای مراقبت

    مراقبین بیماران فرسایش مغز (آلزایمر و دمانس) در سیر بیماری عزیزانشان با چالشها و 

    مشکلات فراوانی روبرو هستند. این مشکلات در ابتدا، عدم آگاهی نسبت به بیماری است. 

    پرسشها و انتظارات آنها از پزشک معالج معمولا در قالب ویزیت های کوتاه مدت برآورده 

    نمی‌شود. بیشتر مراقبین در ابتدای راه به دلیل عدم اطلاعات کافی در باره بیماری، حتی 

    نمی‌دانند چه پرسشی را با پزشک مطرح کنند. در نتیجه، پیوسته مانند مامورین آتش نشانی، 

    در پی خاموش کردن آتش یعنی مشکل جدیدی که روزانه با آن روبرو هستند می‌باشند. 

    و این چرخه بی پایان جستجوی راهکارهای جدید برای مقابله با مشکلات جدید، انرژی آنها 

    را به تحلیل برده، بر استرس آنها افزوده، و شاید آنها را از پا درآورد. توصیه من به مراقبین 

    عزیز پیوسته این بوده است که شما باید با مطالعه، جستجو، شرکت در تالارهای گفتگو، 

    و پرسشگر بودن، کوشش کنید که همیشه یک قدم جلوتر از مشکلات حرکت کنید و از این 

    راه، بر کیفیت زندگی خود و عزیزتان بیفزایید.

     

    گفتگو با پزشک متخصص

    به منظور برداشتن گامی در این راه و واکاوی بهتر کردن رابطه بیمار و پزشک معالج، گفتگویی 

    با آقای دکتر کاوه شفیعی، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، عضو هیات علمی دانشگاه علوم

     پزشکی کرمان، و یاور همیشگی پروژه دردآشنا انجام داده‌ام که آن را در قالب چند پادکست 

    برای شما عزیزان منتشر خواهم کرد.

     


    پادکست چهارم:

    پادکست چهارم ما در باره عوارض و تداخل دارویی است. 

    داروهای تجویز شده برای عزیزان ما که به نوعی فرسایش مغز مبتلایند ممکن است عوارض ناخواسته ای ایجاد کنند یا با سایر داروهای مصرفی آنها تداخل ایجاد نمایند. 

    کوچکترین سهل انگاری ممکن است ضایعات برگشت ناپذیری بوجود آورد.


    وظیفه یک مراقب چیست؟ 


    آیا باید دارو را قطع کرد؟ 


    آیا باید دوز آنرا دستکاری کرد؟ 


    آیا باید بر پایه گفته های دوست یا همسایه داروی دیگری به بیمار داد؟ 


    انتظارات معقول پزشک و خانواده بیمار از یکدیگر چیست؟ 



    آخرین ویرایش: شنبه 27 بهمن 1397 07:08 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 20 بهمن 1397 10:29 ق.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    گنجاندن ورزش، نرمش، و سرگرمی، متناسب با توان فیزیکی و فکری بیماران دمانس و آلزایمر در برنامه روزانه آنها، به طولانی تر شدن دوران استقلال بیمار و بالا بردن کیفیت زندگی او و مراقبش کمک می کند. اهمیت ورزش و نرمش در کنار سایر امور مراقبت از بیمار، کمتر از اهمیت تغذیه مناسب نیست. در نوزدهمین جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز کرمان به این مطلب پرداختیم. پادکست این جلسه را در دو قسمت برای دردآشنایانی که مجال شرکت در این جلسه را نداشتند در کانال دردآشنا در آپارات بارگزاری می‌کنیم. در قسمت اول این گزارش، به مطلب ورزش و نرمش پرداخته ایم.


    راهکارهای مربوط به ورزش و نرمش

    مادام که بیمار توان دارد او را به راه رفتن و ورزش تشویق کنید

    ماساژ درمانی را در برنامه روزانه بگنجانید

    دامنه حرکت دست و پای بیمار را حفظ نمایید

    در زمان راه بردن بیمار، از کمر بند ایمنی استفاده نمایید

    بیمار ممکن است دفعتا دچار بی تعادلی شده بیفتد

    انواع سرگرمی ها

    قصه گویی، قصه خوانی، تجارب زندگی از دوران کودکی تا بزرگسالی

    عروسک و حیوانات خانگی

    آلبوم عکس: تنظیم شده بر حسب تاریخ یا موضوع

    بازی‌ها: کیسه لوبیا، نقاشی، معما، نخ و کاموا، سکه‌ها، کیسه اشیاء

    مهم نیست بیمار سرگرمی را درست انجام دهد. مهم سرگرم شدن اوست



    آخرین ویرایش: چهارشنبه 24 بهمن 1397 05:34 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 16 بهمن 1397 05:30 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    گنجاندن ورزش، نرمش، و سرگرمی، متناسب با توان فیزیکی و فکری بیماران دمانس و آلزایمر در برنامه روزانه آنها، به طولانی تر شدن دوران استقلال بیمار و بالا بردن کیفیت زندگی او و مراقبش کمک می کند. اهمیت ورزش و نرمش در کنار سایر امور مراقبت از بیمار، کمتر از اهمیت تغذیه مناسب نیست. در نوزدهمین جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز کرمان به این مطلب پرداختیم. پادکست این جلسه را در دو قسمت برای دردآشنایانی که مجال شرکت در این جلسه را نداشتند در کانال دردآشنا در آپارات بارگزاری می‌کنیم. در قسمت اول این گزارش، به مطلب ورزش و نرمش پرداخته ایم.


    راهکارهای مربوط به ورزش و نرمش

    مادام که بیمار توان دارد او را به راه رفتن و ورزش تشویق کنید

    ماساژ درمانی را در برنامه روزانه بگنجانید

    دامنه حرکت دست و پای بیمار را حفظ نمایید

    در زمان راه بردن بیمار، از کمر بند ایمنی استفاده نمایید

    بیمار ممکن است دفعتا دچار بی تعادلی شده بیفتد

    آخرین ویرایش: چهارشنبه 24 بهمن 1397 05:34 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 9 بهمن 1397 10:28 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/D49kr


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/gYB7w



    انتظار بیمار و خانواده او از پزشک معالج چیست؟

    پزشک معالج چه انتظاری از بیمار و خانواده او دارد؟

    همکاری و معقول بودن خواسته های متقابل پزشکان و بیماران فرسایش مغز از یکدیگر چه باید

     باشد؟

     

    سیر بیماری و چالشهای مراقبت

    مراقبین بیماران فرسایش مغز (آلزایمر و دمانس) در سیر بیماری عزیزانشان با چالشها و 

    مشکلات فراوانی روبرو هستند. این مشکلات در ابتدا، عدم آگاهی نسبت به بیماری است. 

    پرسشها و انتظارات آنها از پزشک معالج معمولا در قالب ویزیت های کوتاه مدت برآورده 

    نمی‌شود. بیشتر مراقبین در ابتدای راه به دلیل عدم اطلاعات کافی در باره بیماری، حتی 

    نمی‌دانند چه پرسشی را با پزشک مطرح کنند. در نتیجه، پیوسته مانند مامورین آتش نشانی، 

    در پی خاموش کردن آتش یعنی مشکل جدیدی که روزانه با آن روبرو هستند می‌باشند. 

    و این چرخه بی پایان جستجوی راهکارهای جدید برای مقابله با مشکلات جدید، انرژی آنها 

    را به تحلیل برده، بر استرس آنها افزوده، و شاید آنها را از پا درآورد. توصیه من به مراقبین 

    عزیز پیوسته این بوده است که شما باید با مطالعه، جستجو، شرکت در تالارهای گفتگو، 

    و پرسشگر بودن، کوشش کنید که همیشه یک قدم جلوتر از مشکلات حرکت کنید و از این 

    راه، بر کیفیت زندگی خود و عزیزتان بیفزایید.

     

    گفتگو با پزشک متخصص

    به منظور برداشتن گامی در این راه و واکاوی بهتر کردن رابطه بیمار و پزشک معالج، گفتگویی 

    با آقای دکتر کاوه شفیعی، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، عضو هیات علمی دانشگاه علوم

     پزشکی کرمان، و یاور همیشگی پروژه دردآشنا انجام داده‌ام که آن را در قالب چند پادکست 

    برای شما عزیزان منتشر خواهم کرد.

     

    پادکست اول

    پادکست اول ما به ابتدای راه مربوط می شود. زمانی که در می یابید که عزیز شما مشکلاتی در

     زمینه شناخت، حافظه، تصمیم گیری، و تغییرات رفتاری دارد و به فکر چاره جویی میفتید. 

    در این پادکست کوشش کرده‌ایم به پرسش‌های زیر پاسخ دهیم: 

     

    به چه نوع تخصصی مراجعه نماییم؟

    چگونه پزشک را در جریان مشاهدات مراقب قرار دهیم که در تضاد با نظرات بیمار نباشد؟

    پزشک باید تشخیص نهایی را به اطلاع چه کسانی از خانواده بیمار برساند؟

    امور مراقبت را چگونه بین اعضا خانواده تقسیم کنیم؟

     

    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/D49kr



     

    پادکست دوم:

    پادکست دوم ما در باره اتفاقات پس از تشخیص است. بیمار و خانواده او در تاریکی مطلق به سر

    می برند. آنها اطلاع چندانی از بیمایهای فرسایش مغز ندارند. مراقبت از بیمار مبتلا به دمانس 

    کار یک نفر نیست. آنچه که مراقبت از این بیماران را به چالشی طاقت فرسا تبدیل می نماید

     تغییرات رفتاری بیمار است.


    چگونه تیم مراقبت کننده را تشکیل داده و وظایف را تقسیم نماییم؟

    آموزش و راهنمایی های لازم را از چه منابعی به دست آوریم؟

    نقش پزشک پس از تشخیص چیست؟

    نقش تالارهای گفتگو و فضای مجازی در سیر پیشرفت بیماری کدام است؟


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/gYB7w


    پادکست سوم:

    پادکست سوم ما در باره برنامه ریزی امور مراقبت است.  اتفاقات پس از تشخیص است. بیمار 

    و خانواده او در تاریکی مطلق به سر می برند. آنها اطلاع چندانی از بیمایهای فرسایش مغز 

    نداشته، آموزش لازم را دریافت نکرده، و معمولا یک تنه به امر مراقبت مشغول می شوند. غافل 

    از اینکه مراقبت از این بیماری راهی طولانی است و برای موفقیت در آن به یک تیم مراقبتی 

    نیاز دارند.


    چگونه تیم مراقبت کننده را تشکیل داده و وظایف را تقسیم نماییم؟

    آموزش و راهنمایی های لازم را از چه منابعی به دست آوریم؟

    چگونه روحیه جستجوگری را در این تیم تقویت کنیم؟

    و از تالارهای گفتگو و فضای مجازی موجود استفاده بهینه بنماییم؟‌



    آخرین ویرایش: چهارشنبه 10 بهمن 1397 01:22 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 5 بهمن 1397 05:34 ب.ظ نظرات ()



    Alzheimer's is a marathon
    and not a sprint

    بیماری آلزایمر یک ماراتن است
    نه یک دو صد متر


    زمانی که ما با تشخیص نوعی فرسایش مغز مثلا بیماری آلزایمر برای عزیزمان روبرو می‌شویم،

     معمولا هیچگونه آشنایی با این بیماری، سیر پیشرفت، عوارض و مشکلات، طول مدت بیماری،

     چالشهای مراقبتی، و بار مالی آن نداریم. متاسفانه حتی اگر پزشک هم در این مورد گوشزدی

     بنماید، آنطور که باید متوجه عمق فاجعه نمی شویم و شاید این عدم آگاهی و شناخت سالها 

    زمان ببرد تا اینکه به شناخت مختصری از بیماری بدل شود.


    مراقبت از بیمار فرسایش مغز مانند یک دو ماراتن است بدین معنی که سالها به طول خواهد 

    انجامید.  مراقبت از چنین بیماری طاقت فرساست، کار هر کسی نیست، زیر و بم فراوان دارد، 

    برای رسیدن به خط پایان، انرژی و توان بی انتها لازم است، و هیچگونه راه میان‌بری وجود ندارد.


    لازم است کسانی که در این راه تقریبا بی پایان و معمولا بدون یاور قدم می‌گزارند از عواقب آن 

    آگاه باشند و در صورتی که توان تحمل بار سنگین این مراقبت را دارند انجام آن را تعهد نمایند.

     ریسک از دست رفتن مراقین، ۶۳٪ بیشتر از غیر مراقبین است.


    توصیه می کنم برای اطلاع بیشتر، مقاله های وبسایت دردآشنا در زمینه مراقبت کردن از مراقبت

     کننده را مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=1622


    آخرین ویرایش: جمعه 5 بهمن 1397 05:35 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/D49kr


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/gYB7w


    انتظار بیمار و خانواده او از پزشک معالج چیست؟

    پزشک معالج چه انتظاری از بیمار و خانواده او دارد؟

    همکاری و معقول بودن خواسته های متقابل پزشکان و بیماران فرسایش مغز از یکدیگر چه باید

     باشد؟

     

    سیر بیماری و چالشهای مراقبت

    مراقبین بیماران فرسایش مغز (آلزایمر و دمانس) در سیر بیماری عزیزانشان با چالشها و 

    مشکلات فراوانی روبرو هستند. این مشکلات در ابتدا، عدم آگاهی نسبت به بیماری است. 

    پرسشها و انتظارات آنها از پزشک معالج معمولا در قالب ویزیت های کوتاه مدت برآورده 

    نمی‌شود. بیشتر مراقبین در ابتدای راه به دلیل عدم اطلاعات کافی در باره بیماری، حتی 

    نمی‌دانند چه پرسشی را با پزشک مطرح کنند. در نتیجه، پیوسته مانند مامورین آتش نشانی، 

    در پی خاموش کردن آتش یعنی مشکل جدیدی که روزانه با آن روبرو هستند می‌باشند. 

    و این چرخه بی پایان جستجوی راهکارهای جدید برای مقابله با مشکلات جدید، انرژی آنها 

    را به تحلیل برده، بر استرس آنها افزوده، و شاید آنها را از پا درآورد. توصیه من به مراقبین 

    عزیز پیوسته این بوده است که شما باید با مطالعه، جستجو، شرکت در تالارهای گفتگو، 

    و پرسشگر بودن، کوشش کنید که همیشه یک قدم جلوتر از مشکلات حرکت کنید و از این 

    راه، بر کیفیت زندگی خود و عزیزتان بیفزایید.

     

    گفتگو با پزشک متخصص

    به منظور برداشتن گامی در این راه و واکاوی بهتر کردن رابطه بیمار و پزشک معالج، گفتگویی 

    با آقای دکتر کاوه شفیعی، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، عضو هیات علمی دانشگاه علوم

     پزشکی کرمان، و یاور همیشگی پروژه دردآشنا انجام داده‌ام که آن را در قالب چند پادکست 

    برای شما عزیزان منتشر خواهم کرد.

     

    پادکست اول

    پادکست اول ما به ابتدای راه مربوط می شود. زمانی که در می یابید که عزیز شما مشکلاتی در

     زمینه شناخت، حافظه، تصمیم گیری، و تغییرات رفتاری دارد و به فکر چاره جویی میفتید. 

    در این پادکست کوشش کرده‌ایم به پرسش‌های زیر پاسخ دهیم: 

     

    به چه نوع تخصصی مراجعه نماییم؟

    چگونه پزشک را در جریان مشاهدات مراقب قرار دهیم که در تضاد با نظرات بیمار نباشد؟

    پزشک باید تشخیص نهایی را به اطلاع چه کسانی از خانواده بیمار برساند؟

    امور مراقبت را چگونه بین اعضا خانواده تقسیم کنیم؟

     

    برای شنیدن پادکست قسمت اول کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/D49kr



     

    پادکست دوم:

    پادکست دوم ما در باره اتفاقات پس از تشخیص است. بیمار و خانواده او در تاریکی مطلق به سر

    می برند. آنها اطلاع چندانی از بیمایهای فرسایش مغز ندارند. مراقبت از بیمار مبتلا به دمانس 

    کار یک نفر نیست. آنچه که مراقبت از این بیماران را به چالشی طاقت فرسا تبدیل می نماید

     تغییرات رفتاری بیمار است.


    چگونه تیم مراقبت کننده را تشکیل داده و وظایف را تقسیم نماییم؟

    آموزش و راهنمایی های لازم را از چه منابعی به دست آوریم؟

    نقش پزشک پس از تشخیص چیست؟

    نقش تالارهای گفتگو و فضای مجازی در سیر پیشرفت بیماری کدام است؟


    برای شنیدن پادکست قسمت دوم کلیک کنید: 

    https://www.aparat.com/v/gYB7w


    آخرین ویرایش: دوشنبه 1 بهمن 1397 08:46 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 24 دی 1397 10:14 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    برای شنیدن این پادکست از لینک زیر استفاده نمایید:

    https://www.aparat.com/v/D49kr



    انتظار بیمار و خانواده او از پزشک معالج چیست؟

    پزشک معالج چه انتظاری از بیمار و خانواده او دارد؟

    همکاری و معقول بودن خواسته های متقابل پزشکان و بیماران فرسایش مغز از یکدیگر چه باید

     باشد؟

     

     

    سیر بیماری و چالشهای مراقبت

    مراقبین بیماران فرسایش مغز (آلزایمر و دمانس) در سیر بیماری عزیزانشان با چالشها و 

    مشکلات فراوانی روبرو هستند. این مشکلات در ابتدا، عدم آگاهی نسبت به بیماری است. 

    پرسشها و انتظارات آنها از پزشک معالج معمولا در قالب ویزیت های کوتاه مدت برآورده 

    نمی‌شود.


     بیشترمراقبین در ابتدای راه به دلیل عدم اطلاعات کافی در باره بیماری، حتی نمی‌دانند چه

     پرسشی را با پزشک مطرح کنند. در نتیجه، پیوسته مانند مامورین آتش نشانی، در پی خاموش

     کردن آتش یعنی مشکل جدیدی که روزانه با آن روبرو هستند می‌باشند. و این چرخه بی پایان

     جستجوی راهکارهای جدید برای مقابله با مشکلات جدید، انرژی آنها را به تحلیل برده، 

    بر استرس آنها افزوده، و شاید آنها را از پا درآورد. توصیه من به مراقبین عزیز پیوسته این بوده

     است که شما باید با مطالعه، جستجو، شرکت در تالارهای گفتگو، و پرسشگر بودن، کوشش 

    کنید که همیشه یک قدم جلوتر از مشکلات حرکت کنید و از این راه، بر کیفیت زندگی خود و

     عزیزتان بیفزایید.

     

    گفتگو با پزشک متخصص

    به منظور برداشتن گامی در این راه و واکاوی بهتر کردن رابطه بیمار و پزشک معالج، گفتگویی 

    با آقای دکتر کاوه شفیعی، متخصص بیماری‌های مغز و اعصاب، عضو هیات علمی دانشگاه علوم

     پزشکی کرمان، و یاور همیشگی پروژه دردآشنا انجام داده‌ام که آن را در قالب چند پادکست 

    برای شما عزیزان منتشر خواهم کرد.

     

    پادکست اول

    پادکست اول ما به ابتدای راه مربوط می شود. زمانی که در می یابید که عزیز شما مشکلاتی در

     زمینه شناخت، حافظه، تصمیم گیری، و تغییرات رفتاری دارد و به فکر چاره جویی میفتید. 

    در این پادکست کوشش کرده‌ایم به پرسش‌های زیر پاسخ دهیم:  


    به چه نوع تخصصی مراجعه نماییم؟

    چگونه پزشک را در جریان مشاهدات مراقب قرار دهیم که در تضاد با نظرات بیمار نباشد؟

    پزشک باید تشخیص نهایی را به اطلاع چه کسانی از خانواده بیمار برساند؟

    امور مراقبت را چگونه بین اعضا خانواده تقسیم کنیم؟

     

    برای شنیدن این پادکست از لینک زیر استفاده نمایید:

    https://www.aparat.com/v/D49kr

    آخرین ویرایش: دوشنبه 1 بهمن 1397 08:49 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 20 دی 1397 10:03 ب.ظ نظرات ()


    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    هفته گذشته بلاگی را در باره عفونت ریه و پرسش و پاسخ های مهمی که در این رابطه در تالار

     گفتگوی درد آشنا مطرح شده بود منتشر کردم. این بلاگ در تالارهای گفتگوی برگزیدگان و 

    دردآشنا مورد توجه قرار گرفت و پرسشهای جدیدی توسط عزیزان مراقبت کننده مطرح شد. 


    عفونت ریه در بیماران فرسایش مغز، علاوه بر دلایل سالمندی، در نتیجه مختل شدن عمل بلع، 

    نفوذ مواد غذایی و مایعات به داخل ریه، فاسد شدن آنها در ریه، و ضعف سیستم ایمنی عزیزان 

    ما بوجود می آید. این عارضه برای بیمار و مراقب بسیار دردناک و اضطراب‌آور است.

       

    لازم دیدم برای توجه بیشتر شما عزیزان به این مشکل مهم، خطرناک، و پر استرس، 

    یک پادکست مجزا در باره آن تهیه نمایم. در این پادکست به مطالب زیر پرداخته ام:


    علل بروز عفونت ریه کدام است؟

    بلع نا کامل و استنشاق مواد غذایی چیست و چگونه اتفاق می افتد؟

    اسپیراسیون خاموش یا استنشاق مواد غذایی خاموش چیست؟ 

    علائم هشدار دهنده شروع عفونت ریه کدامند؟ 

    مداوای عفونت ریه چگونه صورت می گیرد؟

    چگونه می توانیم از خطر  بوجود آمدن عفونت ریه کم کنیم؟


    برای شنیدن و دیدن این پادکست روی آدرس زیر کلیک نمایید:

    https://www.aparat.com/v/2HRax


    برای مطالعه بلاگ هفته قبل در باره عفونت ریه روی آدرس زیر کلیک کنید:

    http://dardashnadementiaforum.mihanblog.com/post/191

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 20 دی 1397 10:30 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 17 دی 1397 08:54 ب.ظ نظرات ()





    Kindness is not an act.
    It's a lifestyle.

    مهربانی یک عمل نیست.
    مهربانی یک شیوه زندگی است.


    آخرین ویرایش: دوشنبه 17 دی 1397 09:06 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • عفونت ریه(پنومونی) چیست؟

    چرا بروز آن در عزیزان مبتلا به فرسایش مغز تشدید می شود؟

    علائم عفونت کدامند و چرا عفونت ریه از خطرناک ترین عفونت هاست؟

    چگونه از شروع عفونت آگاه شویم و راهکار مقابله با آن کدام است؟


     

    امروز یکی از مراقبین عزیز که مادرشان به عفونت ریه مبتلا شده بودند و برای مداوا در بیمارستان بستری شده بودند با من تماس گرفتند و در این باره صحبت کردیم.


    از آنجا که عفونت ریه یکی از مشکلات مهم و خطرناک عزیزان ما محسوب می شود و بلا‌استثنا همه آنها در معرض این خطر این هستند، تصمیم گرفتم پرسش ها و پاسخ های زیر را از آرشیو بانک اطلاعاتی دردآشنا برایتان بازگو نمایم. توصیه می کنم آنرا به دقت مطالعه نموده و در باره این خطر مهلک هوشیارانه عمل نمایید.

       

    پرسش و پاسخ دردآشنا, 11.07.18 22:31

    سلام خدمت عزیزان محترم گروه

    برای هگی آرزوی سلامتی میكنم

    دوستان من خیلی وقته كه چندین علامت سوال از مادرم در ذهنم هست خواستم بپرسم و این نكته رو به سایر عزیزان یاداوری كنم

    اینكه مادر من چرا بعلت عفونت ریه به رحمت خداوند رفتن؟

    بدون هیچ علامتی نه تب و نه اشكال در تنفس

    مادرم نه زخم بسترشدن

    نه عفونت ادرار داشتن

    و من مطالب رو كه میخونم همه از عفونت ادرار صحبت میكنن و من چیزی از عفونت ریه ندیدم

     

     

    Mehdi Samadani

    سلام خانم … عزیز،

    یکبا ردیگر درگذشت مادرگرامی شما راتسلیت عرض می کنم.

    عفونت ها در عزیزان ما معمولا خاموش اثر می گزارند. عوارض و علائمی که در باره آنها ذکر می شود در مورد بیماران فرسایش مغز یا وجود ندارد یا بسیار خفیف است. تب جزئی و اگر درد و سوزش و ناراحتی دیگری وجود دارد، عزیزان ما از بیان آن ناتوانند.

    عفونت مجاری ادرار بدلایل بیشمار مکررا اتفاق می افتد. بهمین دلیل رایج تر است و ما بیشتر راجع به آن صحبت می کنیم. عفونت ریه معمولا در نتیجه مشکلات بلع و ورود مواد غذایی به داخل کانال هوای بیمار ایجاد می شود و معمولا از مشکلات دوران پیشرفته بیماری است.

    هوشیاری مراقب کمک می کند که عفونت را بمحض شروع تشخیص دهیم و مداوا را که معمولا آنتی بیوتیک خوراکی است سریعا شروع کنیم. تشدید عفونت، بستری شدن در بیمارستان و آنتی بیوتیک تزریقی را بهمراه دارد و درمان آن مشکلتر است.

    تغییرات رفتاری بیمار مانند خمودگی، افت هوشیاری، نیاز به خواب بیشتر، مشکلات تنفسی و خلط سینه در مورد عفونت ریه و رنگ و بوی غیر عادی ادرار در مورد عفونت مجاری ادرار از اولین مواردی است که باید به آن توجه کنیم.

     

     پرسش بعدی همان مراقب:

    ممنون جناب صمدانی عزیز

    در ظاهر مادر خوب غذا میخوردن و حدود دو هفته بود كه بخاطر مشكل دندان غذاها میكس میشد یعنی ما مشكلی رو در بلع متوجه نمیشدیم

    و اینكه در بیمارستان دكتر معالج گفتند این عفونت كهنه است و به یكی دو سال قبل برمیگردد

    این تعجب منو بیشتر كرد

      

    Mehdi Samadani

    منظورتان از مشکل دندان چیست؟‌ آیا عفونت دندان یا لثه داشتند؟ همسر من یک بار بدلیل عفونت ریشه دندان، و در نتیجه ورود بزاق به کانال هوا دچار عفونت ریه شد. مشکل بلع ممکن است بصورت خاموش عمل کند بدینمعنی که آثار معمولی سرفه زدن در نتیجه اختلال بلع وجود نداشته باشد.

    مشکل دیگر می تواند ریفلکس اسیدی معده باشد. ریفلکس معده سرشار از انواع باکتری است و اگر وارد نای شود ممکن است به عفونت ریه منجر شود. من سه وعده یک قرص ضد اسید معده به همسرم می خورانم.

    عفونت کهنه ریه را درست درک نمی کنم و نمی دانستم می توانیم عفونتی برای چند سال داشته باشیم و عوارضی در باره آن نبینیم. البته این را می دانم که سیستم ایمنی ضعیف همسر من پیوسته با مواد خارجی که وارد ریه او می شود مبارزه می کند. نتیجه آن خلطی است که از ریه او دفع می شود. ولی «پشه چو پر شد بزند پیل را» اینجا مصداق دارد. زمانی می رسد که باکتری در این نبرد برنده می شود.

     

    ادامه پرسش همان مراقب

    جناب صمدانی در حدود یكی دو ماه اخیر ما دیده بودیم مادر در هنگام خوردن غذا از لثه هایشان كمی خون آبه می آید و لثه ها متورم شده اند

    رفتیم دندانپزشكی و گفتن دندانها عفونت كرده اند و باید برید عكس او پی جی بگیرید ببینیم عفونت تا چ حد است و گفتن در نهایت باید دندانها كشیده شوند.ما دیدیم كه مادر اصلا در گرفتن عكس او پی جی همكاری نمیكنند چون اصلا متوجه نمیشوند و درك درستی از محیط پیرامون ندارند.و ما رفتیم سراغ گرفتن آزمایش خون و ادرار و درگیر این مسائل شدیم

    ولی مشخص بود كه لثه ها متورمند و عفونت دارند

    و اینكه عفونت ریه ها بسیار زیاد و وحشتناك بود

    ممكنه عفونت لثه اینكار را كرده باشه؟

    و اینكه ما نمیدونیم مامان از كی عفونت داشته لثه هاشون

    من گیجم كاملا

     

     Mehdi Samadani

    متاسفم. شاید اگر برای عفونت لثه آنتی بیوتیک تجویز شده بود شاید اوضاع فرق می کرد.

    امکان شروع عفونت ریه بدلیل عفونت دندان از نظر من بسیار محتمل است ولی من پزشک نیستم. فقط بر اساس تجربه اظهار نظر می کنم. عفونت هم اگر مداوا نشود تشدید شده و از کنترل خارج می شود.

      

    اظهار نظر قای دکتر شفیعی

    با سلام، با اجازه من چند نکته را در مورد پنومونی در بیماران سالمند و خصوصا مبتلا به دمانس مطرح کنم:

    ۱. بالای ۶۵ سال پنومونی به دلیل خطر بالای مرگ ‌و میر باید در بیمارستان بستری شود.

    ۲. دلیل بالای مرگ ‌و‌میر در این افراد بیماری های زمینه ایی و عوامل چرکی متفاوت از افراد جوان تر‌ است.

    ۳. در این بیماران ممکن است عفونت ها بدون تب و‌ سایر علایم هشدار دهنده  شروع شده ‌به همین دلیل وقتی تشخیص داده شوند که بسیار دیر باشد.

     

     Samadani

    با عرض تشکر از آقای دکتر شفیعی که لطف فرموده اظهار نظر کردند. آقای دکتر شفیعی (متخصص مغز و اعصاب و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان) با سعه صدر و صرف  وقت فراوان، ظرف سه سال گذشته مطالب وب سایت دردآشنا را مطالعه نموده و مرا در زمینه های مختلف ارشاد فرموده اند. بینهایت سپاسگزارم.

     

     

    پرسش مراقبی دیگر

    با سلام و تشكر از شما جناب اقای صمدانی بزرگوار

    ممكن هست بفرمایید ایا ازمایش پزشكی وجود دارد كه بتوانیم متوجه شویم عزیزمان دچار عفونت ریه شده یا خیر ؟؟؟

    با توجه به اینكه میفرماید این بیماری خاموش هست متوجه شویم و درمان كنیم تا خدای نكرده بیماری پیشرفته نشده

     

     

    Mehdi Samadani

    با درود. اشاره من به خاموشی بیماری مربوط به استنشاق مواد غذایی (اسپیراسیون – راه یافتن مواد غذایی به کانال هوا) بدون عوارض سرفه و سایر شواهد بود.

    عکس برداری از ریه وجود عفونت را نشان می دهد. آزمایش خون و کشت خلط سینه نوع باکتری را هم مشخص می کند. ولی بهترین و سریع ترین راه توجه مراقبین فرسایش مغز برای تشخیص است. تغییرات رفتاری، تب خفیف در حد کمتر از یک درجه، مشکات تنفسی مانند خلط در گلوی بیمار، قل قل کردن نفس در ششها،  سرعت یافتن دم و بازدم، و عمیق نبودن تنفس از شواهد اولیه است. مقاله عفونت ریه وبسایت دردآشنا که شرح مفصل بیماری را بیان می نماید را مطالعه نماییدhttp://dardashna.ir/?p=1769

    من بمحض مشاهده اینگونه مشکلات از پزشک عمومی همسرم خواهش می کنم بیاید و بکمک گوشی، به صدای تنفس او گوش کند. اگر عفونت شروع شده باشد، پزشک از صدای دم و بازدم ششها به آن پی می برد. کلید موفقیت در مداوا، اقدام سریع است. درست مانند شروع آتش سوزی، مهار آتش در ابتدا آسان است ولی توسعه که پیدا کرد مشکل می شود.

    عفونت ریه (و مجاری ادرار) هم در ابتدای راه با آنتی بیوتیک خوراکی مداوا می شود ولی با پیشرفت آنها که اکثرا سریع اتفاق می افتد، بستری شدن در بیمارستان و آنتی بیوتیک وریدی معمولا تنها راه چاره است.

     

    آخرین ویرایش: جمعه 14 دی 1397 09:45 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 11 دی 1397 07:55 ب.ظ نظرات ()





    The person who has Alzheimer's knows that
    pieces of the puzzle are missing,
    and they are terrified.

    فردی که به بیماری آلزایمر مبتلاست 
    می داند که قطعاتی از پازل گُم هستند،
    و از این بابت وحشت زده است.



    یک مراقب با تجربه از این امر به خوبی آگاه است. او با همدلی و مهربانی در کنار عزیزش 
    مانده و به او دلگرمی و اطمینان خاطر می دهد.


    آخرین ویرایش: سه شنبه 11 دی 1397 08:31 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • Caring for the Dementia caregiver
    مراقبت از مراقبت کننده فرسایش مغز


    مراقبت کردن از بیمار فرسایش مغز کار یک نفر نیست. مر اقب اصلی همواره در معرض از کارافتادگی در اثر بار فیزیکی، روانی، و مالی این مسئولیت قرار دارد. کار مراقبت طولانی، سخت، و غیر متعرف است. مراقب نیازمند آموزشهای لازم و یاری اعضای فامیل و دوستان می باشد. 

    در هیجدهمین جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز به این موضوع پرداختیم و پادکست جلسه را لحظاتی قبل در آپارات بارگزاری کردم. برای شنیدن پادکست مربوطه به آدرس زیر در آپارات مراجعه نمایید:‌



    یرای مطالعه بیشتر در این باره به وبسایت دردآشنا مراجعه نموده مقالات زیر را مطالعه فرمایید:

    آخرین ویرایش: سه شنبه 11 دی 1397 12:53 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 13 1 2 3 4 5 6 7 ...