منوی اصلی
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
شما تنها نیستید. مراقبین فرسایش مغز را پیدا کنید و از تجربیات یکدیگر استفاده کنید.
  • مهدی صمدانی جمعه 22 آذر 1398 05:36 ب.ظ نظرات ()

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

    یکی از مراقین عزیز مشکل بزرگ دیگری را برایم مطرح کرد که ظرف ۱۶ سال گذشته نه با آن رو‌به‌رو شده بودم و نه تا به‌حال به آن فکر کرده بودم. این دردآشنای عزیز سالها کار و زندگی و جوانی خود را رها کرده و با عشق به پدر خود که به فرسایش مغز مبتلاست خدمت می‌کند. اول درد دل او را بشنوید تا بعد من اظهار نظر کنم. گو اینکه پاسخ راهگشایی برای او ندارم.

     

    از زبان یک مراقب:

    جن‌زدگی و دمانس!

    پدرم ۴سال است که به دمانس مبتلاست. ما در شهر کوچکی با مردمی که بیشتر کشاورز و معلم و کارمند هستند زندگی می‌کنیم.

    پدرم استاد دانشگاه بود و خودش اعتقادات مذهبی ماورائی نداشت با این‌ وجود، وقتی بیمار شد مردم شهر برچسب‌های گوناگونی به او و ما زدند:

    •             برخی می‌گفتند او تاوان گناهان پدران و اجداد خود را پس می‌دهد.

    •             این بیماری نتیجه غضب الهی نسبت به رفتار نادرست پدربزرگم یا دیگر بستگان نسبت به این و آن بوده است.

    •             اصلاً چوب خدا صدا ندارد!

    برخی می‌گفتند این بیماری نتیجه دوری پدرم از معنویات، خوش گذرانی، و شب‌زنده داری‌های اوست.

    البته پدرم عیاش نبود اما مثل عرف مردم شهر کوچک‌مان سنتی‌مآبانه هم زندگی نمی‌کرد.

    برخی گفتند این بیماری در اثر ژن بد پدرم است.

    برچسب دیوانه روی پدر و کل خانواده و بستگان ما گذاشتند و همراه با عار و اکراه و با نگاههای خیره با ما معاشرت کردند. وای به روز پیشنهاد دوستی و رفت و آمد و وصلت!!! بستگان و پدر که تا دیروز به عنوان قشر تحصیل کرده و صاحب مکنت و پرستیژ در شهر شناخته می‌شدند، حالا به‌عنوان آدمهایی دیوانه و طلسم شده شناخته می‌شوند! نابه‌سامانی وضع خانواده انگشت‌نمای شهر و نُقل محافل شده‌است! بستگان ما زیر بار موضوعیت داشتن "ژن بد" نمی‌خواهند بروند؛ چون نمی‌خواهند بار این ناسزاها را تحمل کنند. آنها پیدا کردن مقصری زمینی یا ماورائی را پیش می‌کشند.

    شهری که تا دیروز عاشق تاریخ و فرهنگ و طبیعت زیبایش بودم حالا برای منِ مراقب پدرم "نفرین شده" و "بدتر از برره" شده است.

    برخی مردم گفتند کل خانواده ما را حسودان و بدخواهان طلسم کرده‌اند و به ما آدرس جن‌گیرهایی، غالباً در دهات دور افتاده، معرفی می‌کردند‌. البته این جن‌گیرها هم هیچ‌گاه نگفتند نام آن بدخواه کیست اما می‌گفتند "کار یک حسودی از بستگان خود شماست" و هرگاه طلسم آن همزاد و اجنه شکسته شود، آنگاه از بند مشکلات رها می‌شوید وگرنه هر روزِ شما، بدتر از دیروزتان خواهد بود.

    اگرچه هیچ‌گاه خانواده ما شناختی به این مباحث ماورائی نداشته، اما بالاخره تکرار گفته‌های مردم اثرش را بر افکار مادرم گذاشت. مادرم مرا پیش جن‌گیرها می‌فرستادند، از این ملا به آن ملا. همچنین برخی مردم به امید شفای پدرم ما را به کسانی معرفی می‌کردند که اعتقاد به حذف داروهای شیمیایی و خوراندن گیاهان دارویی و دود کردن بخورات داشتند: مثل یک روحانی سرشناس. ما پدر را نزد شخصی که او را نماینده‌اش می‌خواندند، بردیم. داروهای وی سیستم گوارش پدر را بیش از پیش مشکل‌دار کرد. طبق دستور ایشان ما باید پدر را از پخش ترانه‌های خاطره‌انگیز و دل‌شادکننده‌اش محروم می‌کردیم و به‌جای آن قرآن و دعا و نوحه برای پدر پخش کنیم: کارهایی که پدرم را بسیار پرخاشگر می‌کرد. آنها پرخاشگری پدرم در برابر پخش مرثیه‌ها را دال بر عصیان‌ اجنه درونش می‌دانستند.

    این ملایان و جنگیرها در پایان فرایند کاری‌ خود و محقق نشدن وعده‌های‌شان سستی ایمان و بی‌اعتقادی ما را علت ناکامی‌ها می‌دانستند.

    همچنین، این تهمت زدن‌های ملاها و جن‌گیرها که می‌گفتند برخی از اطرافیان حسودتان پدرت را چیزخور کرده اند و شیاطین روح و کالبد پدرت را مسخّر و طلسم کرده‌اند، مادرمان را تحت تاثیر قرار داده است. حالا او نسبت به برخی اعضای فامیل  بدبین شده و نیز هر یکی دو ماه به امید گشایش و برگشت روزهای خوش قدیم به زور ما را از زندگی روتین می‌اندازد و راهی کوره دهات‌ها می‌کند. من چاره‌ای جز تسلیم ندارم، در ظاهر به امید شفای پدرم و در واقع برای آرامش بخشیدن به مادر سالمند و بیمارم که به این کار اصرار می‌کند.

    هم‌اکنون مادرم بی‌رمق شده و حال خوبی ندارد؛ دیگر شاداب و سرزنده نیست. او توجهی به بیماری‌های خودش از جمله دیابت و سبک زندگی خود و خانواده نمی‌کند. تمام مصائب را در نتیجه بدبختی‌ها، کم‌شانسی و حق‌خوری و لاینحل می‌داند. و این حساسیتهایش روزبه‌روز در حال افزایش است.

    هدف من از این به‌اشتراک گذاری تجربه تلخ خانواده‌ام این است که توجه دست اندرکاران را به نیازهای آموزشی و اطلاعات علمی در باره این بیماری خانمان برانداز، مخصوصا در شهرها و روستاهای کوچک کم‌برخوردار که عقاید خرافی و خشک‌مذهبی بر علم و آگاهی خانواده‌ها چیره است جلب کنم.

     

    دردآشنای عزیز بسیار متاسفم. مراقبت یک تنه از بیمار فرسایش مغز که چون پدر گرامی شما دچار تغیرات رفتاری شدید و استرس برانگیزاست، طاقت فرساست. رویارویی با خرافات و فشار اجتماعی در یک شهر یا روستای کوچک مشکل را چندین برابر می کند. در مقابل این همه فشار، من نگران سلامت خود شما نیز هستم.

    وقتی پزشک تشخیص بیماری فرسایش مغز عزیزی را به خانواده او می‌دهد، اعضا خانواده معمولا هیچگونه اطلاعی از این بیماری، طول مدت، سیر پیشروی، و عوارض آن ندارند. امکانات آموزشی، کتاب‌های راهنما، تالارهای گفتگو، و پشتیبانی از این خانواده‌ها در ایران نه تنها در شهرهای کوچک و روستاها بلکه حتی در شهرهای بزرگ نیز نزدیک به صفر است. این نیاز را چندین سال است که درک می‌کنم و به‌سهم خودم در راه‌اندازی پروژه دردآشنا از هیچ کوششی فروگذار نکرده‌ام. ولی با توجه به بزرگی مشکل پیش رو، دردآشنا قطره‌ای در مقابل دریاست.

    دمانس و فرسایش مغز هنوز حتی در شهرهای بزرگ تابو است. خانواده‌ها عزیز خود و بیماری او را از دید فامیل و دوستان پنهان می‌کنند. آنها به‌درستی اکراه دارند کسی به عزیزشان انگ زوال عقل بزند. زوال عقل ممکن است در نهایت در مرحله پایانی بیماری و سالها پس از تشخیص بروز کند، ولی روز اول تشخیص به‌کار بردن این واژگان توهین به بیمار و خانواده اوست. مشکل دیگر نحوه برخورد قانون و محاکم با این بیماران است که از قوانین محجوریت و جنون درمورد آنها استفاده می‌کنند. این مشکلات باید برطرف شود.

    وظیفه ما مراقبین است که در هر تماس با افراد خانواده و جامعه، همچنین مسئولین امر، این مشکل مهم را مطرح کرده و در باره بیماری به آنها آموزش دهیم. سونامی بزرگ فرسایش مغز در راه است و متاسفانه جوامع ایرانی، در تمامی سطوح، آمادگی برخورد با آنرا ندارند و این مسئولیت فقط محدود به سازمانهای دولتی نمی‌شود. سازمان‌های مردم نهاد، مراکز آموزشی از پایین‌ترین تا بالاترین سطح، مساجد و مراکز مذهبی، همه و همه باید در این امر سهیم باشند.

    من خبرهای مربوط به دمانس را در کشورهای پیشرفته دنبال می‌کنم. اخیرا خبری از یک کلیسا در شهری کوچک در آمریکا توجهم را جلب کرد. این خبرنامه، از برنامه آموزشی رایگان هفتگی برای مراقبین دمانس خبر می‌داد و جالب اینکه ذکر شده بود که اگر مراقبی می‌خواهد در کلاس شرکت کند ولی کسی را ندارد که از بیمارش نگهداری کند، داوطلبین کلیسا این مهم را به‌رایگان انجام خواهند داد.

    لازم است روحیه خدمت داوطلبانه به جامعه در فرهنگ ما نهادینه شود. به امید آن روز.

    آخرین ویرایش: جمعه 22 آذر 1398 05:38 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی یکشنبه 17 آذر 1398 05:46 ب.ظ نظرات ()

     

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

     

    روز 10/9/1398 وبینار آلزایمر و امور مراقبت با همت خانم دکتر لیلا صادق مقدم و با همکاری دانشگاه‌های علوم پزشکی گناباد و کرمان، هم‌زمان در گناباد و کرمان برگزار شد. در این پادکست قسمت دوم این وبینار را که به امور مراقبت از بیماران فرسایش مغز مربوط است، برای عزیزانی که موفق نشدند در وبینار شرکت کنند به اشتراک می‌گذاریم. به امید اینکه به‌زودی، قسمت اول، شامل گفتار خانم دکتر مقدم، که به بیماری آلزایمر، چگونگی بروز، و راه‌های کم کردن خطر ابتلا می‌پردازد را نیز تهیه کرده و انتشار دهیم. در این گفتار، ضمن معرفی پروژه دردآشنا، به مراحل پیشروی بیماری، عوارضی که در هر مرحله ممکن است پدیدار شود، و راهکارهای سازشگری با آنها را بررسی می‌کنیم.


    این پادکست را می‌توانید با کلیک کردن روی لینک زیر ببینید:

    https://www.aparat.com/v/mlv8Z

    آخرین ویرایش: یکشنبه 17 آذر 1398 05:48 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 7 آذر 1398 07:54 ب.ظ نظرات ()

     

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

    درود بر قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

     

    قبلا در باره ماه نوامبر که ماه تشکر و سپاسگزاری از فرشتگانی است که بدون چشمداشت، مسئولیت مراقبت کردن از عزیزی را که به آلزایمر یا سایر انواع فرسایش مغز(دمانس) مبتلاست برعهده گرفته‌اند، صحبت کرده‌ایم.

    امروز در آمریکا روز شکرگزاری است. در این روز معمولا اعضا خانواده از دورترین نقاط کشور دور هم جمع می‌شوند و از نعمتهای فراوانی که به آنها ارزانی شده است در کنار هم سپاسگزاری می‌کنند. من لیستی طولانی از موهبتهایی که از آنها برخوردارم تهیه کرده‌ام و گاه و بیگاه با خواندن آن به خودم یادآوری می‌کنم و انرژی می‌گیرم. توصیه می‌کنم شما هم چنین لیستی تهیه کنید و از انرژی مثبتی که به شما می‌دهد لذت ببرید. از بزرگی این لیست و آنهمه موهبت که از آن برخوردارید تعجب خواهید کرد.  

    امروز که به پایان ماه نوامبر نزدیک می شویم، مایل هستم که از یکایک شما عزیزان، از این جامعه باورنکردنی دردآشنایان و برگزیدگان، تشکر کنم. شما  که تعهد کرده‌اید به عزیزانی که به انواع فرسایش مغز دچارند، ۲۴ ساعته و هفت روز هفته خدمت کنید. از اینکه عضو این خانواده کوچک ما هستید و بی‌ریا و با نهایت ازخود گذشتگی از آنچه که دارید مایه می ‌گذارید سپاسگزارم. شاید عزیزان شما نتوانند مراتب سپاس خود را آنطور که باید ابراز کنند ولی به شما اطمینان می‌دهم که از داشتن شما خوشنود و قلبا راضی هستند. به شما خداقوت می‌گویم و برایتان پایداری و توان بی‌پایان آرزو می‌کنم. 

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 7 آذر 1398 07:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 30 آبان 1398 09:58 ب.ظ نظرات ()

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

    درود بر قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز


    وعده کردم که در ماه نوامبر  که ماه قدردانی و احترام به گروه بی پشتیبان و تنهای مراقبین

     است، بیشتر برایتان بنویسم.  در این پست در نظر دارم کمی با خانواده بیمار صحبت کنم.


    شما که از دور دستی بر آتش دارید

    کشیدن بار فیزیکی و روانی مراقبت از بیمار مبتلا به بیماری آلزایمر و سایر انواع دمانس کار بسیار دشواریست.  شما هیچ زمانی نمی توانید احساس درستی از سنگینی این کار داشته باشید، مگر اینکه مسئولیت کامل نگهداری از بیمارتان را به مدت حد اقل یک هفته، بر عهده بگیرید.

    .

    مثال:

    خواهر شما مجرد است و با پدر و مادر زندگی می کند. پدر به بیماری آلزایمر دچار شده است

    و خواهر شما براساس فرهنگ حاکم بر جامعه، رل مراقبت کننده اصلی را بر عهده گرفته

    است. وی مجبور شده است که از کار خود در یک شرکت خصوصی استعفا کند زیرا 

    با پیشرفت بیماری پدر، مراقبت از وی به صورت نیمه وقت امکان نداشت. نقش شما 

    در این ماجرا چیست؟

     

    به توصیه های زیر توجه کنید:

    • شما و سایر خواهرها و برادرها همگی ازدواج کرده اید و همسر و فرزند دارید و جدا از والدین زندگی میکنید. بر شما واجب است که راه های کمک به خواهرتان را جستجو کنید و در مورد مراقبت از پدر، سهم خود را تعهد کرده انجام دهید.

    • اگر بودجه مالی و درآمد پدر برای امر مراقبت کافی نیست، شما وظیفه دارید آگاهانه در جریان دخل و خرج منزل قرار گیرید و قسمتی از بار مالی را به دوش بکشید.

    • زمان دقیقی را در روزهای معینی از هفته، مثلاً ساعت ۲ تا ۶ عصر روزهای دو شنبه و پنجشنبه، تعیین کنید و در این زمان مسئولیت نگهداری پدر را بر عهده بگیرید تا خواهرتان  بتواند به کارهای شخصی خود بپردازد، به سینما یا کتابخانه برود، با دوست صمیمی خود چای صرف کند و درد دل کند، و یا به استراحت بپردازد.

    • این تعهد باید برایتان بسیار مقدس باشد و به هیچ دلیلی آن را لغو نکنید یا به روز دیگری موکول ننمایید مگر اینکه یک علت اضطراری واقعی به وجود آمده باشد. بهتر است اگر نمی‌توانید به تعهد خود عمل کنید، اصلاً تعهد نکنید.

    • کار معینی از کارهای منزل، مثلاً خرید مایحتاج یا آشپزی را، تقبل کنید و با مشورت و هماهنگی با خواهرتان، این کار را به بهترین وجه ممکن انجام دهید.

    • اگر مرهمی بر دل ریش خواهرتان نیستید، نهایت سعی خود را به عمل آورید که از زخم زبان، ایراد‌گیری و کوچک شمردن کار وی پرهیز کنید. فراموش نکنید که در هر فرصت، خواهر خود را در بغل بگیرید و از وی برای کار مهمی که انجام می دهد، تشکر کنید.

    • رفتارتان باید احترام آمیز و صمیمانه باشد. از خواهرتان دلجویی و احوالپرسی نمایید. سؤالاتی بپرسید که وی نتواند با جواب آری یا نه پاسخ دهد. می توانید بپرسید دیشب پدر چطور خوابید؟ داروی جدید را چگونه تحمل می کند؟ آیا پرخاشگری او بهتر شده است؟ فیلمی که دیروز دیدی راجع به چه موضوعی بود؟

    • مراقبی شکایت می کرد که برادرش از وی می پرسد حالت چطور است ولی بدون فرصت دادن از کنار وی دور می شود. احوال پرسی شما باید صادقانه باشد و آماده باشید درد دل خواهرتان را گوش کنید و از او دلجویی نمایید. در صورتی که وی با «بد نیستم» جواب داد، سؤالات بیشتری مطرح کنید.

    • به علایم استرس و افسردگی خواهرتان توجه کنید. این علایم زنگ خطری به شمار می روند که فاجعه نزدیک است. برای کم کردن بار و استرس مربوطه و جلوگیری از افسردگی وی اقدام جدی به عمل آورید.

    • در صورتی که به علایم استرس و افسردگی خواهرتان توجه نکنید، از پا درآمدن وی قطعی است. او بایستی از سلامت فیزیکی و احساسی کامل برخوردار باشد تا بتواند نقش خود را به بهترین نحو اجرا کند. در صورت از پا درآمدن وی، امر مراقبت که همه‌ی شما نگران آن هستید دچار شکست و فروپاشی می‌شود. از نو به پا کردن آن بسیار زمان بر و هزینه‌ی فکری و ذهنی آن برای بیمار بسیار بسیار سنگین خواهد بود.

    .

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 30 آبان 1398 10:22 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 27 آبان 1398 09:59 ق.ظ نظرات ()

    توجه بفرمایید:
    با بسته شدن اینترنت، ارتباط مراقبین و اعضاء تالارهای گفتگوی دردآشنا و برگزیدگان با یکدیگر قطع شده است.

    راه ارتباطی مناسب برای مطرح کردن پرسش های شما عزیزان، وبلاگ دردآشنا، کماکان در اختیار شماست.

    این ارتباط فقط از طریق وای فای میسر است. ارتباط از طریق دیتای تلفن های همراه بکلی قطع است.

    کافی است به محل ارسال دیدگاه در پایین همین پیام مراجعه کرده و پیام یا پرسش خودتان را مطرح کنید. خواهشمند است در این باره به سایر مراقبین خبر رسانی نمایید. سپاسگزارم.


    همچنین دسترسی به کانال دردآشنا در آپارات برای مشاهده کلیپ‌ها و پادکست‌های آموزشی از طریق وای فای میسر است. برای دسترسی به کانال آپارات دردآشنا کلیک کنید: https://www.aparat.com/dardashna.ir

    آخرین ویرایش: دوشنبه 27 آبان 1398 03:29 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 24 آبان 1398 03:09 ب.ظ نظرات ()

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

    درود بر قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

     

    قبلا در باره ماه نوامبر که ماه تشکر و سپاسگزاری از فرشتگانی است که بدون چشمداشت، مسئولیت مراقبت کردن از عزیزی را که به آلزایمر یا سایر انواع فرسایش مغز(دمانس) مبتلاست برعهده گرفته‌اند، صحبت کرده‌ایم.

     

    به احترام این ماه جلد اول کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز را تا پایان ماه نوامبر مطابق با ۹ آذرماه با ۲۵٪ تخفیف به شما تقدیم می‌دارم.همانطور که باخبر هستید، چاپ سوم جلد اول منتشر شده است و قیمت روی جلد آن ۳۵۰۰۰ تومان است. ولی تعداد کمی از چاپ دوم هنوز موجود است که آنها را به همان قیمت قبلی یعنی ۲۰۰۰۰ تومان عرضه می‌کنم. 

     

    جلد دوم کتاب که دنباله مطالب جلد اول است شامل مقالات تازه‌ایست که بعد از جلد اول در وبسایت دردآشنا منتشر کرده ام. چاپ آن دردست اقدام است و به زودی در اختیار شما عزیزان قرار خواهد گرفت.

     

    لطفا اگر مراقب نیازمندی را می شناسید به‌من معرفی نمایید تا کتاب را رایگان برایشان ارسال کنم.

     

     

     

    اطلاعات بیشتر برای سفارش کتاب در وبسایت دردآشنا: http://dardashna.ir/?p=3027

     

     گزیده‌ای از اظهار نظر متخصصین را برایتان نقل می‌کنم:

     

    اقدام آقای صمدانی برای کمک به سایر مراقبت کنندگان و خانواده‌ها… همواره برای من به‌عنوان یک الگوی رفتاری نمونه، مثال زدنی بوده است. حاصل یکی از با ارزش‌ترین قدم‌هایی که در این خصوص در کشور ما برداشته شده است  هم‌اکنون در دستان شماست…  من اطمینان دارم که محتوای این کتاب و فصل‌هایی که بدانها پرداخته شده است…  راهگشای مشکلات بسیاری از خانواده‌های مبتلا خواهد بود.

    دکتر مریم نوروزیان

    استاد بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی تهران

     

    این کتاب چند ویژگی دارد که شاید کمتر بتوان در جای دیگری سراغ قرار گرفت...

    حاصل تجربه عملی فردی است که با نهایت دلسوزی و عشق مراقبت کرده است...

    به‌دنبال مطالعه عمیق طی سالیان دراز بدست آمده است...

    و پس از بررسی علمی و آکادمیک توسط متخصص این بیماریها ویراسته شده است.

    ویژگی دیگر این کتاب نثر آسان و بدون واژه های سنگین (است) ... بنابراین نثری روان و تاثیر گذار دارد.

    دکتر حسینعلی ابراهیمی

    استاد بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    این (نوشته‌ها) ... ومتون آن بسیار مرتبط، صحیح، ودرعین حال ساده می باشد ومطمئنم که می‌تواند مورد استفاده تمام فارسی زبانانی قرار گیرد که یا خود وظیفه مراقبت از افراد مبتلا به بیماری دمانس را به عهده دارند و یا در خانواده افراد مسن را در کنار خود دارند.

    دکتر شهرزاد مظهری

    دانشیار بیماری‌های اعصاب و روان، دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    ...اگر شما مراقبت از بیمار مبتلا به دمانس را بر عهده دارید در این راه تنها نیستید. ... لا‌علاج بودن این بیماری به این معنی نیست که ما ... نتوانیم برای بالا بردن کیفیت  (زندگی) این بیماران کار دیگری انجام بدهیم.  پروژه دردآشنا ... توسط آقای صمدانی و در جهت بهبود دانش و آگاهی مراقبین بیماران مبتلا به دمانس شروع شده است... برای من بسیار باعث افتخار است که شاهد تاثیر شگرفی هستم که این زحمات در بهبود کیفیت مراقبت‌های درمانی و بهداشتی بیماران دارند  و در نتیجه آلام آنها و مراقبین‌شان کاهش یافته است.

    دکتر کاوه شفیعی

    استادیار بیماری‌های مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی کرمان

     

    جناب صمدانی عزیز. خواستم بگم، این یک کتاب کم نظیر در حوزه کتاب های فارسی است…اما دیدم واژه”کم نظیر” بی انصافی است…..چرا که باید گفت این یک کتاب بی نظیر است….و تک تک جملات آن ماحصل تلاش و تجربه است. ویژگی منحصر به فرد کتاب سادگی بیان آنست که هم قشر آکادمیک و هم خانواده ها می توانند از آن بهره بگیرند.  

    مجتبی آزادبخت

    دکترای تخصصی ژرونتولوژی

    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 03:12 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 24 آبان 1398 01:58 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    تصور عموم براین است که عوارض فرسایش مغز فقط فراموشی و عدم شناخت است. ولی در حقیقت، عوارض تغییرات رفتاریِ بیماری هستند که بیمار و مراقب او را به‌زانو در می‌آورند. تجویز داروهای روان‌پزشکی مخصوصا در خانه‌ی سالمندان، بسیار رایج است.  ولی در بیشتر موارد، این نوع مداوای دارویی به‌دلیل عوارض جانبی داروها و احتمال تداخل دارویی، بهترین گزینه نیست. ما برای بیشتر مشکلات تغییرات رفتاری عزیزان مبتلا به بیماری آلزایمر و انواع دمانس، «مداوای مراقبت محور» را کارساز تر می‌دانیم.


    پادکست جدیدی را هم اکنون در کانال دردآشنای آپارات بارگزاری کردم.


    این پادکست راهکار جدیدی را برای گردش کار بهتر تالارهای گفتگوی دردآشنا و برگزیدگان ارائه

    داده و کوشش می‌کند پرسش و پاسخهای مراقبت کنندگان عزیز در زمینه تغییرات رفتاری را 

    بر پایه مداوای مراقبت محور و با سرعت و دقت بیشتری سر و سامان دهد.

    این راهکار جدید بر پایه تجربیات و مطالعات ۱۵ ساله دردآشنا و همچنین نتایج تحقیقات گسترده ای که در آمریکا توسط تیمی متشکل از دپارتمان سالمندیِ مثبت دانشگاه میشیگان، مرکز تحقیقات آلزایمر جانز هاپکینز، و مرکز نوآوری مراقبت سالمندان انجام شده بنا شده است.

    امیدواریم روش جدید بتواند خدمت کوچک دیگری توسط پروژه دردآشنا در کمک و پشتیبانی از مراقبین عزیز در امر مهم مراقبت از عزیزانشان باشد. از مراقبین با تجربه‌ای که در سامان دادن این راهکار پشتیبان من بوده‌اند، مخصوصا خانم علوی، آرزو خانم،  و آقای زرهی صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم.  

    برای اطلاع بیشتر این پادکست را ببینید:

    https://www.aparat.com/v/AXrnZ


    برای دانلود چک لیست از لینک زیر استفاده نمایید: 

    http://dardashna.ir/wp-content/uploads/2019/11/چک-لیست-تغییرات-رفتاری-و-شرح-آن.pdf

    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 03:48 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 24 آبان 1398 01:51 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    با درود به قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

    وعده کردم که در ماه نوامبر  که ماه قدردانی و احترام به گروه بی پشتیبان و تنهای مراقبین است، بیشتر برایتان بنویسم.  در این پست راه‌های کمک رسانی به مراقبت کننده اصلی را برایتان بازگو می‌کنم. 

     

    دگرگونی نیازهای مراقبتی بیمار

    نگهداری بیمار مبتلا به بیماری آلزایمر وسایر انواع  بیماری های دمانس در منزل به وی امکان می دهد که در محیطی آشنا  دوران بیماری را سپری کند. محیط آشنای منزل، به ارتقای کیفیت زندگی بیمارکمک می کند در حالی که  زندگی در محیط ناآشنای خانه ی سالمندان، حد اقل در ابتدای بیماری، برای بیمار و خانواده وی همراه  با اضطراب و نگرانی  خواهد بود.

    ·       نیازهای مراقبتی بیمار در طول روند بیماری تغییر می کند. در ابتدا این نیازها بیشتر به صورت همیاری و همنشینی است. بیمار ممکن است در مورد قرار ملاقات ها، نام اشخاص، به خاطر آوردن مکان های آشنا، مدیریت امور مالی، مصرف به موقع و درست دارو و امثال آن به یادآوری شما نیاز داشته باشد.

    ·       در مرحله پایانی و در پاره ای اوقات مرحله میانی، نیاز به مراقبت از بیمار بسیار پیچیده و تخصصی می شود. مشکلات بلع، مشکلات تحرک و عدم تعادل، عفونت های مکرر مجاری ادرار و ریه، و زخم بستر، نیازهای مراقبتی را دگرگون می کند و شما به مهارت های جدید مانند تزریقات، پانسمان، فیزیوتراپی و امثال آن نیاز پیدا می کنید.

    ·       با پیشرفت بیماری، مراقبت از بیمار توسط یک نفر غیر ممکن می شود و یاور اصلی به پشتیبانی و کمک نیاز پیدا می کند، به ویژه اگر وی وظایف شغلی و خانوادگی دیگری نیز بر عهده داشته باشد. راه های متداول دریافت کمک به شرح زیراست:

    1.     کمک گرفتن از فامیل و دوستان

    2.     مراکز نگهداری روزانه سالمند

    3.     شرکت های خدماتی

    4.     استخدام مستقیم نیروی کمکی

    5.     خدمات پرستاری در منزل

    6.     مراکز شبانه روزی نگهداری سالمندان

    در مقاله راه‌‌های کمک رسانی به یاور اصلی بیمار در وبسایت و کتاب دردآشنا، راهکارهای مناسب برای هریک از گزینه‌ های بالا را به تفصیل شرح داده‌ام. لینک مقاله: 

    http://dardashna.ir/?p=1585


    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 01:56 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 24 آبان 1398 01:37 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    با درود به قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

    وعده کردم که در ماه نوامبر  که ماه قدردانی و احترام به گروه بی پشتیبان و تنهای مراقبین است، بیشتر برایتان بنویسم.  در این پست برایتان به سلامت مراقبت کننده می‌پردازم 

    .

    همزمان با مراقبت از عزیزتان، شما ممکن است متعهد به انجام وظایف متعدد دیگری از جمله

     پشتیبانی از همسر و فرزندان، خرید، پخت و پز،  نظافت، و غیره نیز باشید. گردآمدن این همه

     کارها و وظایف، ممکن است شما را نسبت به سلامتی خودتان بی توجه کند. بهترین خدمتی

    که می توانید به بیمار و خانواده خود بکنید این است که از نظر فیزیکی و روحی قوی بمانید. 

    چه باید کرد؟


    به سلامت خود توجه کنید.

    ·       سلامتی خود را سرسری نگیرید و حتی اگر هیچ مشکلی ندارید، حداقل هر سال یک بار با پزشک خانواده ملاقات کنید وغربالگری های سلامتی نوبتی را انجام دهید. در صورت نیاز از مددکار اجتماعی و روانپزشک خود کمک بگیرید.

    ·        به «ندای بدن خودتان گوش کنید». هرگونه علامت خستگی مفرط، مشکلات خواب، تغییرات رفتاری مانند عصبانیت و کم حوصلگی، تغییرات اشتها و در نتیجه زیاد یا کم شدن بی رویه وزنتان را جدی بگیرید. در غیر این صورت ممکن است سلامت جسمی و روحی شما درمعرض خطر قرار گیرد.

     

    اقدامات دیگر برای سلامتی و آماده به کار بودن به این شرح است:

    ·      .ورزش و فعالیت را در برنامه خود بگنجانید. از هر فرصت برای ورزش کردن استفاده کنید.

    ·      به برنامه غذایی خود توجه کنید. رژیم غذایی مدیترانه‌ای را برای خود و عزیزتان انتخاب کنید و از خوردن غذاهای پرچرب و فست فود پرهیز کنید.

    ·      سطح استرس خود را پایین بیاورید. از یوگا، نرمش های سبک، و مراقبه استفاده کنید. 

    ·      خطرابتلا به افسردگی را کم کنید. افسردگی یکی از مشکلات شایع مراقبین به شمار می رود و امکان بروز آن در تمامی مراحل بیماری وجود دارد. 

    ·      با مشکلات مراقبت کردن کنار بیایید. واقع بین باشید و قبول کنید که با پیشروی بیماری، مشکلات بیمار زیادتر خواهد شد. به نکات مثبت توجه کنید و خاطرات خوب را ارج گذارید.

    ·      سوپاپ اطمینان را باز کنید. راههای باز کردن سوپاپ اطمینان خود را جستجو کنید و از

     آنها استفاده کنید. راهپیمایی در پارک، تپه نوردی، رانندگی در جای خلوت و همخوانی با

     آهنگ دلخواه، و نوشتن خاطرات از جمله راهکارهای موثر است.

     

    مقاله سلامت مراقب وبسایت را برای شرح بیشتر در این آدرس مطالعه نمایید:

    http://dardashna.ir/?p=1622

    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 01:46 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 13 آبان 1398 09:54 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    با درود به قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

    وعده کردم که در ماه نوامبر  که ماه قدردانی و احترام به گروه بی پشتیبان و تنهای مراقبین است، بیشتر برایتان بنویسم.  در این پست برایتان به راههای کمک گرفتن از دیگران خواهم پرداخت.

    مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر یا سایر انواع دمانس، کار یک نفر نیست. هیچ کس توان نگهداری این نوع بیماران را تا پایان، به صورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته ندارد. تا بخواهید متوجه شوید، آنقدر غرق در مراقبت از بیمارتان می شوید که از سایر فامیل و دوستان کناره می گیرید. آنهم در زمانی که هرچه بیشتر به آنها نیاز دارید

    در ابتدا ممکن است بتوانید در مراقبت از بیمار مبتلا به دمانس و انجام سایر وظایف شخصی خودتان موفق باشید. در نهایت بیمار به کمک بیشتری برای انجام کارهای روزمره از جمله خوردن و آشامیدن، حمام رفتن، و نظافت شخصی نیاز پیدا می کند. به تدریج بار فیزیکی نگهداری از بیمار افزایش می یابد و همگام با آن، فشار عصبی بر شما تشدید می شود.

    تغییرات رفتاری بیمار از جمله اظطراب، پرخاشگری، و افسردگی ممکن است توان بردباری و تحمل صبورترین و ماهرترین مراقبین را نیز به چالش بکشد. کمبود خواب، استراحت، و تفریح از یک طرف و پیشرفت بی امان بیماری با آنکه شما نهایت سعی خود را در امر مراقبت از بیمار به کار می برید، از طرف دیگر، به شدت استرس آور است. شما ممکن است به افسردگی دچار شوید. 

     

    چگونه از دیگران کمک بگیریم؟

    واقع گرا باشیدمراقبت از بیمارمبتلا به دمانس طاقت فرسا ست و لی ظرفیت و توان مراقب اصلی محدود است. به خاطر داشته باشید که درخواست کمک به معنی این نیست که شما خودخواه یا ناکارآمد هستید.

    به احوال کمک کننده توجه کنید: از دوستی که خسته یا بیمار است تقاضای کمک نکنید. بهتر است از فرد دیگری درخواست کمک کنید یا منتظر زمان بهتری باشید.

    طرف را امتحان کنیددرخواست کمک را صریح بیان کنید و انجام کار مشخصی را درخواست نمایید. همیشه فهرستی از کارهایی که باید انجام دهید با خود داشته باشید که اگر کسی پیشنهاد کمک کردن داد، بتوانید آن پیشنهاد را با یک درخواست مورد نیاز خود مطابقت دهید. ممکن است یک همسایه بتواند در مرتب کردن باغچه به شما کمک کند یا خرید از سوپر محل را برایتان انجام دهد. یک دوست ممکن است بتواند بیمار را برای پیاده روی روزانه به پارک ببرد.

    به علایق دیگران توجه کنیداگر دوست یا آشنایی به پخت و پز علاقمند است از وی در امور آشپزی کمک بگیرید. همسایه ای که دوست دارد رانندگی کند می تواند شما و بیمار را به مطب دکتر برساند. نوجوانی که به کتاب خوانی علاقه دارد می تواند برای بیمار داستان بخواند.

    کسی مایل نیست کمک کند شما ممکن است نگران باشید که کسی مایل نیست به شما کمک کند ولی تا وقتی درخواست کمک نکنید نخواهید فهمید که فکرتان درست است یا نه. بیشتر دوستان و فامیل مایل هستند به شما کمک کنند ولی نمی دانند شما چه کمکی نیاز دارید و یا چگونه این سوال را مطرح کنند.   

    در مورد بیماری آگاه شویدهرچه بیشتر درباره بیماری، عوارض، و سیر پیشرفت آن بدانید، کمتر دچار اضطراب می شوید و مراقبت کننده مؤثرتری خواهید بود.

    مراقبین دیگر را پیدا کنیدشما تنها نیستید. شما می توانید از تجربه های خود به دیگران بیاموزید و از تجربه های آنها باخبر شده و آنچه را که مناسب می دانید در مورد بیمار خود به کار بندید. تماس با دیگر مراقبین می تواند به صورت فردی، گروهی رو در رو، و یا در تالار گفتگو باشد.

    به استقلال بیمار توجه کنیدمراقبت به معنی انجام تمامی کارهای بیمار نیست. با توجه به توانایی های فیزیکی و ذهنی بیمار و با به کار گرفتن وسایل و امکانات موجود، استقلال  وی را هرچه طولانی تر کنید.

    به همه ی افراد کاری واگذار کنیدمراقبت از بیمار در منزل، امری خانوادگی است و تمام افراد خانواده، حتی آنهایی که در شهرهای دیگری اقامت دارند، باید احساس مسئولیت کنند. برادری که هزاران کیلومتر دورتر زندگی می کند باید حداقل هفته ای یک بار با تلفن تماس بگیرد و با خواهرش که مراقبت کننده اصلی والد اوست گفتگو کند.  یا مثلاً هر سال یک یا دوهفته، امر مراقبت از پدر خود را بر عهده بگیرد تا خواهرش بتواند به مرخصی رود. تنها کسانی اهمیت و سنگینی بار مراقبت کردن را درک می کنند که عملا و برای مدتی از عزیز خود نگهداری کنند.

    کارها را تقسیم کنیدمثلاً یک نفر می تواند مسئولیت امور پزشکی بیمار را بر عهده بگیرد، با پزشکان تماس داشته باشد و داروی بیمار را مرتب و منظم به او بدهد. عضو دیگری از خانواده می تواند مسئول خرید و تهیه غذا باشد. با تقسیم کارها، هر فرد در امر به خصوصی از مراقبت دقیق می شود و آن را به نحو بهتری انجام می دهد. طبیعی است که باید یک نظم ارتباطی دقیق و مستمر بین اعضا خانواده وجود داشته باشد که از کارهای انجام شده کاملاً آگاه باشندمقاله ثبت وقایع روزانه را در وبسایت دردآشنا مطالعه کنید: http://dardashna.ir/?p=1040

    ارتباط و مراوده نزدیک داشته باشیدبا سایر افراد فامیل و دوستان صمیمی ارتباط مستمر داشته باشید و راجع به بیمار، پیشرفت بیماری، اقدامات انجام شده، حال و هوای روحی و فیزیکی خودتان، و غیره صحبت کنید. اگر شما در این باره صحبت نکنید، سایرین در تاریکی خواهند بود و ممکن است بر این باور باشند که همه چیز تحت کنترل شماست

    متن کامل این مقاله را در وبسایت دردآشنا در این آدرس مطالعه کنید:  http://dardashna.ir/?p=1553


    به دنبال انتشار مطلب فوق عده‌ای از اعضا تالار گفتگو اظهار داشتند که دریافت کمک از دوستان و فامیل امکان ندارد. و در زیر متن پاسخ من را مطالعه خواهید کرد: 

    سلام و درود فراوان. از همه دوستان عزیز که نوشته دیروز مرا خوانده و اظهار نظر کردند بی نهایت سپاسگزارم. پاره ای اوقات که مطلبی می فرستم و عکس العملی نمی بینم، شک می کنم که آیا کسی مطلب را خوانده است یا خیر. تقاضا می کنم پس از خواندن مطالب نظر خودتان را، موافق یا مخالف ابراز بفرمایید. هم به من انرژی می دهد که ادامه بدهم هم ارشاد می شوم که چه مطالبی بیشتر مورد توجه شما عزیزان است.


    در باره مشکلات کمک گرفتن، کاملا درد شما را می فهمم و احساس می کنم. در یکی از مقالات دقیقا به این مطلب اشاره کرده ام. نوشته ام که دیگران، فامیل، آشنایان، و دوستان به دلایل مختلف شما را ترک می کنند. تعداد کسانی که در تماس با شما باقی می مانند، از انگشتان دست کمتر خواهد بود. 


    نوشته ام که قدر این جواهر ها را بدانید، تماستان را با آنها قطع نکنید، از حال خودتان آگاهشان کنید، و از آنها کمک بخواهید. من به دو تا از این جواهر ها که در زندگی ما هستند اشاره می کنم.


    یکی دوستی است که با هم دانشگاه رفتیم، در یک کلاس درس خواندیم، در یک شبانه روزی زندگی کردیم و پس از فراغت از تحصیل در یک شرکت کار کردیم. در اوائل شروع بیماری همسرم ما چندین مرتبه به دلایل مختلف گذارمان به تهران افتاد. هر دفعه این دوست عزیز من بدون درخواست من در فرودگاه حاضر بود. آمده بود به ما کمک کند. این رفتار و دوستی قیمت ندارد. همه ساله زحمت سفر را به خود هموار می کنند و به کرمان به ملاقات ما می آیند.


    همسایه ما در کرمان یک پزشک عمومی است. من ظرف ۱۵ سال گذشته که به کرمان آمده ایم،‌تنها پزشک ما در کرمان ایشان است. هر وقت مشکلی برای همسرم پیش آمده، فقط یک تلفن لازم بوده است. یا مشاوره با تلفن یا درخواست ویزیت در منزل مثلا برای گوش کردن به صدای سینه همسرم و اطمینان از پاک بودن ریه ها. این هم قیمت ندارد.


    اما  با فامیل و نزدیکان که به ما توجه نمی کنند چگونه برخورد کنیم. در این باره بیشتر در این ماه نوامبر که به شما تعلق دارد خواهم نوشت. شما باید یک بررسی کلی انجام بدهید. فامیل بلافصل وظیفه دارند کمک کنند چه از نظر فیزیکی، چه مالی، و جه احساسی. شما آنها را خوب می شناسید. بعضی نبودنشان بهتر از بودن است. زخم زبان می زنند، ایراد می گیرند، و درکارها دخالت بیجا می کنند. آنها را به حال خود بگذارید. دسته دیگر کسانی هستند که از مشکلات آگاه نیستند. آنها را باید آموزش داد، ازشان مسئولیت خواست، نگهداری عزیزتان را برای زمانهای کوتاه به آنها سپرد و خلاصه اینکه راهنمایی کرد که وارد گود شوند. اگر شما ازشان نخواهید و پافشاری نکنید، خیالشان راحت است که اوضاع تحت کنترل است. 


    در فامیل دورتر هم ممکن است چنین جواهرهایی داشته باشید. باید جستحو کنید، صیقل شان بزنید، و آنها را  به کار بگیرید.


    در ضمن، سطح توقعتان را پایین بیاورید و اگر فکر کردید فلانی جواهر است و سراغش رفتید و بدل بود، زیاد به دل نگیرید. مراقبت کردن یک کار سخت و تنهاست. هرچندتا جواهر که اطرافتان باشد باز هم تنها هستید.


    یادآوری به دردآشنایانی که در تهران زندگی می کنند و عضو گروه برگزیدگان نیستند. گروه برگزیدگان به تنهایی و آرامش و اینگونه مشکلات مراقبین توجه دارد. برنامه های دورهمی دارند. همین امروز به بازدیدباغ گیاه شناسی رفتند و مراقبینی که امکان داشتند عزیزانشان را هم همراه داشتند. خانم علوی مدیر گروه برگزیدگان هستند و در گروه دردآشنا حضور دارند. در صورت تمایل از ایشان بخواهید شما را عضو کنند.

    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 10:16 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 8 آبان 1398 05:54 ب.ظ نظرات ()

    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

     

    قهرمانان گمنام: مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز

     

    ارتشی واقعی متشکل از همسران، فرزندان، خواهران و برادران، نوه ها، و دوستان و همسایگان، که نه تنها از وقت خود مایه می‌گذارند بلکه غالبا هزینه‌های دارویی و مراقبتی را نیز بر عهده دارند.

    نوامبر ماه ویژه‌ای برای احترام به این گروه بی‌نظیر عاشق و فرشتگان خاموش است که اکثرا بدون هرگونه آموزش، راهنمایی، و پشتیبانی، با سخت‌ترین و طولانی‌ترین چالش زندگی خود روبرویند.

    واقعیت این است که این مراقبت کنندگان داوطلب، عموماً در انجام وظایف پیش روی خود بی تجربه هستند. در یک بررسی انجام شده توسط انجمن آلزایمر آمریکا، نیمی (51٪) اظهار داشتند که در انجام وظایف مربوطه، هیچگونه تجربه قبلی نداشتند. اما، با وجود فشارهای جسمی، عاطفی، و مالی، 45٪ از آنها اظهار داشتند که این تجربه برایشان "بسیار ارزشمند" بوده است.

     

    آمار مراقبت از بیماران فرسایش مغز در آمریکا

    آمارهای مربوط به مراقبت به اندازه خود بیماری‌های فرسایش مغز شگفت آور است. آلزایمر ششمین علت مرگ و میر در ایالات متحده و تنها بیماری مهم است که پس از گذشت بیش از ۱۱۰ سال از شناخت آن، برای پیشگیری، جلوگیری از پیشروی، و مداوای آن دارویی وجود ندارد.  و با توجه به اینکه سیر پیشروی بیماری سالها به‌طول میانجامد، مراقبت از عزیزانی که به آن دچارند به چالشی عظیم تبدیل می‌شود که مقابله با آن بجز ازخودگذشتگی مراقبت کنندگان داوطلب عاشق میسر نیست.  

    آمار قابل اعتمادی در این زمینه در ایران وجود ندارد. به گوشه‌ای از آمار ایلات متحده از انجمن آلزایمر آمریکا توجه بفرمایید:

    مراقبت کنندگان بیماران آلزایمر در سراسر ایالات متحده: 16.2 میلیون نفر در سال 2018 برای حدود ۶ میلیون بیمار.

    مدت‌زمان مراقبت: بیش از نیمی (57٪) از مراقبت کنندگان خانوادگی افراد مبتلا به آلزایمر یا انواع فرسایش مغز دیگر، مدت 4 سال یا بیشتر این خدمات را ارائه داده اند. در برخی موارد این مراقبت تا 20 سال به‌طول انجامیده است.

    تعداد ساعات: در سال 2018، مراقبت کنندگان داوطلب حدود 18.5 میلیارد ساعت در خدمت عزیزانشان بوده‌اند که به‌طور متوسط حدود ۲۲ ساعت مراقبت در هفته است.

    هزینه های خارج از جیب: کمکهای مراقبت کنندگان فقط به صرف وقت آنها برای عزیزانشان محدود نمی‌شود. مراقبت کنندگان فرسایش مغز اظهار داشتند که در سال ۲۰۱۸ به‌طور متوسط، هرکدام بیش از مبلغ  ۱۱۲۰۰ دلار برای هزینه‌های پزشکی، لوازم مورد نیاز، و استخدام مراقب پرداخت کرده‌اند.

    عوارض شخصی: یک مطالعه دانشگاه استنفورد گزارش داده است که میزان مرگ و میر در مراقبت کنندگان 63 درصد بیشتر از غیر مراقبین است، و 40 درصد آنها در اثر عوارض ناشی از استرس، پیش از عزیزان خود از دست می‌روند.

    مسئولیت‌های مضاعف: یک چهارم مراقبت کنندگان  "مراقبت کننده نسل ساندویچ" هستند، به‌این‌معنی که ۲۵ در صد از مراقبت کنندگان هم از بچه های زیر 18 سال و همچنین از والدین سالمند خود مراقبت می‌کنند.


    از شما عزیزان عاشق سپاسگزارم

    به سهم خودم از شما دردآشنایان و برگزیدگان عزیز که زندگی خود را دربست به مراقبت از عزیزتان اختصاص داده‌اید، سپاسگزاری می‌کنم. عوارض بیماری از جمله بیقراری، پرخاشگری، تکرار، و سایر تغییرات رفتاری که برایتان سنگین و چالش برانگیزند ناپایدار است. عزیز شما از انجام تغییر در خلق و خو و رفتار خود به‌دلیل بیماری عاجز است. کسی که باید در رفتار و گفتار خود تغییر ایجاد نماید شمایید. بردبار باشید چون اکثر این نا‌ملایمات پایان خواهد پذیرفت. خاطرات را گرامی بدارید و به آنچه که امروز برایتان میسر است بپردازید. امکانات و برنامه‌های گذشته جزو تارخ شده‌اند. از فردا هم خبر ندارید. پس بهترین توصیه این است که فرصت امروز را مغتنم بشمارید.


    مراقب سلامت جسمی و روحی خود باشید

    دست یکایک شما دوستان را به گرمی می‌فشارم. برایتان آرزوی سلامتی و موفقیت می‌کنم. پایدار باشید و از پرداختن به سلامت خود غافل نباشید. شما باید پیوسته با باطری شارژ شده و سلامت کامل برقرار باشید تا بتوانید آنطور که دلخواه‌تان است به مراقبت کردن از عزیزتان بپردازید.

    در این ماه احترام به مراقبت کنندگان باز هم در این باره با هم گفتگو خواهیم کرد.   

    آخرین ویرایش: جمعه 24 آبان 1398 10:14 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 7 آبان 1398 08:33 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    تغییرات رفتاری و سازشگری غیردارویی با آنها

    تصور عموم براین است که عوارض فرسایش مغز فقط در فراموشی و عدم شناخت خلاصه می‌شود. ولی در حقیقت، بیشتر عوارضی که موجب آزار  بیماران مبتلا به فرسایش مغز و همراهان آنها می‌شود، تغییرات رفتاریِ بیماری هستند. تجویز داروهای روان‌پزشکی مخصوصا در خانه‌ی سالمندان، بسیار رایج است.  ولی در بیشتر موارد، این نوع مداوای دارویی به‌دلیل عوارض جانبی داروها و احتمال تداخل دارویی، بهترین گزینه نیست. ما برای بیشتر مشکلات تغییرات رفتاری عزیزان مبتلا به بیماری آلزایمر و انواع دمانس، بجای مداوای دارویی، «مداوای مراقبت محور» را کارسازتر می‌دانیم.

    تغییرات رفتاری از جمله پرخاشگری، بی‌قراری، آشفتگی، افسردگی، اضطراب، توهم، بی‌تفاوتی، به‌هم خوردن نظم خواب، و امثال آن در فرسایش مغز بسیار رایج بوده و در ۹۸٪ بیماران بروز می‌نمایند. مداوای مراقبت‌محور که بر پایه‌ی تامین نیازهای برآورده نشده‌ی بیماران، رفع مشکلات محیطی، و بهبود ارتباط مراقبت کننده و بیمار بنا شده است، موثرتر بوده و ضمن کاهش هزینه‌های درمانی، بر کیفیت زندگی بیمار و مراقبت کننده می‌افزاید.

     

    گردش کار در تالار گفتگو ی دردآشنا و برگزیدگان

    هنگام روبرو شدن با مشکلات تغییرات رفتاری، مراقبین شرح واقعه را، اکثرا به صورت ناکامل، 

    در گروه مطرح می‌کنند. مثلا، برای عارضه بی‌قراری، تمام جوانب مشکل از جمله یبوست، 

    وجود کهیر، وجود تب، داشتن برنامه سرگرمی و فعالیت، و امثال آن را ذکر نمی‌کنند. 

    در نتیجه‌ی شرح واقعه‌ی ناکامل، ممکن است راهکار ناکاملی به پرسش‌کننده پیشنهاد شود، 

    و یا نیاز به پرسش‌های متعددی را برای آگاهی بیشتر از علت بروز تغییرات رفتاری ایجاد نماید. 

    در هر دو صورت، بهترین استفاده از پتانسیل تالار گفتگو  به‌دست نمی‌آید.

     

    چگونه کیفیت سازشگری مراقبت کننده را بالا ببریم؟

    به‌منظور برطرف کردن گزارش‌های ناکامل تغییرات رفتاری عزیزانمان، چک‌لیست جامع جدیدی 

    را  طراحی کرده‌ایم. مراقبت کننده با پرکردن چک‌لیست، شرح ماوقع را با علامت زدن 

    گزینه‌های مختلف به‌تصویر کشیده و در کمترین زمان به راهکار مناسب دسترسی 

    پیدا می‌کند. چک‌لیست ممکن است طولانی به‌نظر برسد ولی به دلیل اینکه موارد کمی 

    از آن را برای هر مشکل تغییرات رفتاری پرمی‌کنید، زمان لازم برای پرکردن آن بسیار ناچیز است.

    ما تغییری در نحوه رسیدگی به پرسش و پاسخ‌ها نداده‌ایم و مراقبین عزیز با تجربه در این 

    دو تالار گفتگوی بی‌نظیر به‌زبان فارسی، کماکان آماده پاسخگویی به شما خواهند بود. اگر در 

    زمان مطرح کردن پرسش خود در زمینه تغییرات رفتاری از گزینه چک‌لیست استفاده 

    نمایید، سریع‌تر و موثر‌تر پاسخ مناسب را دریافت خواهید کرد. 

    چک لیست مزبور را می‌توانید در آدرس زیر از وبسایت دردآشنا دانلود نمایید:

    http://dardashna.ir/wp-content/uploads/2019/10/چک-لیست-46Final-1.pdf

     

    پادکست جدیدی را هم اکنون در کانال دردآشنای آپارات بارگزاری کردم.


    این پادکست استفاده از چک‌لیست بالا برای گردش کار بهتر تالارهای گفتگوی دردآشنا و

     برگزیدگان در زمینه پرسش و پاسخهای مربوط به تغییرات رفتاری را بر پایه 

    مداوای مراقبت محور آموزش می‌دهد.

    این راهکار جدید بر پایه تجربیات و مطالعات ۱۵ ساله دردآشنا و همچنین نتایج تحقیقات گسترده ای که در آمریکا توسط تیمی متشکل از دپارتمان سالمندیِ مثبت دانشگاه میشیگان، مرکز تحقیقات آلزایمر جانز هاپکینز، و مرکز نوآوری مراقبت سالمندان انجام شده بنا گردیده است.

    برای اطلاع بیشتر و مشاهده پادکست از لینک زیر استفاده نمایید:

    https://www.aparat.com/v/AXrnZ

     

    امیدواریم روش جدید بتواند خدمت کوچک دیگری توسط پروژه دردآشنا در کمک و پشتیبانی از مراقبین عزیز در امر مهم مراقبت از عزیزانشان باشد. از مراقبین با تجربه‌ای که در سامان دادن این راهکار پشتیبان دردآشنا بوده‌اند، صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم.  

     

    منابع و مراجع

     

    253. programforpositiveaging.org: (n.d.), diceapproach, retrieved May 2019, from http://www.programforpositiveaging.org/diceapproach/

    254. todaysgeriatricmedicine.com: (n.d.), news, retrieved May 2019, from http://www.todaysgeriatricmedicine.com/news/ex_051115.shtml

    255. ncbi.nlm.nih.gov: (n.d.) article PMC4146407, retrieved May 2019, from https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4146407/

    آخرین ویرایش: سه شنبه 7 آبان 1398 08:48 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 3 آبان 1398 01:11 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    درباره ارتباط تنگاتنگ بین مشکلات شنوایی و تشخیص فرسایش مغز برای افراد سالمند، قبلا در وبسایت و وبلاگ دردآشنا به تفصیل اطلاع رسانی کرده بودم.  تحقیقات جدید انجام شده در این زمینه را برای آگاهی شما عزیزان که نگران بروز عوارض فرسایش مغز در خودتان هستید، به امید اینکه مشکل شنوایی را سرسری نگیرید، به‌عرضتان می‌رسانم.  

     

    بر پایه مطالعه‌ی منتشر شده توسط مجله انجمن جهانی سالمندان آمریکا، افراد 66 ساله و مسن تر که اندکی پس از تشخیص کم شنوایی سمعک دریافت کنند، کمتر احتمال دارد در سه سال بعد  از آن

    ·      تشخیص فرسایش مغز  دریافت کنند

    ·      به افسردگی دچار شوند

    ·      یا در اثر از دست دادن تعادل زمین بخورند و صدمه ببینند.

     

    محققان دانشگاه میشیگان داده های بیمه ای نزدیک به 115000 نفر از ساکنان میشیگان را 

    بررسی کردند. کسانی که بیمه آنها بخشی از هزینه سمعک را پوشش می داد. این مطالعه 

    نشان داد افرادی که سمعک داشتند ، در مدت سه سال پس از تشخیص کم شنوایی خود از:

    ·      خطر ابتلا به فرسایش مغز  ۱۸٪ کمتر

    ·      خطر تشخیص افسردگی 11٪ کمتر

    ·      و خطر آسیب دیدگی در اثر زمین خوردن و سقوط 13٪ کمتر

    برخوردار بودند.

     

    به گفته الهام محمودی، اقتصاددان بهداشت دانشگاه میشیگان که رهبری این مطالعه را برعهده داشته است: «گرچه استفاده از سمعک نمی تواند از بروز مشکلات فوق جلوگیری نماید، تأخیر در شروع فرسایش مغز ، افسردگی و اضطراب، و خطر سقوطهای بزرگ، هم برای بیمار و هم از نظر هزینه های درمان قابل توجه است.»  افراد مبتلا به کم شنوایی به دلایل مختلف از جمله کاهش تعامل اجتماعی، از بین رفتن تعادل، و کمتر به چالش کشیدن مغز خود، ممکن است میزان بالاتر فرسایش مغز ، افسردگی، و صدمات ناشی از سقوط را تجربه کنند.

     

    اگرچه بیمه آنها بخشی از هزینه را پوشش می داد، تنها 12٪ از افراد در مطالعه میشیگان پس از تشخیص کم شنوایی از سمعک استفاده کردند. به گفته مطالعات پزشکی جانز هاپکینز ، مردم به‌طور متوسط استفاده از سمعک را 10 سال به تاخیر میندازند. شاید به این دلیل که شکل و شمایل سمعک را نمی پسندند یا نمی خواهند احساس پیری کنند. هزینه هم یکی دیگر از موانع است.

     

    این تحقیق مکمل تحقیقاتی است که قبلا ارتباط نزدیک بین کم شنوایی و فرسایش مغز  را 

    ثابت کرده بود. از دست دادن شنوایی بر روابط افراد ، سلامت جسمی کلی آنها، و حتی درآمد 

    آنها تأثیر می گذارد.

    آخرین ویرایش: جمعه 3 آبان 1398 01:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 25 مهر 1398 10:52 ب.ظ نظرات ()
    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز

    آیا شما از عزیزی که به نوعی فرسایش مغز مبتلاست مراقبیت می‌کنید؟
    آیا بروز خشم یا رفتار خشونت‌آمیز را در او مشاهده کرده‌اید؟

    بروز خشم و خشونت در عزیزان ما به مراتب شایع‌تر از آن است که گزارش می‌شود. به دلیل اینکه بیماران سالهای متمادی با عشق با همسرشان زندگی کرده‌اند، باور کردن فحاشی، خشونت، تهمت زدن، کتک زدن، و روآوردن اعتیادگونه به وبسایت‌های ممنوعه از طرف آنها باور نکردنی نیست. 

    متاسفانه به دلیل دور از عقل بودن این نوع تغییر رفتار، همسر بیمار ممکن است آن را از دید دیگران پنهان نماید، خشونت ببیند، و حتی اگر آنرا با خانواده خود در میان بگذارد حرف او را باور نکنند. این بی‌توجهی ممکن است به اتفاقات جبران ناپذیر منجر گردد.

    در تالار گفتگوی بین المللی دمانس فرونتوتمپورال، جمعی از مراقبت کنندگان برآن شدیم که اطلاعاتی از خط اول جبهه مبتنی بر تجربیاتمان در برخورد با خشونت در اختیار شما عزیزان قرار دهیم. آموزشی که در هیچ کتاب یا نوشته دیگری وجود ندارد و می‌تواند زندگی شما را نجات دهد. 

    خشونت در حدود ۲۰ در صد از بیماران فرسایش مغز با شدت و ضعف مختلف در سیر بیماری متجلی خواهد شد. اگر عزیز شما آرام است و خشونت نمی‌کند، شکر گزار باشید چون عکس آن بسیار تنش ‌آور و خطرناک است. 

    مطالعه این مقاله را به مراقبت کنندگانی که کوچکترین نگرانی از بروز خشونت در عزیزشان دارند توصیه می‌کنم. لینک مقاله در وبسایت دردآشنا: 

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 25 مهر 1398 10:57 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 8 مهر 1398 09:58 ق.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    سپتامبر ماه آگاهی رسانی در باره آلزایمر و دمانس

     

    در راستای آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر و دمانس، مقاله های مختلفی در وبلاگ دردآشنا درج کرده ام از جمله بیماری آلزایمر و تفاوت آن با دمانس، انتخاب واژگان مناسب برای ابنگونه بیماریها، آمار مبتلایان و نیازهای اجتماعی، درمانی، و مراقبتی در آینده، ده علائم هشدار دهنده و زنگ خطر، معرفی کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز(دمانس)، و عواملی که خطر ابتلای به این بیماریها را تشدید می کنند. در آخرین بلاگ ماه سپتامبر در نظر دارم راههای کم کردن خطر ابتلای بیماری را شرح دهم.

     


    آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است؟

    همانگونه که هنوز علت دقیق بو جود آمدن بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز معلوم نیست، لذا راه مطمئنی هم برای جلوگیری از ابتلا به آن وجود ندارد. ولی شما می توانید با تغییراتی که در روش زندگی خود ایجاد می کنید، خطر دچار شدن به فرسایش مغز را کم کرده و یا شروع آن را به تأخیر بیندازید. بر اساس تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه کالج لندن، شما می توانید با تغییرات موثر در روش زندگی خود، خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز را ۳۵% کاهش دهید. به راهکارهای زیر توجه فرمایید:


     

    خطر ابتلا به بیماری های عروقی را کم کنید

    بیماری های قلبی و عروقی با بیماری آلزایمر و دمانس عروقی رابطه نزدیک دارند. برای اطلاع بیشتر در باره دمانس عروقی، مقاله انواع فرسایش مغز را مطالعه کنید: http://dardashna.ir/?p=1748.  شما ممکن است با اقدامات مربوط به بهبود کیفیت سلامتی قلبی و عروقی خود نه تنها خطر اینگونه بیمایها مانند ایست قلبی را کاهش دهید بلکه از خطر سکته مغزی و دمانس عروقی نیز بکاهید.


    به ورزش و فعالیت بپردازید

    گنجاندن ورزش و فعالیتهای مورد علاقه در برنامه روزانه و هفتگی، نه تنها به سلامت فیزیکی شما کمک می کند، بلکه سلامت روحی و فکری شما را نیز تقویت می نماید. پیاده روی، دوچرخه سواری، و شنا ورزشهای مناسب برای همه سنین بشمار می روند.

    .

    تغذیه سالم داشته باشید

    یک برنامه غذایی کم چربی و کم نمک، با فیبر فراوان، سبزیجات و میوه جات تازه، ماهی و دانه های روغنی ممکن است از خطر دچار شدن به آلزایمر وبسیاری از انواع فرسایش مغز بکاهد. مقاله تغذیه و برنامه غذایی وبسایت دردآشنا را مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=1068

     

    فکر و مغز خود را به چالش بکشید

    نشانه هایی مبنی بر کمتر بودن نرخ ابتلا به فرسایش مغز در افرادی که فکر و مغز خود را بکار می گیرند وجود دارد. شما ممکن است بتوانید خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز را با کتاب خواندن، یاد گرفتن زبان خارجی، یاد گرفتن نواختن یک آلت موسیقی و امثال آن کم کنید. کامل کردن تحصیلات پایه حد اقل تا پایان دبیرستان نیز از اقدامات موثر است.

    .

    اجتماعی باشید

    تحقیقات نشان داده است که افراد اجتماعی در مقایسه با افراد گوشه گیر، کمتر در معرض خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز قرار دارند. پیوستن به کلوبها، سازمانهای داوطلبانه مردم نهاد، مسافرت های گروهی و امثال آن خطر ابتلا به فرسایش مغز را کم می نماید.

    .

    برای اطلاع بیشتر، مقاله آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است را در وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=2780

    آخرین ویرایش: دوشنبه 8 مهر 1398 10:25 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 16 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات