تبلیغات
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
منوی اصلی
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
شما تنها نیستید. مراقبین فرسایش مغز را پیدا کنید و از تجربیات یکدیگر استفاده کنید.
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 21 تیر 1397 11:47 ب.ظ نظرات ()

    راهکارها مرحله ابتدایی بیماری فرسایش مغز(دمانس)

    > 

    اصل مقاله در وبسایت دردآشنا:  http://dardashna.ir/?p=3087


    سازشگری با مشکلات بیمار مبتلا به فرسایش مغز(دمانس) در مرحله ابتدایی بیماری نیاز به بردباری بی پایان مراقب دارد. بیمار ادعا می کند که مشکلی ندارد و با اصرار به کارها و فعالیتهای گذشته خود ادامه می دهد. او کم و بیش آگاه است که مشکلاتی در راه است ولی با زرنگی و ابتکار کوشش می کند بر آنها سرپوش بگذارد. کسانی که با بیمار زندگی می کنند نسبت به بعضی مشکلات آگاهند ولی بیمار می تواند در ارتباط با فامیل دور، همسایگان، همکاران، و حتی پزشکان، وضعیت را عادی نشان دهد.

    توجه بفرمایید که مرز بین مراحل مختلف بیماری فرسایش مغز قراردادی و تاریک است بدین معنی که بعضی از عوارض بیماری ممکن است در بیش از یک مرحله وجود داشته باشند.  یا در یک مرحله بروز کنند، پس از چندی برطرف شوند، و سپس دوباره در همان مرحله یا مرحله بعدی نمایان شوند.


    به راهکارهای زیر در مرحله ابتدایی بیماری توجه کنید. برای مطالعه مقاله 

    راهکارها – مرحله ابتدایی بیماری فرسایش مغز(دمانس) به وبسایت دردآشنا مراجعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=3087

    .

    مسائل مالی و حقوقی را سازمان دهید

    در زمانی که عزیز شما از توان درک و شناخت کافی برخوردار است در مورد اموال و داراییها و نحوه ی استفاده از آنها در زمانی که او توان تشخیص و تصمیم گیری درست را از دست خواهد داد تصمیم گیری کنید. مقاله ی زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    • امور حقوقی و مالی 


    آگاهی خود را نسبت به بیماری افزایش دهید

    مراقب هرچه بیشتر نسبت به بیماری، عوارض قابل پیش بینی، و سیر پیشرفت آن آگاهی داشته باشد، به همان نسبت آمادگی او برای مراقبت از بیمار بیشتر خواهد بود. او یک قدم از سیر پیشرفت بیماری جلوتر حرکت می کند و وسایل و ابزار کار مراقبت درست و موفق را از پیش آماده می نماید. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    ·  دمانس چیست؟ 

    ·  انواع فرسایش مغز  

    ·  مراحل پیشروی بیماری فرسایش مغز 

    ·  ده نشانه زنگ خطر  

    ·  سیر پیشرفت بیماری و دگرگونی نقش مراقب 

    ·  بیماری فرسایش مغز از بروز تا پایان  

    ·  حواس پنجگانه و فرسایش مغز  

    ·  آیا فرسایش مغز قابل پیشگیری است؟  

    ·  وقتی عزیزتان به فرسایش مغز مبتلا شود چه احساسی دارید؟

      .

    برای تغییرات رفتاری بیمار آماده شوید

    در طول بیماری مخصوصاً در مراحل ابتدایی و میانی، شما شاهد تغییرات رفتاری مختلفی در بیمار خود خواهید بود. زمان بروز این تغییرات، طول مدت، و شدت آنها در بیماران مختلف متفاوت است. راهکارهای سازشگری با اکثر این تغییرات غیر دارویی است و با آموزش، آگاهی، و شکیبایی می توانید این مرحله پر استرس را آسانتر سپری کنید. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    ·       

    ·     افسردگی  

    ·     پرخاشگری و خشونت  

    ·     اظطراب و بیقراری  

    ·      تکرار  

    ·    انبار کردن اشیاء

    ·   رفتار جنسی نا مناسب .


    و قایع روزانه را ثبت نمایید

    تحولات و تغییرات احوال بیمار، توانایی‌ها و ظرفیت شناخت او، و اتفاقات روزانه برای بررسی های بعدی و مشورت با پزشک نیاز به ثبت شدن دارند. با ثبت دقیق وقایع و آگاهی مراقب از آنها، دخالت های مراقبتی و پزشکی هدفمندتر و موثرتر خواهند بود. مقاله ی زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    ·      ·     ثبت وقایع روزانه 

    .

    برای مراقبت کردن از بیمار برنامه ریزی کنید

    • بهترین مکان برای مراقبت از بیمار در سیر بیماری، در صورت امکان، منزل خود او است. ولی مراقبت کردن از بیمار در منزل نیاز به برنامه ریزی دقیق و اقدامات زیربنایی دارد. بجای واکنش در مورد اتفاقات بهتر است آنها را پیش بینی کرده و برای سازشگری با آنها از پیش آماده شوید. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:
    • برنامه ریزی مراقبت کردن از بیمار در منزل
    • خوردن و آشامیدن در مرحله اول بیماری  



    اقدامات پزشکی بیمار را به تاخیر نیندازید

    در صورتیکه بیمار نیاز به مداخلات پزشکی غیرفوری دارد که بعضی از آنها به تعویق افتاده اند، زمان اقدام و انجام آنها در این دوره که بیمار توان فکری و فیزیکی لازم را برای همکاری با شما و پزشک دارد می باشد. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:     

    ·  مراقبت از دهان و دندان بیمار

    ·  اختلالات شنوایی در بیماران مبتلا به فرسایش مغز

    ·  عمل جراحی و بیهوشی

    .

    خطرات اشتباه در مصرف دارو را کم کنید

    در این مرحله بیمار اصرار می ورزد که کنترل و مصرف داروهای خود را شخصاً به عهده داشته باشد. با توجه به سالمندی و بیماریهای زیربنایی مانند دیابت و فشارخون، تنوع و تعداد داروهای مصرفی اکثر این بیماران زیاد است. در نتیجه، خطر اشتباه در زمان مصرف، دوز داروی مصرفی، و عواقب احتمالاً سنگین آنها بسیار بالاست. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:       

    ·   خطرات اشتباه در مصرف دارو

    ·  خوراندن دارو و عدم همکاری بیمار

    · ساماندهی دارو و کم کردن بروز اشتباه

    ..

    منزل خود را برای نگهداری از بیمار مبتلا به فرسایش مغز آماده کنید

    منزلی که بیمار مبتلا به فرسایش مغز در آن زندگی می کند، اغلب کمبود ها و مشکلاتی دارد که بایستی در زمان لازم و پیش از بروز حادثه برطرف شوند. خطر سقوط بیمار از پلکان یا در دستشویی و حمام و صدمه دیدن او، استفاده نادرست از ابزار برقی و گاز سوز، و به کار نبردن درست مواد شوینده و ضد عفونی کننده میتوانند خطرات و خسارات جبران ناپذیری به همراه داشته باشند. مقاله های زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:


    ·  ایمن سازی منزل - کلیات

    ·  سقوط از پلکان و زمین خوردن

    ·  ایمنی دستشویی

    · ایمنی حمام

    · ایمنی آشپزخانه

    ·  روشنایی کافی

    · انتخاب رنگ

    .       .

    بیمار تا چه زمانی می تواند رانندگی کند؟

    پرسش مهم دیگر مربوط به ادامه رانندگی بیمار است. آیا او توان تشخیص و تصمیم گیری درست برای رانندگی کردن را دارد؟ آیا ادامه رانندگی، بیمار و سایرین را در معرض خطر قرار نمی دهد؟ چه زمانی باید از ادامه رانندگی بیمار جلوگیری کرد؟ راهکارهای بدون مجادله توقف رانندگی بیمار کدامند؟ مقاله ی زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    • فرسایش مغز و امور رانندگی

    .

    اگر کودکان و بیمار در یک منزل زندگی می کنند

    توجه به کودکان و احساسات آنها نسبت به بیمار، مثلاً پدربزرگ که به نوعی فرسایش مغز دچار شده است، بسیار مهم است. به پرسش های آنها چگونه پاسخ دهیم؟ نگرانی و اضطراب آنها را چگونه برطرف کنیم؟ مقاله ی زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    • کودکان و فرسایش مغز

    .

    در گروه‌های پشتیبان عضو شوید

    شما تنها نیستید. مراقبین بسیاری با مشکلات مراقبت کردن از بیماران فرسایش مغز دست به گریبانند. آنها را پیدا کنید و از تجربه های یکدیگر استفاده نمایید. مقاله ی زیر را مطالعه و راهکارها و توصیه های پیشنهادی را بکار گیرید:

    • گروههای پشتیبان

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:16 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 20 تیر 1397 04:52 ب.ظ نظرات ()


    پرسش زیر توسط مراقبی در وبلاگ دردآشنا مطرح شده بود:

    با عرض سلام و ادب و احترام
    خواهرمن از سال90 شروع بیماری اش بوده ، ایشان دبیر ادبیات و فرد کاملا با اطلاع کتاب خوان ، بالاخرخ دچار شک شده ، یک تصادف هم داشته، حال فعلی ایشان خمیده خمیده راه می رود ما فکر کردیم بخاطر قرص هاری پریدل که هر روز داده میشود باشد پزشک ایشان گفتند یواش یواش قطع کنید اما مراقبین فکر میکنند اگر قطع کنند دوباره بیقراری ایشان شروع میشود. غذا کم میدهند که چاق نشه ، داروها را نیمخورد می کوبند در غذایش می ریزن ، الان خیلی خمیده و دولا دولا راه میرود ما نمی دانیم چکارکنیم اگر به پزشک چشم هم ببریم چطور با پزشک ارتباط برقرار کنه اون که اصلا همکاری نمی کنه. ما را راهنمایی کنید.
    با تشکر

    ببخشید سن زهرا خانم 64 ساله هست از سال 90 شروع بیماری خفیف تا الان که فکر کنم جزو دمانس پیشرفته باشد. اصلا حرف نمی زند حرفهای مارا تکرار می کنه 
    می خواد صحبت کنه نمی تواند یواش یواش حرف می زند ما نمی فهمیم همش می خواد یک چیزی بگه.


    پاسخ دردآشنا:

    متاسفم که بیماری خواهرتان پیشرفت کرده است. کاش راهی برای جلوگیری از آن وجود داشت. شما در مورد نوع دمانس خواهرتان نفرمودید. همچنین آیا دچار بی اختیاری هستند یا خیر.

    چند موضوع را مطرح فرمودید.

    در مورد قطع دارو، اگر پزشک هم تایید کرده است، شما باید به آرامی دارو را قطع کنید. مثلا اگر دوز مصرفی بیمار ۱۰۰ میلی گرم است، در هفته اول ۲۵ میلی گرم از آن کم کنید. حالات بیمار را تحت نظر داشته باشید. اگر مشکلی پیش نیامد، هفته بعد ۲۵ میلی گرم بعد را قطع نمایید. به همین ترتیب ادامه دهید تا کلا قطع شود. یکی از عوارض مصرف هالوپریدول سرگیجه و عدم تعادل است. خواهرتان ممکن است به این دلیل خمیده راه می روند. اگر قطع دارو باعث برگشت بیقراری شد، می توانید قطع کردن را متوقف نمایید. دارو هر چه کمتر بهتر. ولی در صورت نیاز باید مصرف شود. 

    در مورد چاقی، باور من بر این است که بیمار را از محدود لذات زندگی نباید محروم کرد. منظورم این نیست که بی رویه اجازه بدهید زیاده روی کنند. همسر من با توجه به نوع بیماریش تمایل فراوان به شیرینی داشت. ما هر روز یک پرس شیرینی همراه با چای بعد از ظهر به او می دادیم. ولی جعبه شیرینی را جلوی او نمی گذاشتیم. اگر هم مهمان داشتیم، ظرف شیرینی را پس از تعارف به آنها از روی میز بر می داشتیم.

    ۷ سال سابقه بیماری ممکن است دمانس پیشرفته باشد. شاید هم در مرحله دوم باشند چون غذا می خورند، حرفهای شما را تکرار می کنند، خمیده راه می روند و سعی می کنند با شما ارتباط بر قرار کنند. همسر من که در مرحله پیشرفته است، راه نمی رود، حرف نمیزند، برای همه کارهای روزانه بما وابسته است، و کنترل ادرار و دفع ندارد. 

    در مورد چشم پزشک اگر همکاری نمی کنند، بردنشان شاید بی نتیجه باشد. همسر من عینک می زدند ولی ظرف ۸ سال گذشته ما به چشم پزشک برای نمره کردن چشم مراجعه نکرده ایم. البته اگر بیماری چشمی بروز کند حتما به چشم پزشک مراجعه می کنیم.

    از خلال صحبت شما نگرانی دیگری هم درک می کنم. شما بنظر می رسد مراقب اصلی خواهرتان نیستید و شاید همسر ایشان و فرزندان از ایشان مراقبت می کنند. دخالت شما در امر مراقبت از خواهرتان امری ظریف و محتاج بررسی همه جوانب است. اگر وقت دارید، مقاله های مربوط به مراقبت از مراقب در وبسایت دردآشنا را مطالعه بفرمایید. از مقاله «راههای کمک رسانی به یاور اصلی بیمار» در آدرس زیر شروع نمایید:  http://dardashna.ir/?p=1585

    موفق باشید.

     
      
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:16 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 19 تیر 1397 07:13 ب.ظ نظرات ()

    مراحل پیشروی بیماریهای فرسایش مغز (دمانس)

    .

    .

    ·      بیمار در چه مرحله ای از سیر بیماری است؟ 

    ·      این مرحله چقدر طول خواهد کشید و در مرحله بعدی باید منتظر چه 

    عوارضی بود؟ 

    ·      نشانه ها و عوارض موجود تا چه زمانی ادامه خواهند داشت؟

    این پرسشها از جمله چالشهایی است که پزشک و مراقب در سیر بیماری، 

    همواره با آن روبرو می باشند.

    .

    .

    بیماری های فرسایش مغز

    انواع بیماریهای فرسایش مغز از بیماریهای پیشرونده مغزی هستند که متاسفانه با علم پزشکی امروز، امکان جلوگیری از پیشرفت بسیاری از آنها وجود ندارد. علایم بیماری بسته به نوع آن، در سیر بیماری متغیر است و بستگی به این دارد که تخریب سلول های مغزی از کدام قسمت مغز شروع و در مراحل بعد به چه صورتی پیشرفت کند. دانستن اینکه بیمار مبتلا به چه نوعی از فرسایش مغز و سرعت پیشرفت آن چگونه است، می تواند به پزشک و مراقب کمک کند تا برنامه درمانی- مراقبتی بهتری برای بیمار ترتیب داده و از بسیاری مشکلات که ممکن است در آینده بوجود آید، جلوگیری نمایند.

    .

    تخمین سرعت پیشرفت و مرحله بیماری

    تخمین سرعت پیشرفت بیماری و طول مدتی که بیماری منجر به ناتوانی و وابستگی بیمار به مراقب خواهد شد به آسانی ممکن نیست. برخی از این بیماران ممکن است در سیر بیماری خود برای مدتی، حتی بدون دارو، سیر ثابتی داشته و سپس بیماری آنها سرعت پیدا کند. در بعضی از انواع دمانس، بیمار پس از تشخیص ممکن است کمتر از دو سال عمر کند در حالی که در مواردی دیگر، بیمار بیش از بیست سال زندگی کرده است.

    بر پایه بعضی عوامل و شواهد، ممکن است بتوان در تخمین سرعت پیشرفت و اینکه بیمار در کدام مرحله بیماری است، گمانه زنی نمود.  عوامل و شواهد زیر در برآورد طول مدت بیماری موثرند:

    ·      بطور کلی بروز دمانس در سنین بالاتر، همراه با سیر کوتاه تر بیماری خواهد بود و این بیماران زودتر ناتوان خواهند شد.

    ·      بیماری های زمینه ای دیگر، مانند ناراحتی های قلبی، کلیوی، دیابت و امثال آنها، به عنوان یک عامل مضاعف، باعث میشوند بیماران مبتلا به دمانس زودتر دچار ناتوانی شوند.

    ·      زمان بروز، شدت، و مدت عوارض بیماری در انواع دمانس متفاوت است و طول مدت بیماری در همه آنها یکسان نیست. برای مثال، سیر بیماری در دمانس لوی بادی نسبت به آلزایمر تند تر است و دمانس عروقی میتواند با کنترل عوامل خطر، متوقف شود.

     

    مراحل پیشرفت فرسایش مغز

    سوال رایج بسیاری از مراقبین هنگام ملاقات با پزشک این است که عزیزشان در چه مرحله بیماری است و این مرحله چقدر ادامه خواهد داشت، سوالی که پاسخ آن همیشه ساده نیست. جامعه پزشکی بر پایه توانایی های فیزیکی، فکری و روحی بیمار، و همچنین نیازهای مراقبتی او، روشهای قراردادی مختلفی را برای تخمین مرحله پیشرفت بیماری به کار می برند.

     

    متداول ترین و ساده ترین روشها،  بیماری را به سه مرحله‌ی ابتدایی، میانی و پایانی یا خفیف، متوسط، و پیشرفته به شرح زیر تقسیم می کند:

    ·      مرحله اول، کاهش ادراکی ملایم، دمانس خفیف یا مرحله ابتدایی؛

    ·      مرحله دوم، کاهش ادراکی متوسط، دمانس مرحله میانی؛

    ·      مرحله سوم، کاهش ادراکی پیشرفته، دمانس مرحله پایانی.

     

    توجه داشته باشید:

    ·      از این روش ها، باید فقط به عنوان یک راهنما استفاده کرد. برآورد اینکه بیمار در چه مرحله از پیشرفت بیماری است کماکان آسان نیست.

    ·      بسیاری از علایم ممکن است دیرتر یا زودتر از آنچه که در روش تخمین مرحله‌ی بیماری ذکر شده است اتفاق بیفتد یا هرگز بروز نکند.

    ·      توانایی ها و ناتوانی های بیمار در هر مرحله برای همه بیماران یکسان نیست. مثلا یک بیمار ممکن است در مرحله میانی کاملا بی تعادل باشد در حالی که بیمار دیگر حتی در دوران پایانی از تعادل نسبی برخوردار باشد.

    ·      بعضی از عوارض مانند پرخاشگری ممکن است در یک مرحله بروز کنند و بعداً از بین بروند در حالی که عوارض دیگر مانند از دست دادن حافظه ممکن است با پیشرفت بیماری تشدید شوند.


    .مرحله ابتدایی (فرسایش مغز خفیف)

    در این مرحله بیمار ممکن است بتواند به طور مستقل زندگی کند، رانندگی نماید، و در فعالیت های اجتماعی و شغلی شرکت کند. فامیل و دوستان ممکن است مشکلات بیمار را در بعضی از موارد از جمله تصمیم گیری، به کار بردن صحیح کلمات، و تمرکز مشاهده نمایند. برخی از مشکلاتی که بیمار در این مرحله با آنها رو به رو می شود از این قرار است:

    ·      مشکلات در به یاد آوردن اتفاقات روزانه، نام صحیح افراد، یا بکار بردن کلمات مناسب

    ·      مشکلات در انجام کارهای شغلی و اجتماعی

    ·      مشکلات برنامه ریزی، سازمان دهی، و تصمیم گیری

     

    مرحله میانی (فرسایش مغز متوسط)

    این مرحله معمولاً طولانی ترین مرحله بیماری است و ممکن است سالها به درازا بکشد. با پیشرفت بیماری، بیمار به کمک و پشتیبانی بیشتری نیاز پیدا می کند. تغییرات رفتاری مانند سردرگمی، اضطراب، بی قراری، پرخاشگری و غیره در این مرحله پررنگ تر هستند. برخی از مشکلاتی که بیمار در این مرحله با آنها رو به رو می شود عبارتند از:

    ·      فراموش کردن بعضی از وقایع گذشته شخصی

    ·      سردرگمی در تشخیص موقعیت زمانی و مکانی خود

    ·      نیاز به کمک در انتخاب لباس مناسب و پوشیدن آن

    ·      بروز مشکلات بی اختیاری

    ·      مشکلات خواب و بیداری، اختلال در کارساعت داخلی بدن

    ·      اختلال سرگردانی و گم شدن

    ·      تغییرات شخصیتی و رفتاری از جمله توهم، سوءظن، رفتارهای تکراری، و غیره.

     

    مرحله پایانی (فرسایش مغز پیشرفته)

    در این مرحله از بیماری، بیمار از وقایع اطراف خود کمتر آگاه است. مشکلات تکلم، کنترل حرکات فیزیکی، و از دست رفتن توانایی های ذهنی و فیزیکی، نیاز به مراقبت و پشتیبانی بیشتری را به وجود می آورند. برخی از مشکلاتی که بیمار در این مرحله با آنها رو به رو می شود عبارتند از:

    ·      نیاز به مراقبت و پشتیبانی تمام وقت و ۲۴ ساعته، هفت روز هفته، در تمامی امور بیمار

    ·      از دست رفتن توان راه رفتن، نشستن، و در نهایت بلع کردن

    ·      از دست رفتن توان ایجاد ارتباط و تکلم

    ·      آسیب پذیر شدن در مقابل عفونت ها و بیماری ها به ویژه عفونت های مجاری ادراری و پنومونی(ذات الریه).


    برای مطالعه اصل مقاله در وب سایت دردآشنا به آدرس زیر مراجعه نمایید: 

    http://dardashna.ir/?p=2041

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:16 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 18 تیر 1397 05:40 ب.ظ نظرات ()

     

    حواس پنج گانه و نقش آنها

    حواس پنجگانه، نقش مهم و حساس کسب اطلاعات و انتقال آنرا به مغز بر عهده دارند. آنها، داده های محیط زندگیمان را از جمله آنچه را که می بینیم، می شنویم، می چشیم،  لمس و استشمام می کنیم را مستمراً دریافت کرده و برای درک، فهم، و تصمیم گیری به مغز مان ارسال می کنند. حواس پنج گانه به ما کمک می کنند که با دنیای خارج ارتباط برقرار کرده، آنرا درک نموده، و در برخورد با عوامل خارجی، واکنش مناسب و درست از خود نشان دهیم.

     

     

    اختلال در حواس پنج گانه سالمندان

    بعضی از حواس پنج گانه ما ممکن است در اثر سالمندی و پاره ای از بیماریها، از جمله پیر چشمی، آب مروارید، و ضعف شنوایی، دچار اختلال شوند. این اختلالات با استفاده از ابزار کمکی مانند سمعک، عینک، و در پاره ای موارد عمل جراحی، اکثراً تا حد زیادی قابل اصلاح و مداوا می باشند.

    .

    اختلال در حواس پنج گانه و فرسایش مغز (دمانس)

    در سیستم حسی پنج گانه بیماران مبتلا به فرسایش مغز، علاوه بر مشکلات سالمندی، اختلالات پایدار و پیش رونده بوجود می آید که در نتیجه آن، دقت بیمار را در کسب اطلاعات از محیط اطراف کاهش می دهد.  علاوه بر آن، مغز نیز در اثر پیشرفت بیماری، به تدریج توانایی تجزیه، تحلیل، و درک درست داده های دریافتی از حواس پنج گانه را از دست می دهد.  در نتیجه ترکیب این دو مشکل، ارتباط بیمار با دنیای اطرافش بشدت تحت تاثیر قرار می گیرد.

    از آنجا که این اختلالات معمولاً قابل مداوا نیستند، نقش مراقب در تصحیح و توصیف محرک های بیرونی برای بیمار پر اهمیت می شود. برای مثال ممکن است به دلیل کاهش بینایی، بیمار نتواند صورت افراد را به خوبی تشخیص دهد و بهتر است نام فردی را که می بیند به او آگاهی داده شود. همچنین، بهتر است صداهای اضافی محیط مانند تلویزیون و رادیو را که ممکن است باعث عدم تمرکز بیمار و حتی مراقب او شوند، در زمان ارتباط مراقب با بیمار حذف نمود.

    .

    اختلال در حواس پنج گانه و نقش مراقب

    مراقب باید باور داشته باشد که رفتار، گفتار و عکس العمل های بیمار که در پاره ای از اوقات هماهنگ با انتظارات او نیست، به دلیل اختلال در سیستم حسی پنج گانه بیمار بوجود آمده است. بیمار ممکن است اطلاعات محیط را ناقص دریافت کند و یا عمل پردازش در مغز او بدرستی انجام نگیرد، و در نتیجه عکس العمل او مطابق با انتظار مراقب نباشد. شما نمی توانید این گونه اختلالات حسی را با استفاده از منطق و یادآوری یا احیاناً با تحقیر بیمار و بکار بردن زور، از بین ببرید. تنها راهکار آن است که از اختلالات آگاه بوده و برای درک بهتر بیمار، نهایت کوشش را بعمل آورید. کسی که باید در روش خود تغییر بوجود آورد، مراقب است.

    .

    حس بینایی

    حس بینایی بزرگترین نقش را در ارتباط ما با دنیای خارج بر عهده دارد بطوری که حدود ۷۵% اطلاعات کسب شده از محیط پیرامون ما از این راه به مغز می رسد. علاوه بر مشکلات بینایی مربوط به سالمندی، دید عمقی و پیرامونی بیماران مبتلا به فرسایش مغز نیز دچار کاهش می شود. به دلیل اختلال در دید عمقی، بیمار در برآورد فاصله اشیا با یکدیگر دچار اشکال میشود و مثلاً ارتفاع پله را درست تشخیص نمی دهد. در اثر اختلال در دید پیرامونی، حوزه دید بیمار کوچک می شود، درست مانند اینکه با دوربین به اطراف نگاه می کند. در نتیجه اگر مراقب در دید مستقیم او قرار نگیرد، بیمار ممکن است حضور او را متوجه نشود.  به نکات زیر توجه کنید:

    ·      همیشه در حوزه دید مستقیم بیمار قرار بگیرید.

    ·      رفتار و حرکات بدن شما بیشتر از آنچه که بر زبان می آورید در بیمار تأثیر گذار است. سعی کنید از ژست هایی که ممکن است تهدید آمیز تلقی شوند مانند استفاده از انگشت اشاره، در زمان مکالمه با بیمار بپرهیزید.

    ·      با لبخند با بیمار روبرو شوید و با حرکات دست و بدن خود، آرامش و شادی را به او القا کنید.

    ·      خستگی، خمودگی، و استرس مراقب در بیمار اثر منفی بجا می گذارد. با توجه کردن به حالات و روحیه خود، می توانید کیفیت روحیه بیمار را ارتقاء دهید.

     

    حس شنوایی

    باور اینکه حس شنوایی معمولاً دیرتر از سایر حس ها مختل می شود بسیار رایج می باشد ولی از نظر علمی ثابت نشده است. اگر بیمار دچارکاهش شنوایی مانند پیر گوشی نباشد (احتیاج به سمعک نداشته باشد) صحبت مراقب را می شنود ولی ممکن است در پردازش و نتیجه گیری درست از آن دچار اشکال شود.  به نکات زیر توجه نمایید:

    ·      اگر بیمار از درک صحبت شما ناتوان است، با بلند صحبت کردن نمی توانید این مشکل را برطرف کنید.

    ·      صحبت کردن با بیمار باید ساده، بدون استعاره، و گوشه و کنایه باشد.

    ·      از شاخه به شاخه پریدن هنگام صحبت با بیمار پرهیز کنید.

    ·      از ژست های دست و صورت برای فهماندن بهتر موضوع کمک بگیرید.

    ·      بیمار استرس و نگرانی را در صحبت مراقب درک می کند. سعی کنید آرام و پرحوصله با او برخورد کنید.

    ·      از کلمات و جمله های کوتاه و ساده استفاده کنید. بیماران مبتلا به فرسایش مغز به تدریج از کلمات و مفاهیم ساده تر استفاده میکنند. بهتر است مراقب هم برای درک بهتر آنها، از همین کلمات استفاده کنید.

     

    حس لامسه

    بیمار مبتلا به فرسایش مغز ممکن است از درک بعضی احساسات مربوط به حس لامسه مانند تمایز جسم سرد از گرم یا شدت گرمی اجسام ناتوان شده باشد، ولی حتی در مراحل پایانی، از تماس مراقب، نوازش، و ماساژ لذت می برد. علاوه بر ارتقاء کیفیت زندگی بیمار، ماساژ روزانه به سلامت جسمی بیمار نیز کمک می کند. به نکات زیر توجه کنید:

    ·      دست بیمار را در دست خود بگیرید و به آرامی او را نوازش کنید.

    ·      از هر فرصت برای در بغل گرفتن عزیزتان استفاده کنید و کلمات آرامش بخش در گوش او بگویید.

    ·      موهای او را شانه بزنید و نوازش کنید.

    ·      از ماساژورهای برقی برای ماساژ دادن ماهیچه ها و پشت بیمار استفاده کنید.

    ·      در حمام، با استفاده از لوسیون های موجود یا مواد روغنی طبیعی، تمامی سطح بدن بیمار را ماساژ دهید.

    .

    حس بویایی

    حس بویایی قوی ترین محرک برای به خاطر آوردن خاطرات گذشته، چه خوب و یا چه بد است.  حس بویایی بیمار در طول بیماری دستخوش تغییرات عمده می شود. در عین اینکه بوی کیک و نان تازه برای بیمار خوشایند است، او ممکن است بعضی بوها را خوب تشخیص ندهد یا پردازش آنها در مغزش نتیجه درستی را به بار نیاورد. به نکات زیر توجه کنید:

    ·      از بوی عطر و گلاب و سایر رایحه هایی که در گذشته برای بیمار دلچسب بوده است، در طول بیماری هم استفاده کنید.

    ·      مواد ضد عفونی کننده و بهداشتی را از دسترس بیمار دور نگه دارید. او ممکن است بوی تند مایع سفید کننده را درک نکرده و از آن بخورد.

    ·      شیر اجاق گاز آشپزخانه را در مواقع غیر ضروری ببندید. بیمار ممکن است گاز را باز کند و فراموش کند که آن را روشن نماید، بدون آنکه بوی بد گاز برایش هشدار دهنده باشد.

    ·      بهداشت بیمار را دقیقاً تحت نظر داشته باشید. او ممکن است لباس هایی را که در اثر بی اختیاری کثیف شده اند، دوباره بپوشد یا بوی بد بدن خود را درک نکرده و در نتیجه نیاز به حمام کردن را فراموش نماید.

    ·      بیمار ممکن است بوی بد غذای مانده ای را که در یخچال نبوده درک نکرده و در نتیجه از آن میل نماید و مسموم شود.

     

    حس چشایی

    حس چشایی از چهار حس تلخی، شوری، شیرینی و ترشی تشکیل شده است. حس تلخی و ترشی پایدارتر از دو حس دیگر هستند و به همین دلیل بیمار ممکن است برای جبران دو حس از دست رفته، به غذای خود نمک زیادتری بزند یا در چای و قهوه خود از شیرینی بیشتری استفاده کند. در برخی بیماران، یکی از اولین نشانه ها همین تغییر در ذائقه بیمار است. برای مثال بیماران مبتلا به دمانس فرونتوتمپورال تمایل بیشتری به مصرف شیرینی پیدا میکنند. به نکات زیر توجه کنید:

    ·      بیمار ممکن است به دلیل اختلال در حس چشائی خود از غذای تهیه شده ایراد گیری کند. این موضوع را به حساب بیماری بگذارید و از ایرادات بعضاً خشن او دلگیر نشوید.

    ·      به مزه غذا و شکل آن توجه کنید. مثلاً مربا که هم طعم دارد و هم شکل(برخلاف پودینگ یا شیر برنج که یکنواخت است) ممکن است برای بیمار خوش آیند تر باشد. از غذاهایی به بیمار بخورانید که هم مزه خوب و هم شکل داشته باشد.

    ·      بیمار ممکن است غذایی را تأیید کند و با میل بخورد. اگر دفعه بعد از همان غذا ایراد گرفت و تمایلی به خوردن آن نداشت، مراقب نباید دلگیر شود. اعتراض مراقب که این همان غذای مورد پسند شماست پس چرا نمی خورید، راه بجایی نمی برد.

    ·      از زیاده روی بی رویه بیمار در مصرف نمک و شکر، با ترفند های هوشمندانه جلوگیری نمایید. مثلا، نمکدان را از روی میز بردارید که در دید مستقیم بیمار نباشد.

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی یکشنبه 17 تیر 1397 06:04 ب.ظ نظرات ()

    To care for those who once cared for us

    is one of the highest honors



    مراقبت کردن از کسانی که زمانی از ما مراقبت کردند

    یکی از بالاترین افتخارات است


    آخرین ویرایش: یکشنبه 17 تیر 1397 07:27 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 13 تیر 1397 11:30 ب.ظ نظرات ()
    درود بر برگزیدگان عزیز،

    این پیام را فقط برای شما و بخاطر گل روی شما ارسال می کنم. 

    امیدارم دور همی بهتون خوش بگذرد. به عزیزان متولد تیرماه هم تبریک می گویم. همیشه شاد و پیروز باشید. دلم می خواست می توانستم در جمع شما شرکت کنم.

    سرکار خانم حسین خان در نظر دارند کمی باشما راجع به وبلاگ دردآشنا صحبت کنند. بسیار خوشحالم. امیدوارم توضیحات ایشان راه را برای استفاده بهتر از وبلاگ هموار نماید.

    استفاده از وبلاگ و خواندن آن بسیار آسان است و با گوشی شما یا هر وسیله دیگر قابل استفاده است. برای نشان دادن آسانی کار با آن، این مطلب کوتاه را برایتان پست کردم. لطف کنید یا در بالای این پست روی گزینه نظرات یا در انتهای آن روی کلمه دیدگاه کلیک کنید و یک پیام برای من بنویسید. 

    لازم نیست آدرس ایمیل داشته باشید. هر نامی هم که مایلید می توانید استفاده کنید. پس از نوشتن پیام خود، رمز ۴ رقمی را در محل خود تایپ کنید و ارسال نمایید. باید پیام مطلب شما با موفقیت ارسال شد را ببینید. دوست دارم حد اقل به تعداد شرکت کنندگان در دور همی پیام دریافت کنم.  

    از خانمها حسین خان و علوی و از آقای زرهی سپاسگزاری می نمایم. 

    روز بسیار خوب و جلسه پرباری برایتان آرزو می کنم. 

    مهدی صمدانی
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:17 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 13 تیر 1397 07:26 ب.ظ نظرات ()
    با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

    در باره تداخل دارویی و عوارض بیشمار آن صحبت کردیم. به شما توصیه کردم در زمان تجویز دارو باید بدانید: 
    • دارو به چه دلیل تجویز شده است؟
    • باید منتظر چه عوارضی باشید؟
    • اگر حال بیمار بد شد چه بکنید؟
    • آیا احتمال تداخل دارویی با سایر داروهای مصرفی وجود دارد؟  
    و به این بسنده نکنید. خودتان در وب سایتهای دارویی در این باره جستجو نمایید و صد در صد با اطمینان و آگاهی کامل مصرف دارو را شروع نمایید.

    شاهدی از غیب رسید. امروز کلیپ خبری پیوست را دیدم.  خانم بتی والوورک ۸۵ ساله که برایش تشخیص بیماری آلزایمر داده و گواهینامه رانندگی او را لغو کرده بودند، با جستجو در اینترنت به این نتیجه رسید که حالات و عوارض او در اثر مصرف داروهای مختلف و تداخل آنها صورت گرفته است. با قطع یا تغییر داروها، بتی دیگر بیمار آلزایمر نیست و گواهینامه رانندگیش را به او پس داده اند.

    برای خواندن خبر و مشاهده این کلیپ کوتاه:
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:18 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 12 تیر 1397 08:51 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

    دوازدهمین جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز عصر سه شنبه پنجم تیرماه ۱۳۹۷ در محل مرکز تحقیقات مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی کرمان برگزار شد. در این جلسه ۷ نفر مراقب حضور داشتند.

     

    مطابق معمول، نیمه اول جلسه به بحث آزاد و پرسش و پاسخ برگزار شد. در جلسات گذشته به تفصیل در باره سیر پیشرفت بیماری و خوراندن غذا و آشامیدنی به بیمار صحبت کرده بودیم. در نیمه دوم جلسه اخیر، مشکلات تنفسی و بلع مورد بحث قرار گرفت که فرازهایی از آنرا به آگاهی علاقمندان می رسانم.

     

    مشکلات تنفسی چگونه بوجود می آیند؟

    ·      سیستم خودکار بلع بسیار پیچیده و دقیق عمل می کند. در فرد سالم، هنگام بلع دریچه نای (کانال هوا) بصورت خودکار بسته می شود و غذا و مایعات بسمت مری (کانال غذا) هدایت می شوند.

    ·      در عزیزان مبتلا به فرسایش مغز، این سیستم خودکار دچار اختلال شده و دریچه نای کاملا بسته نمی شود. در نتیجه هنگام بلع ممکن است مقداری از مواد غذایی وارد نای بیمار شوند.  

    ·      به این اتفاق استنشاق مواد غذایی (اسپیراسیون) می گویند که معمولا با سرفه شدید برای خارج کردن مواد غذایی از نای همراه است.  

    ·      با پیشرفت بیماری، استنشاق مواد غذایی و بزاق بیمار ممکن است بدون ایجاد سرفه صورت بگیرد.

    ·      سیستم دفاعی بدن ما، این مواد زائد را معمولا بصورت خلط دفع می کند. ولی با تضعیف سیستم دفاعی بدن بیمار، غذا و بزاق راه یافته بداخل سیستم تنفسی ممکن است به عفونت ریه منجر شود.

    ·      عزیزان ما ممکن است بیش از گنجایش دهانشان مواد غذایی در دهان بگذارند و با این عمل، یا انجام عمل بلع را متوقف کنند یا به استنشاق مواد غذایی کمک نمایند.

     

    رهکارهای پیشنهادی

    ·      غذا خوردن عزیزان ما باید در محیطی آرام و بدون عوامل حواس پرتی، تحت نظارت مستمر مراقب انجام شود. پر کردن خارج از میزان دهان علاوه بر توقف عمل بلع، ممکن است خفگی ببار آورد.

    ·      اگر عمل بلع بدلیل وجود بیش از اندازه غذا در دهان بیمار یا هر عامل دیگر مختل شد، می توانید از ساکشنهای پرتابل برای خالی کردن دهان او استفاده نمایید.

    ·      از شربت های خلط آور موکولیتیک برای کمک به دفع خلط سینه عزیزتان استفاده نمایید

    ·      بیمار را با ضربه زدن با کف دست به سرتاسر پشت او، فیزیوتراپی ریه بدهید که خلط داخل ریه او آزاد شده و دفع شود.

    ·      بهداشت دهان و دندان بیمار را بدقت تحت نظر بگیرید. عفونتهای لثه و دندان می توانند در نتیجه استنشاق بزاق بیمار، ایجاد عفونتهای ریه بنمایند.  

    ·      ریفلکس اسیدی معده را کنترل کنید. عامل دیگر ایجاد عفونتهای ریه ممکن است استنشاق مواد ریفلکس اسیدی معده باشد.

     

    آخرین ویرایش: دوشنبه 28 آبان 1397 10:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 12 تیر 1397 04:09 ب.ظ نظرات ()
    با درود به مراقبین عزیز،

    پرسش زیر توسط کسی از شما عزیزان در وبلاگ دردآشنا پست شده بود:





    بیمار
    سه شنبه 12 تیر 97 08:49
    http://dardashna
    با عرض سلام و احترام

    بیمار ما چند وقته دولا دولا راه میره علت را نمی دانیم

    لطفا از تجربیاتتان برای ما هم عنوان کنید



    پاسخ دردآشنا:


    با سلام،

    اگر شما کمی بیشتر را جع به عزیزتان، مثلا چند سال است مبتلا شده اند، نوع 

    فرسایش مغز ایشان چیست، و غیره توضیح بیشتری داده بودید، بهتر می توانستم 

    پرسش شما را پاسخ دهم. بهر صورت نظر خودم را تقدیم می دارم:


    بنظر من دو عامل می تواند موثر باشد. اول مسئله تعادل بیمار است. ایشان شاید 

    احساس می کنند که تعادلشان کم شده و با خم شدن می خواهند اطمینان بیشتری 

    داشته باشند. 

    دلیل دوم کوچک شدن حوزه دید پیرامونی بیمار است. آنرا به تفصیل در مقاله حواس 

    پنجگانه در وبسایت دردآشنا شرح داده ام http://dardashna.ir/?p=2906

    بیمار برای دیدن جلوی پای خود، بدلیل اینکه دید پیرامونیش ضعیف شده است مجبور 

    است دو لا شود تا ببیند پایش را کجا می گذارد. شاید هم نیاز به عینک داشته باشند.

    اگر جواب کافی نیست، خواهش می کنم پرسش خودتان را بازتر کنید و کمی بیشتر 

    توضیح دهید. شاید سایر مراقبین هم در اینمورد اظهار نظر بفرمایند.
    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:19 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 11 تیر 1397 09:54 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

    بدنبال بلاگ دیروز که نیاز به برنامه ریزی را برای مراقبت از عزیزانمان شرح دادم، امروز در دو بلاگ متوالی، اول نیاز به ثبت وقایع روزانه را تشریح خواهم کرد و سپس در بلاگ بعدی، جدولی را که برای ثبت وقایع طراحی کرده ام و نحوه پر کردن آن را برایتان توضیح خوام داد. لینک فایل پی دی اف جدول مزبور را نیز در انتها گذاشته ام که اگر تصمیم گرفتید از آن استفاده نمایید براحتی آماده چاپ باشد.  


    نیاز به ثبت وقایع روزانه

    سیر پیشرفت بیماری فرسایش مغز ایجاب می کند که مراقب برنامه فعالیت های روزانه بیمار را متناسب باتوانایی فیزیکی و فکری وی تغییر دهد. به تجربه ثابت شده است که سرعت و میزان این تغییرات ممکن است به اندازه‌ای باشد که پس از گذشت چند روز، یادآوری دقیق آنچه را که تغییر داده اید برایتان امکان پذیر نباشد.

    بهترین راهکار عملی، تهیه جدولی است که وقایع روزانه را در آن ثبت کنید. لازم است هر فردی که در مراقبت از بیمار شرکت دارد، هر فعالیتی را که با وی انجام می دهد، در آن ثبت نماید.  

     

    چرا باید وقایع روزانه را ثبت کرد؟

    جدول ثبت وقایع روزانه، تاریخچه پیشرفت بیماری است. با نگهداری آن، هر زمان که لازم باشد، میتوانید تاریخ شروع کاری یا اتفاقی را جستجو کنید.  در مراجعات بعدی به پزشک، در صورت نیاز، می توانید با اطمینان از زمان شروع و نوع تغییرات بوجودآمده در بیمار، با وی مشورت کنید.  با ثبت وقایع روزانه، پیدا کردن جواب پرسش های زیر آسان میشود و رد یابی تغییرات وضعیت و حالات بیمار ممکن می گردد.

    ·      تغییرات فکری  و فیزیکی بیمار، مثلاً از چه تاریخی وی در به کار بردن صحیح ریموت تلویزیون دچار مشکل شده،  یا از چه زمانی توان پیاده روی روزانه او تغییر چشم گیری پیدا کرده، و غیره را همواره می توانید با جستجوی ساده و سریع در این پرونده،  با دقت، تعیین کنید.

    ·      شروع داروی جدید، میزان مصرف آب و آشامیدنی ها، تغذیه بیمار و میان وعده های وی را در این جدول ثبت کنید. در نتیجه، مراقب همواره از میزان و زمان تغذیه بیمار و سایر تغییرات آگاه است و در صورت بروز مشکلات بی اشتهایی و سوء تغذیه، پیدا کردن دلیل آن را بسیار آسان تر خواهد بود.

    ·      فعالیت ها و سرگرمی های روزانه بیمار را در این جدول ثبت کنید. درنتیجه، شما به آسانی مسیر پیشرفت بیماری وکم شدن توانایی های فکری و فیزیکی بیمار را می توانید به وضوح بررسی کنید.

    ·      تغییر فصل و تغییر نیاز بیمار به نوشیدن مایعات، بایستی با دقت تحت کنترل باشد. این نیاز را با تغییر فصل در برنامه روزانه پیش بینی کرده اید. (مقاله برنامه ریزی را مطالعه کنید. http://dardashna.ir/?p=485) تمام افرادی که به امر مراقبت از بیمار کمک می کنند به آن برنامه عمل می کنند و در صورت بروز مشکل کمبود آب بدن و یبوست، جدول ثبت وقایع روزانه به حل مشکل کمک می کند.

    ·      دفعات مراجعه به توالت و ثبت موارد ادرار و قضای حاجت بیمار از مسایلی است که به دقت فراوان و مستمر مراقب نیازمند است. شما با ثبت دفعات مراجعه به توالت و انجام قضای حاجت بیمار همیشه آگاهانه یبوست و کمبود آب بیمار را تحت نظر خواهید داشت و در صورت لزوم به رفع اشکال اقدام می کنید.

    ·      تجربه ثابت کرده است که بی اختیاری ادرار و مدفوع بیمار با اینکه قابل جلوگیری نیست، اما با بردن بیمار به توالت در ساعات مقرر و منظم، تا حد زیادی تحت کنترل می آید.

    ·      در ابتدای بیماری، بیمار کمابیش از مشکلاتی که برایش در حال اتفاق افتادن است آگاه است و نسبت به صحبت اطرافیان درباره خودش بسیار حساس می شود. هرگونه نجوا و یا صحبت آرام اطرافیان در وی احساس شک و تردید و اضطراب می کند. داشتن جدول وقایع روزانه، نیاز به صحبت و مشاوره درباره بیمار و اینکه چه کرده،  چه خورده، و چه آشامیده است را به حداقل می رساند و به کیفیت بهتر زندگی بیمار کمک می کند.

    ·      در قسمت مشاهدات کیفی، مراقبی که بیشترین زمان را با بیمار صرف می کند نسبت به روحیات، رفتار، علاقه بیمار به فعالیت یا خوراکی بخصوصی، نیاز به استراحت و خواب و غیره را یادداشت می کند. هدف، پیدا کردن جهت و سرعت از دست رفتن توانایی های بیمار و آگاهی از علایق و خواسته های اوست، که در نتیجه توجه به آنها، کیفیت زندگی بیمار را ارتقاء می دهد.


    طرح جدول ثبت وقایع روزانه و توضیحات پر کردن آن در بلاگ بعدی دردآشنا بعرض خواهم رساند. 

    برای مطالعه مقاله در وب سایت دردآشنا: http://dardashna.ir/?p=1040

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:19 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی دوشنبه 11 تیر 1397 09:35 ب.ظ نظرات ()

    درود بر دردآشنایان و برگزیدگان عزیز


    در بلاگ قبلی دلیل نیاز به ثبت وقایع روزانه را بر شمردم. در دنباله آن، در این


    بلاگ به شرح جدولی که برای ثبت وقایع طراحی کرده ام می پردازم. 


    فایل پی دی اف جدول برای چاپ و استفاده شما عزیزان در انتهای 


    بلاگ ذکر شده است.


     

    روز هفته:                                                      تاریخ:

    ساعت

    مایعات

    خوراک

    فعالیت ها

    بهداشت

    نوار

    توضیحات



     شکل شماره ۱  جدول ثبت وقایع روزانه




     

    توضیحات بیشتر در مورد جدول وقایع روزانه

    در سطر اول تاریخ و روز هفته را ثبت کنید با بایگانی کردن این اوراق به ترتیب تاریخ، سیر و پیشرفت بیماری و کارهای انجام شده را می توانید مورد بررسی قرار دهید.

    جدول وقایع روزانه فوق به هفت ستون به شرح زیر تقسیم شده است. شما می توانید بر حسب سلیقه و نیازتان، تعداد ستونها را کم یا زیاد کنید:

    1.     زمان: در این ستون ساعات روز، مثلاً از ساعت 8 صبح تا 9 شب درج شده است.

    2.     مایعات: نوع مایعات خورانده شده از جمله آب، آب پرتقال، شیر و غیره و مقدار آن مثلاً یک لیوان یا نصف لیوان، و ساعت دقیق آن مثلاً 8:30 را در ردیف ساعت مربوطه یادداشت کنید.

    3.     خوراک: نوع خوراکی مصرفی از جمله بستنی، بادام، فرنی (صبحانه)، آبگوشت (ناهار)، چای و شیرینی، ماست و خرما، داروهای مصرفی و غیره را با درج مقدار و زمان دقیق آن در این ستون ثبت نمایید.

    4.     فعالیت ها: نوع فعالیت ها، از جمله پیاده روی، نقاشی، گلدوزی، قصه خوانی، ماساژ دست و پا، اصلاح صورت و غیره را با ذکر زمان یا مدت انجام آن، مثلاً پیاده روی به مدت 20 دقیقه، در این ستون یادداشت کنید.

    5.     بهداشت: زمان و مقدار ادرار و مدفوع، کیفیت آن مثلاً مدفوع کامل و نرمال یا نیمه کامل و شل، شستن دست و صورت، حمام رفتن، مسواک زدن و غیره را با درج ساعت دقیق در این ستون یادداشت نمایید.

    6.     نوار و پوشک: در صورتی که بیمار از لوازم بی اختیاری مثلاً نوار بی اختیاری یا پوشک استفاده می کند، خیس بودن یا کثیف بودن و زمان آن را در این ستون درج نمایید

    7.     توضیحات: در این ستون در صورت لوزم توضیحات اضافی برای هر ساعت و فعالیت درج می شود. توضیحات مثلاً اینکه از فعالیت پیاده روی راضی بود، شیر را با اشتها نوشید، به قصه خوانی توجه کامل داشت، چرت می زد، بی حال و کسل بود، عصبانی و پرخاشگر بود، مضطرب بود و امثال آن برای توجه به سیر بیماری، اثر داروها و توانایی انجام فعالیت ها بسیار ضروری است. در همین ستون، فشار خون و درجه حرارت بیمار را در ابتدا و در پایان روز، یادداشت کنید.

    در انتهای جدول و در پایان هر روز یا هر شیفت، مراقب مشاهدات کیفی را در مورد بیمار یادداشت می کند. مثلاً اینکه بیمار همکاری می کرده یا نه، چه مدت احتیاج به استراحت داشته، کم تعادل بوده، زیاد صحبت می کرده، کم حرف بوده، و سایر مشاهدات خود در مورد بیمار را درج می نمایید


    برای فایل پی دی اف ثبت وقایع روزانه روی لینک زیر کلیک کنید.


    http://dardashna.ir/wp-content/uploads/2016/07/%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-1.pdf

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی یکشنبه 10 تیر 1397 07:42 ب.ظ نظرات ()

    اهمیت داشتن برنامه


    داشتن برنامه ی منظم روزانه و هفتگی، مایه آرامش خاطر مراقب و بیمار است،  از سرگردانی مراقب در مورد اینکه «حالا چه کار کنیم؟» جلوگیری می کند،  به او امکان می دهد تا با آرامش بیشتر، وقت خود را صرف کارهای سازنده در باره بیمار بکند، و اطمینان خاطر داشته  باشدکه کار مهمی را فراموش نکرده است. در نتیجه،  بیمار از کیفیت زندگی بالاتری برخوردار میشود.


    این برنامه ریزی باید پویا باشد و با پیشرفت بیماری و کاهش توان فیزیکی و فکری 

    بیمار، و باآگاهی بیشتر مراقب که چه فعالیتی مؤثرتر است، و زمان بهتر انجام

    آن چه موقع است، تغییر کند.

     

    جمع آوری اطلاعات لازم و تهیه برنامه

    ·      توان فکری و فیزیکی بیمار را، با توجه به پیشرفت بیماری، در نظر بگیرید و برنامه ریزی را بر پایه ی آن انجام دهید.

    ·      کارهای نیازمند انرژی بیشتر، مانند پیاده روی و استحمام را، به اوایل روز یا هر زمانی که بیمار همکاری بیشتری با شما دارد موکول کنید.

    ·      لیستی از مکان ها یا افرادی که بیمار در مجاورت با آنها احساس بهتری دارد، همچنین کارها و فعالیت هایی که به آنها علاقه بیشتری نشان میدهد، تهیه و سعی نمایید آنها را در برنامه های روزانه یا هفتگی بیمار بگنجانید.

    ·      راه های تشویق بیمار را به کمک در انجام کارهای ساده منزل، مانند چیدن میز ناهار،  گردگیری، و غیره، جستجو کنید و آنها را در برنامه بگنجانید. با گنجانیدن این کارها در برنامه، این احساس را در  بیمار تقویت میکنید که او عضو مفید و قابل احترام خانواده است.

    ·      زمان بیشتری را برای صرف وعده های غذا، لباس پوشیدن و استحمام در نظر بگیرید تا از احساس عجله کردن و استرس ناشی از آن جلوگیری کنید.

    ·      برنامه کار روزانه را بر پایه یک روال منظم و تکراری قابل پیش بینی، پایه گذاری کنید. برای مثال، وعده های غذایی و دارویی، زمان رفتن به رختخواب و بیدار شدن، پیاده روی، و غیره را در ساعات معین انجام دهید.

    ·      هرگاه بیمار خسته و کسل به نظر می رسد، حواس پرت می شود، یا کج خلقی می کند، زمان آن فرا رسیده است که کمی استراحت کند. توجه داشته باشید که نوع فعالیت و کیفیت انجام آن مهم نیست. احساس رضایت و شادی حاصل از شرکت در آن، و در نتیجه بالا بردن کیفیت زندگی بیمار، بسیار مهمتر است.


    چه فعالیت هایی را در برنامه بگنجانید؟

    شما نباید از روی خیرخواهی نابجا، افراد کهنسال را به علت محدودیت های ذهنی و فیزیکی، از انجام فعالیت های روزمره زندگی کنار بگذارید.  توجه داشته باشید مغز هم مانند عضلات، در صورتی که مورد استفاده قرار نگیرد، تنبل می شود.

    بر پایه اطلاعات جمع آوری شده بالا،  بسته به علایق  قبلی و فعلی  بیمار، و با توجه به تواناییهای او،  برنامه منسجم و متنوع روزانه و هفتگی بیمار را تهیه کنید.  سر فصل انواع فعالیتهایی که میتوانید بر حسب نیاز و بر اساس توان و علایق بیمار در برنامه بگنجانید، به شرح زیر است:

    ·      یاری خواستن از بیمار برای انجام کارهای ساده منزل، از جمله چیدن میز ناهار، آماده کردن وسایل و تهیه سالاد، گردگیری، پهن کردن البسه شسته شده و سپس جمع کردن، اطو کشی، تا کردن و جا دادن آنها.

    ·      انجام کارهای شخصی بیمار توسط خودش مانند نظافت فردی، مسواک کردن، دستشویی رفتن، لباس پوشیدن و استحمام.

    ·      تشویق بیمار و همراهی با وی در انجام فعالیت های خلاق مانند موسیقی، نقاشی، گلدوزی.

    ·      فعالیت های فکری مانند مطالعه، قصه خوانی، بازگویی خاطرات، مرور البوم عکس و یادآوری زمان و مکان عکسها و افراد، حل جدول کلمات، پازل، و جدول سودوکو.

    ·      فعالیت های فیزیکی مانند ورزش، قدم زدن در پارک، و باغبانی سبک در باغچه منزل.

    ·      فعالیت های اجتماعی مانند خرید و دید و بازدید دوستان و فامیل.

    ·      فعالیت های معنوی مانند رفتن به مسجد، زیارتگاه، و آرامستان.

     

    مهد بزرگسالان

    در بسیاری از شهرها، مراکزی وجود دارند که از بیماران دمانس و افراد سالمند در طول روز نگهداری میکنند. این مراکز برنامه های متنوعی  ارایه میکنند که بیماران به صورت گروهی، وباتوجه به تواناییهای خود در آن شرکت می کنند.  لازم است قبلاً به این مراکز مراجعه کنید و از مناسب بودن خدمات ارایه شده بر حسب نیاز بیمار و متناسب با بودجه خود مطمئن شوید. خدمات عرضه شده توسط این مراکز متفاوت است و ممکن است ترکیبی از خدمات زیر باشد:

    ·      سرویس رفت و آمد روزانه از منزل به مرکز و بالعکس؛

    ·      برنامه تغذیه شامل وعده غذایی کامل، میوه، سبزیجات، مایعات، وغیره؛ 

    ·      برنامه های گروهی شامل رقص، مسیقی، نقاشی، قصه خوانی و غیره؛

    ·      کمک به انجام نیازهای فردی بیمار از جمله رفتن به دستشویی، خوراندن دارو، نظافت شخصی، و غیره؛

    ·      نظارت پرستار مجرب و ویزیت پزشک بر حسب نیاز.

     

    خاطرات و لحظات را گرامی بدارید

    پیوسته به یاد داشته باشید که دوران اینگونه فعالیتها بسیار کوتاه است. با پیشرفت بیماری، توان بیمار برای شرکت عملی در اینگونه فعالیتها رو به زوال خواهد رفت.  فرصت را مغتنم شمارید و از این دوران و خاطرات بیاد ماندنی آن حد اکثر استفاده را بکنید. برای مثال:

    ·      از تلفن هوشمند خودو یا هروسیله دیگر که در دسترس دارید استفاده کنید و گفته های بیمار را که نوعی تاریخ شفاهی است، ضبط کنید. وسایل ضبط باید پیوسته آماده بکار باشد تا هیچ رویداد مهمی را از دست ندهید.

    ·      در مورد کارگردانی و حرفه ای بودن این کار سخت نگیرید. سعی کنید با بیمار در نهایت آسایش صحبت کنید.

    ·      این فیلم ها و صدای بیمار خزانه ارزشمندی خواهند بود که شما در آینده میتوانید به آنها مراجعه کنید و بیمار را آن طور که بود، دوباره ببینید.

    ·      متاسفانه، بیمار با گذشت زمان و پیشرفت بیماری، حافظه اش را از دست میدهد، از صحبت کردن باز میماند، و زمین گیر میشود. در نهایت، ابراز حتی یک کلمه آری یا نه توسط بیمار، از اتفاقات نادرخواهد بود.

    ·      از تغییرات رفتاری بیمار مانند تکرار سوالها، پرخاشگری، افسردگی و غیره، که به حق برای مراقب و اطرافیان بسیار دردناک، استرس زا، و خسته کننده میباشند گله و شکایت نکنید. روزگاری فرا میرسد که در حسرت آن دوران و رفتار خستگی ناپذیر بیمار خواهید بود. او در نهایت به یک فرشته بی آزار،  مطیع، و کاملاً وابسته به مراقب تبدیل خواهد شد.  

    اصل مقاله در وب سایت دردآشنا:  http://dardashna.ir/?p=485 

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:20 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 8 تیر 1397 10:52 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    در بلاگهای قبل از مجموعه فرسایش مغز و مداخلات دارویی یادآوری کردم که به 

    آمارهای ارائه شده توسط سازمانهای ذیربط اعتماد زیادی ندارم. در این نوشته در 

    نظر دارم بعضی آمار منتشر شده را در اختیارتان گذاشته و قضاوت نهایی را بعهده 

    شما بگذارم.

    آمار مستند ارائه شده توسط سازمانهای ذیربط

    سازمان یا انجمن

    مربوط به

    تعداد و سال

    تعداد و سال

    سرعت افزایش

    سازمان بهداشت جهانی WHO

    دمانس - جهان

    ۳۵۶۰۰   هزار، ۲۰۱۰

    ۱۱۵۴۰۰   هزار، ۲۰۵۰

    هر ۴ ثانیه

    بیماری آلزایمر جهانی ADI

    دمانس - جهان

    ۳۰۰۰۰ هزار، ۲۰۰۸

    ۱۰۰۰۰۰ هزار، ۲۰۵۰

    هر ۷ ثانیه

    انجمن آلزایمر ایران

    دمانس - جهان

    ۵۰۰۰۰   هزار، ۲۰۱۷

    ۸۵۰۰۰ هزار، ۲۰۵۰

    هر ۳ ثانیه

    انجمن آلزایمر آمریکا

    آلزایمر - آمریکا

    ۵۷۰۰ هزار، ۲۰۱۷

    ۱۴۰۰۰ هزار، ۲۰۵۰

    هر ۶۵ ثانیه

    انجمن آلزایمر ایران

    آلزایمر - ایران

    ۷۰۰ هزار، ۲۰۱۷

    ؟؟؟

    هر ۶۹۰ ثانیه

     

      همانطور که ملاحظه می فرمایید آمار یکدست نیستند و بر اساس مطالعات مقطعی و 

    محدود در کشورهای صنعتی و پیشرفته تخمین زده شده اند. علاوه بر آن، نمونه آماری 

    انتخابی، تیمهای بررسی کننده، و مدلهای استفاده شده برای تخمین زدن، در نتیجه آمار 

    بدست آمده تاثیر دارند.


    در کشورهای جهان سوم، آمار بسیار بالاتر از مقادیر ذکر شده برای کشورهای پیشرفته

    و میانگین جهانی است. دلایل این امر فراوانند. مثلاً عدم انجام بررسی های آماری در 

    کشورهای در حال رشد، دیر مراجعه کردن بیمار به پزشک، پنهان کردن بیماری از 

    دیگران (عیب دانستن آن)، و اکراه پزشکان از بیان تشخیص دمانس برای بیماران

     خود (عدم اطمینان از صحت تشخیص و سنگینی بار مالی و روانی اینگونه 

    تشخیص ها برای خانواده ها) از آن جمله اند.


    علاوه بر این، آمار فوت در اثر فرسایش مغز اصولاً قابل اعتماد نیستند. اکثر عزیزان ما 

    بدلایل بیماریهای جنبی مانند ایست قلبی، از کارافتادن کلیه ها در اثر دیابت، انواع 

    عفونت ها مانند عفونت ریه و یا مجاری ادرار، افتادن و صدمه دیدن، و مانند آن از 

    دست می روند. بندرت علت فوت در شناسنامه بیماران، فرسایش مغز ذکر می شود.

    نتیجه جنبی این بررسی آماری، مخصوصا در کشورهای در حال رشد، این است که 

    خطر سونامی ابتلا به فرسایش مغز بسیار بزرگتر از آن است که آمار موجود بیان 

    می کنند و در نتیجه اقدامات انجام شده آمادگی برای این سونامی، حتی بر اساس

    آمار فعلی بسیار ناکافی است.   

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 6 تیر 1397 10:06 ب.ظ نظرات ()

    با درود به درددآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    درمورد فرسایش مغز و مداخلات دارویی تا کنون سه مطلب جدا گانه را در روزهای ۳۱ 

    خرداد و اول و دوم تیرماه در وبلاگ دردآشنا پست کرده ام. هدف سه نوشته فوق 

    بشرح زیر است:

    ·      مقاله اول به تعاریف کلی واژگان مورد استفاده برای این بیماریها و به بیان اینکه آلزایمر یک نوع فرسایش مغز شایع است ولی هر نوع فرسایش مغز آلزایمر نیست پرداختم.

    ·      در مقاله دوم به تشریح مختصر چهار نوع از شایع ترین انواع بیماریهای فرسایش مغز، علائم و عوارض، و فرقهای بین آنها توجه کردیم.

    ·      مقاله سوم در حقیقت پرسش و پاسخی از آرشیو دردآشنا بود که ارتباط نزدیکی با مطالب مطرح شده در دو پست گذشته داشت و آنرا برای روشن تر کردن مطلب انتخاب کرده بودم.


    هدف این بلاگ، تشریح مختصر داروهای متداول برای مبتلایان به بیماری آلزایمر 

    است. تا امروز دارویی که بتواند سیر پیشرفت تخریب سلولهای عصبی مغز را در 

    بیماریهای پیش رونده فرسایش مغز متوقف کند یا برگرداند کشف نشده است. 

    داروهای موجود برای بیماری آلزایمر و دمانس لوی بادی، با متعادل کردن 

    شیمی مغز، امکان ارتباط سلولهای عصبی مغز (نورونها) را در سیناپس ها 

    تسهیل می کنند و از این راه برای مدتی محدود بر شناخت، حافظه، و رفتار بیمار 

    اثر مثبت می گزارند. این داروها عوارض جانبی مختلفی نیز دارند که در بعضی 

    موارد ممکن است شدید باشد.




    توجه داشته باشید:

    ·      هدف این مقاله تجویز دارو برای عزیز شما نیست. این وظیفه بعهده پزشک معالج است.

    ·      یک نسخه همگانی وجود ندارد زیرا فواید و مضرات داروها برای بیماران مبتلا به انواع فرسایش مغز متفاوت است.

    ·      تشخیص نوع فرسایش مغز به منظور اطمینان از هدفمند بودن مداوا لازم و بر عهده پزشک معالج است. همانطور که در بحث قبلی یادآور شدم، تشخیص بیماری تا نهایی شدن نوع آن، پایان نگرفته است.

    ·      در این بلاگ فقط به نوع دارو، چگونگی اثر آن بر مغز بیمار، دوران تجویز، و عوارض جانبی آن اشاره کرده ام.

    ·      تداخل با سایر داروهای مصرفی موضوع مهم دیگری است که باید جداگانه مورد بررسی قرار دهید.

     

     

    جدول نمودار چهار داروی مهم بیماری آلزایمر

    نام تجاری دارو

    نام ژنریک دارو

    اثر بخشی دارو

    دوران تجویز دارو

    عوارض دارو

    Aricept

    Donepezil

    Cholinesterase inhibitor 

    آلزایمر خفیف، متوسط، و شدید

    تهوع، استفراغ، اسهال، انقباض ماهیچه، کاهش وزن

    Exelon

    Rivastigmine

    Cholinesterase inhibitor 

    آلزایمر خفیف و متوسط. نوع مشمع چسباندنی برای آلزایمر شدید.

    تهوع، استفراغ، اسهال، ضعف ماهیچه، کاهش وزن و اشتها

    Razadyne

    Galantamine

    Cholinesterase inhibitor 

    آلزایمر خفیف و متوسط.

    تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش وزن و اشتها

    Namenda

    Memantine

     (NMDA) antagonist

    آلزایمر متوسط و شدید

    سرگیجه، سردرد، اسهال، یبوست، گیجی

     

    لازم است دردآشنایان و برگزیدگان عزیز با علم به نوع فرسایش مغز، وبا مراجعه به وبسایتهای مربوط به آن نوع دمانس، از مناسب بودن داروی تجویز شده و عدم تداخل با سایر داروهای مصرفی عزیزشان اطمینان حاصل نمایند.  


    چند یادآوری:

    ·      مصرف هیچیک از داروهای فوق برای بیماران مبتلا به دمانس فرونتو تمپورال توصیه نشده است.

    ·      برای دمانس عروقی مهمترین گزینه، مداخلات پیشگیرانه برای جلوگیری از تکرار سکته های مغزی است.

    ·      برای دمانس لوی بادی سه داروی اول جدول تجویز می شود ولی مصرف نامندا توصیه نشده است. اجتناب از مصرف داروهای معمولی روانپزشکی نیز توصیه شده است.

     

    لینک وبسایتهای معتبر مربوط به چهار نوع فرسایش مغز مورد بحث

    ·      [endif]https://www.alz.org/alzheimers-dementia/treatments/medications-for-memory  

    ·      https://www.lbda.org/go/treatment

    ·      https://www.nhs.uk/conditions/vascular-dementia/treatment/

    ·      https://memory.ucsf.edu/medications-dementia

    آخرین ویرایش: جمعه 30 فروردین 1398 11:31 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 5 تیر 1397 11:06 ب.ظ نظرات ()
    با درود به مراقبین عزیز،

    پرسش و پاسخ زیر را از آرشیو دردآشنا برایتان انتخاب کردم


    پرسش یک مراقب

    #دارو

    سلام پدر من کلسترلش بالاست و روزاستاتین مصرف می کنه از دیگر داروها که برای درمان بیماریش madopar – memantin- citalopram- yasnal و داروی پایین آوردن قند وفشار lozar و diabezid استفاده می کنن آیا این داروها تداخل دارویی ایجاد می کنن ممنون از رهنمایتون


    پاسخ دردآشنا:


    … خانم سلام. من کوشش می کنم فقط در مورد امور مراقبتی که کمی تجربه و مطالعه دارم اظهار نظر کنم. دارو و اثرات و عوارض آن کار تخصصی است و باید در باره آن با پزشک معالج و دارو ساز مشورت کنید.

    بهر حال برای کمک به شما من داروهای مصرفی پدرتان را در اینترنت مطالعه کردم. عامل اصلی مشکلات کبدی ایشان احتمالا مصرف روزاستاتین است.

    داروی دیگری که احتمال بروز تداخل با سایر داروها مخصوصا سیتالوپرام کرده است داروی مادوپار می باشد.

    در مورد داروی دیابزید که داروی ایرانی است، نوشته های اینترنت بسیار ضعیف و کم محتوا هستند. به عبارت دیگر چیزی راجع به عوارض و تداخل در باره آن ندیدم.

    توصیه می کنم مشکل کبد را با پزشکی که استاتین را تجویز کرده است مشورت کنید.
    همچنین پزشکی که مادوپار و سیتالپرام را تجویز کرده است در باره تداخل دارویی آنها اظهار نظر کند.

    در باره مادوپار وبسایت دارویی webmd تذکر داده بود که به بیماران کبدی داده نشود ومشکلات فشار خون و دیابت حتما به پزشک معالج تذکر داده شود.

    شاید بد نباشد که شما بررسی کلی و کاملی از همه داروهای پدر بعمل بیاورید. شاید داروهایی که قبلا تجویز شده دیگر کاربرد نداشته باشد. لیست کامل داروها را تهیه کنید و در ملاقات بعدی با پزشک معالج به دقت و یکی یکی بررسی کنید و اگر نیاز به استفاده هر کدام از آنها نبود با راهنمایی پزشک آنرا متوقف نمایید. مقاله ایمنی دارویی را در وبسایت #دردآشنا مطالعه نمایید: http://dardashna.ir/?p=134

    آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 شهریور 1397 11:21 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 13 ... 5 6 7 8 9 10 11 ...