مهدی صمدانی چهارشنبه 3 مرداد 1397 11:07 ب.ظ نظرات ()

با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


سیزدهمین جلسه رو در روی مراقبین فرسایش مغز عصر سه شنبه دوم مرداد ماه ۱۳۹۷ در محل مرکز تحقیقات مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی کرمان برگزار شد. در این جلسه ۵ نفر مراقب حضور داشتند.

 مطابق معمول، نیمه اول جلسه به بحث آزاد و پرسش و پاسخ برگزار شد. در نیمه دوم، در باره رفتار صححیح با بیمار در مراحل مختلف بیماری گفتگو کردیم که فرازهایی از آنرا به آگاهی علاقمندان می رسانم.

در وبسایت دردآشنا و کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز، مقالات متعددی در زمینه رفتار درست با بیمار وجود دارد. برای اطلاع بیشتر در هر زمینه، با توجه به فهرست مقالات وبسایت،  مطلب مورد نظر خود را مطالعه نمایید: www.dadashna.ir 

کلیپهای آموزشی دردآشنا را در کانال دردآشنا در آپارات مشاهده نمایید:

https://www.aparat.com/dardashna.ir


 

هر مرحله از بیماری چالشهای مربوط به خود را دارد:

·       در مرحله اول، مراقب در نقش یار و همدم بیمار در زمینه های مختلف مانند پیاده روی، ورزش و سرگرمی، یادآوری برنامه های روزانه، و غیره به بیمار کمک می نماید.

·       در مرحله میانی، مراقب با انواع تغییرات رفتاری بیمار مانند افسردگی، بیقراری، پرخاشگری، بد گمانی، تکرار و غیره روبروست. مراقب با تجربه این دوران پر تنش را در اکثر موارد با درایت و برخورد درست با بیمار و سازشگری مناسب، بدون مصرف دارو پشت سر می گذارد.

·       مرحله سوم، مراقبت بسیار تخصصی تر می شود.  مراقب بدلیل عفونتهای مکرر بیمار، بی تعادلی، و مشکلات بلع، پیوسته در نگرانی نسبت به آینده بسر می برد.‌


نکات کلیدی  مراقبت در مرحله ابتدایی فرسایش مغز:

·       توجه داشته باشید که دید پیرامونی بیمار محدود شده است. همیشه در حوزه دید او قرار بگیرید، حریم خصوصی او را رعایت کنید، و در بدو ورود به اتاق بیمار خود را معرفی نمایید.

·       با بیمار به احترام رفتار نمایید. از کلمات تحقیر آمیز و رفتار مانند رفتار با کودکان اکیدا احتراز نمایید.

·       از جملات کوتاه و بدون استعاره استفاده کنید.

·       از ملاقات کنندگان بخواهید در حضور عزیزتان در باره بیماری صحبت نکنند.

·       از پرسشهای پیچیده پرهیز نمایید. مثلا بجای چه میوه ای میخواهید بپرسید موز می خواهید یا سیب؟

·       پاسخ به بیمار همیشه باید با آری شروع شود. اگر بیمار بستنی خواست و در منزل موجود نبود بگویید بله، بعد از پارک رفتن بستنی می خوریم. نگویید بستنی نداریم.

·       البسه عزیزتان را بترتیبی که باید بپوشد روی تخت ردیف کنید. در کشو کمد لباس بیمار فقط البسه مورد نیاز فصل را قرار دهید و محتویات کشو ها را با تصویر یا نوشته به بیمار آگاهی دهید.


در مرحله دوم و شروع تغییرات رفتاری، به مطالب زیر توجه نمایید:

·       از تکنیک دست در دست پروانه ای که در ویدیوهای آموزشی دردآشنا نشان داده ایم در زمان کارکردن و هدایت بیمار استفاده کنید.

·       باور داشته باشید که عزیزتان لجباز نشده است. این بیماری است که رفتار او را تغییر داده است.

·       دلایل تغییر رفتار بیمار مانند درد، تب، سردی یا گرمی اتاق، یبوست، گرسنگی یا تشنگی، و غیره را با هوشیاری شناسایی کنید و در رفع آن بکوشید.

·       برنامه روزانه داشته باشید و از تغییرات ناگهانی در برنامه و محیط زندگی بیمار پرهیز نمایید.

·       بیمار را به زور بکاری وادار نکنید چون بر استرس و اضطراب او می افزاید و کیفیت زندگی بیمار و مراقب را پایین می برد.   

·       نبردهای خود را هوشمندانه انتخاب کنید. اگر مثلا عزیزتان می خواهد برای بیستمین بار تمام لباسهای کمد را بیرون بیاورد و دوباره جا دهد، با او مخالفت نکنید ولی اگر به کاری دست می زند که برایش خطرآفرین است با حرف تو حرف آوردن توجه او را به کار دیگری جلب نمایید.

·       فعالیت و ورزش را فراموش نکنید. البوم عکس و پرسش در باره زمان و مکان عکسها، قصه گویی، موسیقی، رقص، نقاشی و شبیه آن سازنده و بالا برنده کیفیت زندگی بیمار خواهد بود.


در مرحله سوم بیماری یا دمانس پیشرفته، امور مراقبت تخصصی می شوند. 

·       به مسایل تعادل بیمار توجه دقیق داسته باشید. او ممکن است دفعتا تعادل خود را از دست بدهد و با زمین خوردن آسیب جدی ببیند.

·       به نظافت شخصی بیمار توجه کنید. عفونت مکرر مجاری ادرار که در خانمها بیشتر رایج است از مشکلات بزرگ این دوره است.

·       به آثار و علائم شروع عفونت هوشمندانه توجه نمایید. بیمار نمی تواند وجود سوزش یا درد ناحیه زیر شکمش را بیان کند. تب خفیف، تغییر رفتار ناگهانی، بوی بد ورنگ تیره ادرار، و افت هوشیاری از اولین علائم شروع عفونت است.

·       از نوارهای تست خانگی عفونت ادراری استفاده نمایید و در صورت بروز عفونت مداوا را در اسرع وقت و با مشورت پزشک شروع نمایید.

·       برای اطمینان از مناسب بودن نوع آنتی بیوتیک مصرفی ممکن است لازم باشد آزمایش کشت ادرار در آزمایشگاه انجام شود.

·       هوشیارانه به بلع ناکامل و استنشاق مواد غذایی عزیز خود توجه نمایید. ورود مواد غذایی به کانال هوای بیمار ممکن است تولید عفونت ریه نماید.

·       دندان و لثه عفونی و ورود بزاق آلوده بیمار به کانال هوا خطر شروع عفونت را بدنبال دارد. در رفع مسایل دهان و دندان بیمار جدی باشید.

·       علائم عفونت ریه می توانند در ابتدا جزئی باشند و در صورت نپرداختن بموقع به آنها، مشکل عفونت بزرگتر شده و بیمار را روانه بیمارستان نماید. پزشک عمومی معمولا با شنیدن صدای تنفس بیمار توسط گوشی می تواند وجود عفونت را شناسایی نماید.

·       عفونت اولیه ریه معمولا با آنتی بیوتیک خوراکی درمان می شود ولی عفونت پیشرفته حتما نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد.

·       از مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک جدا خودداری کنید و دوران مداوا را تا آخر ادامه دهید.