مهدی صمدانی دوشنبه 2 مهر 1397 08:59 ب.ظ نظرات ()

با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


در راستای آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر و دمانس، مقاله های مختلفی در وبلاگ دردآشنا درج کرده ام از جمله بیماری آلزایمر و تفاوت آن با دمانس، انتخاب واژگان مناسب برای ابنگونه بیماریها، آمار مبتلایان و نیازهای اجتماعی، درمانی، و مراقبتی در آینده، ده علائم هشدار دهنده و زنگ خطر، و معرفی کتاب راهنمای مراقبین فرسایش(دمانس). در این بلاگ در نظر دارم به عواملی که خطر ابتلای به این بیماریها را تشدید می کنند بپردازم.

 

سن وسال

بزرگترین عامل شناخته شده خطرآفرین بیماریهای فرسایش مغز بالا رفتن سن است. بیشترین مبتلایان در سنی بالاتر از ۶۵ سالگی قرار دارند. پس از سن ۶۵ سالگی، خطر ابتلا به آلزایمر در هر ۵ سال دو برابر می شود بطوریکه حدود بیش از یک سوم ۸۵ سالگان و بالاتر به نوعی فرسایش مغز دچار خواهند بود.

 

جنسیت

خطر ابتلا به فرسایش مغز در خانم ها بیشتر از آقایان است. در انگلستان ۶۱٪ مبتلایان به فرسایش مغز را خانم ها و ۳۹٪ را آقایان تشکیل می دهند. این اختلاف فقط با در نظر گرفتن امید به زندگی بیشتر در خانم ها قابل توجیه نیست.

 

سابقه فامیلی

ابتلا به فرسایش مغز یک نفر از اعضا یک خانواده مانند پدر یا مادر و خواهر یا برادر، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در سایر افراد خانواده بیشتر خواهد کرد.  در عین حال، رابطه سابقه فامیلی و ابتلا به بیماری کمرنگ است.

 

ضربه به سر

ضربه و صدمه به سر در اثر تصادف، زمین خوردن، و امثال آن خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهد. ورزشهای رزمی، بکس، فوتبال، و مشابه آن که در آنها ضربه های مکرر به سر وارد می شود نیز خطر آفرین می باشند.

 

رابطه قلب و مغز

سلامت قلب و سلامت مغز رابطه تنگاتنگی با یکدیگر دارند. علت آن کاملا روشن است. مغز از بزرگترین شبکه رگها و مویرگهای خون تغذیه می شود و هر گونه خلل و آسیب به این شبکه وسیع و پیچیده، بر سلامت مغز اثر مستقیم دارد. دمانس عروقی در اثر مختل شدن قسمتی از این شبکه وسیع در اثر انواع بیماریهایی که به رگها و مویرگها آسیب می رسانند بوجود می آید. این بیماری های زمینه ای شامل انواع بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت، و امثال آن می باشد.  

 

استرس و اضطراب

میزان کورتیزول خون یا هورمون استرس در فرد سالم از یک تعادل دقیق برخوردار است. در زمان احساس خطر مانند حمله حیوانات وحشی یا در گیری با سایر افراد، سطح کورتیزول خون افزایش می یابد و به نتیجه جنگ یا فرار می انجامد ( fight or flight ). این یک عکس العمل سالم و نجات دهنده است. ولی اگر به دلایل مختلف مانند استرس و اضطراب، میزان کورتیزول خون فرد پیوسته بالا باشد، نتیجه آن افزایش استعداد ابتلا به اثرات جانبی ناخواسته از جمله فشار خون و کلسترول بالا، بیماریهای قلبی، آسیب دیدن سیستم ایمنی بدن، و همچنین ازدیاد خطر ابتلا به فرسایش مغز خواهد بود.

 

سایر عوامل خطرآفرین

چاقی زیاد، بی تحرکی، و انواع تورم ها نیز خطر ابتلا به فرسایش مغز را افزایش می دهند.