مهدی صمدانی پنجشنبه 30 آبان 1398 10:58 ب.ظ نظرات ()

با درود به برگزیدگان و دردآشنایان عزیز،

درود بر قهرمانان گمنام، مراقبت کنندگان از بیماران فرسایش مغز


وعده کردم که در ماه نوامبر  که ماه قدردانی و احترام به گروه بی پشتیبان و تنهای مراقبین

 است، بیشتر برایتان بنویسم.  در این پست در نظر دارم کمی با خانواده بیمار صحبت کنم.


شما که از دور دستی بر آتش دارید

کشیدن بار فیزیکی و روانی مراقبت از بیمار مبتلا به بیماری آلزایمر و سایر انواع دمانس کار بسیار دشواریست.  شما هیچ زمانی نمی توانید احساس درستی از سنگینی این کار داشته باشید، مگر اینکه مسئولیت کامل نگهداری از بیمارتان را به مدت حد اقل یک هفته، بر عهده بگیرید.

.

مثال:

خواهر شما مجرد است و با پدر و مادر زندگی می کند. پدر به بیماری آلزایمر دچار شده است

و خواهر شما براساس فرهنگ حاکم بر جامعه، رل مراقبت کننده اصلی را بر عهده گرفته

است. وی مجبور شده است که از کار خود در یک شرکت خصوصی استعفا کند زیرا 

با پیشرفت بیماری پدر، مراقبت از وی به صورت نیمه وقت امکان نداشت. نقش شما 

در این ماجرا چیست؟

 

به توصیه های زیر توجه کنید:

  • شما و سایر خواهرها و برادرها همگی ازدواج کرده اید و همسر و فرزند دارید و جدا از والدین زندگی میکنید. بر شما واجب است که راه های کمک به خواهرتان را جستجو کنید و در مورد مراقبت از پدر، سهم خود را تعهد کرده انجام دهید.

  • اگر بودجه مالی و درآمد پدر برای امر مراقبت کافی نیست، شما وظیفه دارید آگاهانه در جریان دخل و خرج منزل قرار گیرید و قسمتی از بار مالی را به دوش بکشید.

  • زمان دقیقی را در روزهای معینی از هفته، مثلاً ساعت ۲ تا ۶ عصر روزهای دو شنبه و پنجشنبه، تعیین کنید و در این زمان مسئولیت نگهداری پدر را بر عهده بگیرید تا خواهرتان  بتواند به کارهای شخصی خود بپردازد، به سینما یا کتابخانه برود، با دوست صمیمی خود چای صرف کند و درد دل کند، و یا به استراحت بپردازد.

  • این تعهد باید برایتان بسیار مقدس باشد و به هیچ دلیلی آن را لغو نکنید یا به روز دیگری موکول ننمایید مگر اینکه یک علت اضطراری واقعی به وجود آمده باشد. بهتر است اگر نمی‌توانید به تعهد خود عمل کنید، اصلاً تعهد نکنید.

  • کار معینی از کارهای منزل، مثلاً خرید مایحتاج یا آشپزی را، تقبل کنید و با مشورت و هماهنگی با خواهرتان، این کار را به بهترین وجه ممکن انجام دهید.

  • اگر مرهمی بر دل ریش خواهرتان نیستید، نهایت سعی خود را به عمل آورید که از زخم زبان، ایراد‌گیری و کوچک شمردن کار وی پرهیز کنید. فراموش نکنید که در هر فرصت، خواهر خود را در بغل بگیرید و از وی برای کار مهمی که انجام می دهد، تشکر کنید.

  • رفتارتان باید احترام آمیز و صمیمانه باشد. از خواهرتان دلجویی و احوالپرسی نمایید. سؤالاتی بپرسید که وی نتواند با جواب آری یا نه پاسخ دهد. می توانید بپرسید دیشب پدر چطور خوابید؟ داروی جدید را چگونه تحمل می کند؟ آیا پرخاشگری او بهتر شده است؟ فیلمی که دیروز دیدی راجع به چه موضوعی بود؟

  • مراقبی شکایت می کرد که برادرش از وی می پرسد حالت چطور است ولی بدون فرصت دادن از کنار وی دور می شود. احوال پرسی شما باید صادقانه باشد و آماده باشید درد دل خواهرتان را گوش کنید و از او دلجویی نمایید. در صورتی که وی با «بد نیستم» جواب داد، سؤالات بیشتری مطرح کنید.

  • به علایم استرس و افسردگی خواهرتان توجه کنید. این علایم زنگ خطری به شمار می روند که فاجعه نزدیک است. برای کم کردن بار و استرس مربوطه و جلوگیری از افسردگی وی اقدام جدی به عمل آورید.

  • در صورتی که به علایم استرس و افسردگی خواهرتان توجه نکنید، از پا درآمدن وی قطعی است. او بایستی از سلامت فیزیکی و احساسی کامل برخوردار باشد تا بتواند نقش خود را به بهترین نحو اجرا کند. در صورت از پا درآمدن وی، امر مراقبت که همه‌ی شما نگران آن هستید دچار شکست و فروپاشی می‌شود. از نو به پا کردن آن بسیار زمان بر و هزینه‌ی فکری و ذهنی آن برای بیمار بسیار بسیار سنگین خواهد بود.

.