مهدی صمدانی جمعه 18 خرداد 1397 05:03 ب.ظ نظرات ()
همزمان با ارسال مقاله دیروز، دردآشنایی در گروه برگزیدگان توانش بریده بود. خوشبختانه ایشان به گروه مراجعه کردند، درد دل کردند، و سایر برگزیدگان با ابراز همدردی و بیان تجربیات خودشان توانستند مراقب خسته ما را کمی آرام کنند. 

لازم دیدم مطلب مراقبت از مراقب را امروز هم ادامه دهم. اگر مراقب اصلی از پا بیفتد، آنوقت مشکل خانواده حد اقل دو برابر خواهد شد. 

مطلب زیر را از آرشیو پرسش و پاسخ دردآشنا برایتان انتخاب کردم:

#درد_دل_کردن

#سوپاپ_اطمینان

دردد دل یک مراقب
سلام قربونه همه شمابرم من بدترازهمه هستم ولی باگفتن که مشکلمان حل نمیشود خداگواه است که بیمارمن لحظه ای زبان به دهان نمیگیردولی چه بایدکردجز صبروتوکل به خدا

پاسخ دردآشنا
درود بر شما و خدا قوت نسبت به بار گرانی که بر دوش دارید. 
درد دل کردن مراقب، مشکل بیمار مثلا پرخاشگری او را برطرف نمی کند. ولی درد دل کردن راهی برای باز کردن سوپاپ اطمینان مراقب است. علاوه بر اینکه از فشار درونی دیگ زودپز روحیتان می کاهید، مطمئنا برای آرامش سایر مراقبین که به طریقی دیگر در گیرند نیز موثر است. آنها می بینند که تنها نیستند. شاید فرجی شود و آنها هم با شما درد دل کنند و از فشار درونیشان کاسته شود.

ما دردی داریم که فقط دردآشنایان آنرا درک می کنند، کسانی که با ما هم دردند. درد دل با همچو کسانی تسکین دهنده و آرامش بخش است.

در وبسایت دردآشنا، مقالات چندی در این مورد نوشته ام که مهمترین آنها مقاله سلامت مراقب در آدرس زیر است. خواهش می کنم آنرا مطالعه کنید و توصیه های آنرا بکار بندید: http://dardashna.ir/?p=1622

فرازهایی از مقاله را برایتان کپی کرده ام:

سطح استرس خود را پایین بیاورید

راه های کم کردن سطح استرس خود و آرامش داشتن را جستجو کنید و با کمک آن ها، از استرس خود کم کنید. استرس باعث بالا رفتن فشار خون و دردهای سیستم گوارش می شود. نرمش های سبک، یوگا، تمرکز روی دم و بازدم، مراقبه و تعمق می توانند کار ساز باشند.

به علایم استرس توجه کنید:

انکار بیماری: من می دانم پدربزرگ بهبود کامل پیدا خواهد کرد!
عصبانیت: پدربزرگ کلافه ام کردی! چرا اینقدر لجبازی می کنی؟
کناره گیری: علاقه ای به ملاقات خواهر و برادرها ندارم.
اضطراب: وقتی که پدربزرگ به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشد چه کنم؟
افسردگی: اصلاً دیگه برایم مهم نیست.
خستگی و فرسودگی: خسته ام. دیگر از توان من خارج است.
بی خوابی: اگر خواب باشم و پدربزرگ از خانه بیرون رود و گم شود چه کار کنم؟
تحریک پذیری: ولم کنید! کلافه شدم!
عدم تمرکز: آنقدر مشغول بودم یادم رفت زیر دیگ را خاموش کنم.
عدم توجه به سلامتی: یادم نمی آید آخرین دفعه که آزمایش خون دادم کی بود.

خطرابتلا به افسردگی را کم کنید

نگهداری از بیمار مبتلا به بیماری آلزایمر و سایر انواع دمانس کار بسیارمشکلی است. مراقب ممکن است دچار احساس گناه، عصبانیت، غم و اندوه، گوشه گیری، و افسردگی شود. افسردگی یکی از مشکلات شایع مراقبین به شمار می رود و امکان بروز آن در تمامی مراحل بیماری وجود دارد. شما ممکن است شخصاً متوجه بروز افسردگی در خود نشوید و بهتر است کسی از دوستان یا فامیل که به طور مرتب با شما در تماس است، این وظیفه را به عهده گیرد. به علایم افسردگی توجه کنید:

به آسانی تحریک شدن
احساس گناه و بی ارزش بودن
احساس ناامیدی
فکر کردن به مرگ و خودکشی
اختلال در خواب
خستگی مفرط و از دست دادن انرژی
از دست دادن حس علاقه و لذت بردن از کارهای روزمره
مشکلات تمرکز و فکر کردن درست
تغییرات در اشتها و وزن
بیماری هایی که به مداوا عکس العمل نشان نمی دهند مانند سردرد، ناراحتی های دستگاه گوارش، و غیره.

با مشکلات مراقبت کردن کنار بیایید

واقع بین باشید. نگهداری کارساز شما از بیمار، در بهبود کیفیت زندگی او بسیار مؤثر است. تغییرات رفتاری بیمار معمولاً از کنترل شما خارج است و طبیعی است که از دست رفتن توانایی های وی، شما را متأثر کند. به نکات مثبت توجه کنید و خاطرات خوب را ارج گذارید.
به خودتان اعتبار دهید. ممکن است شکیبایی شما در پاره ای موارد به پایان برسد، یا فکر کنید آنطور که باید و شاید از عهده ی مراقبت کردن برنمی آیید. توجه داشته باشید که شما نهایت سعی خودتان را برای ایجاد بهترین شرایط نگهداری از عزیزتان به کار بسته اید و احساس گناه بی مورد است.
به تفریح خودتان توجه داشته باشید. شما احتیاج دارید در فرصت های مناسب، زمانی هرچند کوتاه، به خودتان بپردازید. کاری انجام دهید که از آن لذت می برید تا «باطری هایتان را شارژ کنید».
از دیگران کمک بگیرید. راه های دریافت کمک از دوستان، فامیل، و همسایگان را بررسی کنید و در صورت نیاز از آنها استفاده کنید. مقاله چگونه از دیگران کمک بگیریم را مطالعه کنید: 
http://dardashna.ir/?p=1553
تغییرات را قبول کنید. با پیشرفت بیماری، بیمار به مراقبت بیشتر و تخصصی تری احتیاج پیدا خواهد کرد. راه های مختلف کمک گرفتن را بررسی کنید تا در صورت نیاز بتوانید اقدام لازم را انجام دهید. مقاله راه های کمک رسانی به یاور اصلی بیمار را مطالعه کنید:

http://dardashna.ir/?p=1585


سوپاپ اطمینان را باز کنید

Dardashna Q&A پرسش و پاسخ دردآشنا, [17.03.18 15:55]
بسیار اتفاق می افتد که احساس انفجار به شما دست می دهد. شما حس می کنید که توانتان تمام شده است و می خواهید فریاد بکشید، به زمین و زمان بتوپید، و تمام شیشه های پنجره ها را بشکنید. این احساس عادی است و برای سایر مراقبین هم اتفاق می افتد. چه باید کرد؟

Mehdi Samadani, [17.03.18 15:48]

راههای باز کردن سوپاپ اطمینان خود را جستجو کنید و از آنها استفاده کنید. شگردهایی را که بعضی مراقبین استفاده کرده اند و نتیجه گرفته اند آزمایش کنید.
مکان خلوتی را در نظر بگیرید و مدتی به رانندگی بپردازید. آهنگ دلخواه خود را در دستگاه پخش اتومبیل قراردهید وبا صدای بلند آواز بخوانید.
برای پیاده روی به پارک یا محل آرامی بروید. ضمن قدم زدن، به خودتان یادآوری کنید که قبلاً هم به مشکلات بزرگی برخورده اید و پیوسته بر صد در صد آنها غلبه کرده اید. این رکورد بسیار خوبی است.
به کوه نوردی یا تپه نوردی بروید. به اوج مسیر که رسیدید، در بالاترین نقطه بایستید و بدون توجه به اینکه در اطراف شما چه می گذرد، با صدای بلند سخنرانی کنید. در این سخنرانی، از هیچ چیز کم نگذارید. درد دل کنید، شکایت کنید، و در آخر به نقطه های قوت زندگیتان توجه کنید. از فراوانی نکات مثبت تعجب خواهید کرد.
مشکلات روزمره از جمله نق زدن های بی دلیل اطرافیان و غیبت آنها درست درزمانی که به کمکشان نیاز دارید را در دفتری مخصوص این کار یاد داشت کنید. این نوشتن ها شما را سبک می کند، درست مانند اینکه با بهترین دوست و محرم اسرار خود خلوت کرده اید.