منوی اصلی
تالار گفتگو برای تبادل افکار و تجربیات مراقبین فرسایش مغز(دمانس)
شما تنها نیستید. مراقبین فرسایش مغز را پیدا کنید و از تجربیات یکدیگر استفاده کنید.
  • مهدی صمدانی دوشنبه 21 آبان 1397 04:48 ب.ظ نظرات ()

    پرسش و پاسخ زیر چندی قبل در تالار گفتگوی دردآشنا مطرح شده بود. 

    دوست عزیزی پس از خواندن پاسخ من، باز هم بیان داشتند که نتوانسته اند با بکار بردن توضیحات من، مادرشان را بنشانند. این موضوع مر بر آن داشت تا کلیپی را که وعده کرده بودم، تهیه نموده و برای شما عزیزان به اشتراک بگزارم. 

    لطفا پرسش و پاسخ زیر را بدقت مطالعه نموده سپس برای دیدن کلیپ آن، از لینک زیر استفاده فرمایید.


    پرسش یک دردآشنا 

    #مقاومت_بیمار

    سلام دوست عزیز سال نو تون مبارک
    دقیقا همسر م هم تموم خصوصیاتی رو که ذکر کردید دارن ود ر نشتن مقاومت می کنن من دستش رو می گیرم می نشینم واون هم همین کار می کنه بعضی اوقات چندین بار این کار رو می کنم تا بنشینه من احساس می کنم می ترسه فکر می کنه داره می افته که مقاومت می کنه


    پاسخ 

    Mehdi Samadani, [05.04.18 23:49]

    من به سه دلیل برای انصراف از نشستن برخورد کرده ام.

    اول در مورد بعضی عزیزان انرژی بی انتها و نوعی بیش فعالی است که در پاره ای اوقات ماهها طول می کشد. در این دوران بیمار خسته نمی شود و در طول شبانه روز حتی تا ۲۰ ساعت سر پا و فعال است. را رفتن در پارک، قدم زدن داخل منزل، بیرون بردن سگ، و امثال آن. طبیعی است که این مشکل بیشتر در مرحله اول بیماری بروز می کند.

    دوم یک نوع بیقراری و نگرانی در فکر بیمار وجود دارد و او با سر پا بودن می خواهد آمادگی خود را برای مقابله با آن حفظ کند. پیدا کردن دلیل شاید آسان نباشد ولی با دقت لازم و تغییرات کوچک در روتین زندگی شاید بتوانید به آن پی ببرید و در رفع آن بکوشید. معمولا پرسش از بیمار، جر وبحث، و استفاده از زور مشکل را بزرگتر و پیچیده تر می کند.

    سوم مسئله نشستن است. من با برداشت خانم ...... موافقم. بیمار ممکن است از نشستن بترسد. اگر احساس می کنید چنین دلیلی وجود دارد شاید نشاندنشان به طریق زیر کمک کند. ویدیویی در دست تهیه دارم که امیدوارم این را در عمل بهتر نشان دهد:


    1- از صندلی استفاده کنید که بلند باشد که نشست و برخاست از آن آسان باشد مانند صندلی نهار خوری بجای مبل راحتی.
    2- دست غالب بیمار را در دست بگیرید (معمولا دست راستشان) و با دست دیگر روی پشتشان، ایشان را بسمت صندلی به آرامی هدایت کنید.
    3- به صندلی که رسیدید ۱۸۰ درجه به آرامی بچرخید تا پشت بیمار به صندلی باشد.
    4- اگر لازم است به آرامی بیمار را بطرف عقب ببرید تا پشت ساق پا یا زانو با صندلی تماس پیدا کند.
    5- دستهایتان را دور کمر بیمار حلقه کنید (او را در بغل بگیرید) چند لحظه صبر کنید تا احساس آرامش بکنند.
    6- زانوهای خود را روبرو و چسبیده به زانوی بیمار نگهدارید.
    7ـ کمی به جلو خم شوید و تماس زانوها را قطع نکنید. 
    8- بیمار را به آرامی در صندلی قرار دهید و چند لحظه در همین حالت باقی بمانید تا بیمار احساس آرامش کند. 
    9- به آرامی بیمار را رها کنید. 
    10- یادتان باشد در تمام مدت کلمات آرامش بخش در گوش او بگویید، ترانه مورد علاقه اش را بخوانید، یا به هر طریق که می دانید آرامش ایجاد کنید.

    موفق باشید.


    لینک دسترسی به کلیپ: 

    https://www.aparat.com/v/9Zn0w



    آخرین ویرایش: دوشنبه 21 آبان 1397 07:39 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی شنبه 19 آبان 1397 05:33 ب.ظ نظرات ()



    Too often we underestimate the power of
    A touch
    A smile
    A kind word
    A listening ear
    An honest compliment
    Or the smallest act of caring
    All of which have the potential to turn a life around

    Leo Buscaglia
    Author professor


    بسیاری اوقات ما قدرت 
    یک نوازش
    یک لبخند
    یک کلام محبت آمیز
    یک گوش شنوا
    یک تمجید صادقانه
    یا کوچکترین عمل تیمارگری
    را دست کم می گیریم
    همه آنها این پتانسیل را دارند که یک زندگی را دگرگون کنند

    لیو بوسکاگلیا
    نویسنده پروفسور
    آخرین ویرایش: شنبه 19 آبان 1397 06:58 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 16 آبان 1397 11:20 ق.ظ نظرات ()

    عوارض و تداخل دارو یکی از مهم ترین دلایل بروز تغییرات رفتاری در بیماران مانند بیقراری، توهم، پرخاشگری، سردرگمی، و غیره است. مراقب دقیق و کارآزموده، نه تنها به این مهم در مطب پزشک معالج و در تماس با دکتر داروساز توجه می کند، بلکه پس از تجویز دارو و قبل از شروع استفاده آن، شخصا در این مورد جستجو و تحقیق می نماید. 
    فکر نکنید چون به زبان انگلیسی تسلط ندارید این کار غیر عملی است. شما می توانید با استفاده از وبسایتهای مترجم بر این مشکل غلبه نمایید. 
    کلیپ این پادکست را در آپارات مشاهده نمایید. با مشاهده این کلیپ ۱۵ دقیفه ای، شما در این کار استاد خواهید شد.  
    لینک آپارات: https://www.aparat.com/v/Tl2eY
    تصویر اسلایدهای استفاده شده در پادکست را برای مراجعات بعدی شما در زیر اضافه کرده ام.



    آخرین ویرایش: چهارشنبه 16 آبان 1397 12:22 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 11 آبان 1397 07:01 ب.ظ نظرات ()





    The person who truly loves you 
    will never leave you
    no matter how hard the situation gets

    کسی که حقیقتاً دوستت دارد
    هرگز ترکت نخواهد کرد
    مهم نیست که اوضاع تا چه حد دشوار شود


    آخرین ویرایش: جمعه 11 آبان 1397 07:22 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی سه شنبه 8 آبان 1397 05:49 ب.ظ نظرات ()

    اتفاقات روزانه چگونه شکل می گیرند؟ بخش دوم  - How do things happen? Part 2 


    به دنبال پادکست قبلی که به پاره ای از دلایل بروز اتفاقات روزانه می پرداخت، پادکست جدیدی را در کانال دردآشنا در آپارات بارگزاری کردم. برای مطالعه بخش اول این مطلب و شنیدن پادکست آن به آدرس زیر مراجعه فرمایید:   http://dardashnadementiaforum.mihanblog.com/post/168


    پادکست جدید یعنی بخش دوم این مطلب حاصل گفتوی ما در شانزدهمین جلسه رو در روی 

    مراقبین فرسایش مغز مورخ اول آبان ماه۱۳۹۷ است که به عوامل مهم دیگری در شکل گیری 

    اتفاقات روزانه می پردازد.  

     

    در این پادکست دردآشنا، مانند پادکست بخش اول، توضیح می دهم که اتفاقات روزانه بیماران فرسایش مغز(دمانس) چگونه شکل می گیرند. عوامل مختلفی در این زمینه نقش دارند و در نتیجه، شکل گرفتن اتفاقات روزانه به یک معادله چند مجهولی تبدیل می شود که حل  آن آسان نیست. 


    مهم ترین این عوامل بشرح زیر هستند:


    • بیمار به چه نوع فرسایش مغز مبتلاست؟ امروزه بیش از ۱۰۰ نوع فرسایش مغز شناخته 
    • شده است. در عین اینکه پایان همه انواع دمانس بسیار شبیه یکدیگر است، تجلی عوارض و
    • شواهد بیماری در انواع آن می تواند بسیار متفاوت باشد. مثلا عارضه فراموشی کوتاه مدت که در
    • بیماران مبتلا به آلزایمر بوضوح دیده می شود، در بیماران مبتلا به دمانس فرونتو تمپورال از 
    • مشکلات اولیه بیمار نیست. در این نوع دمانس تغییرات رفتاری و شخصیتی بسیار پر رنگ تر 
    • بروز می نماید. برای توضیح بیشتر شایع ترین انواع فرسایش مغز، مقاله مربوطه را در وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=1748

    بیمار در چه مرحله سیر پیشرفت بیماری قرار دارد؟ عزیزان ما در ابتدای راه از بسیاری از

    توانایی ها و امکانات ذهنی خود برخوردارند.  این توانایی ها با پیشرفت بیماری به تحلیل
    می روند و در نتیجه، امکانات فیزیکی و ذهنی آنها با توجه به اینکه در چه مرحله از بیماری
    قرار دارند با یکدیگر کاملا متفاوت است. یادآوری می کنم که بیماری در همه بیماران یکسان
    پیشرفت نمی کند. برای توضیح بیشتر سیر پیشرفت بیماری فرسایش مغز، مقاله مربوطه را در
    وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید:  http://dardashna.ir/?p=2041
      
    شخصیت بیمار قبل از بیماری چه بوده است؟ رفتار و عکس العمل بیمار درون گرا با یک 
    بیمار برون گرا کاملا متفاوت است. اگر شخصیت مراقب هماهنگ با شخصیت بیمار نباشد، 
    باید منتظر بروز درگیری و مشکلات فراوان باشید.

    محیط زندگی بیمار در رفتار او تاثیر گزار است. محیط شلوغ و پر سر و صدا، ملاقات کنندگان با انرژی مثبت یا منفی، گرما یا سرما، گرسنگی و تشنگی، و امثال آن در رفتار بیمار اثر مستقیم دارند.

    • بیماریهای زمینه ای و تداخل دارویی عوامل مهم دیگر در رفتار بیمار بشمار می آیند. اکثر عزیزان ما از چند بیماری دیگر مانند دیابت، بیماری های کلیوی، قلب، و ریوی، آرتروز، و امثال آن در رنج هستند. تشدید و عوارض این بیماری ها رفتار بیمار را تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر آن، تداخل دارویی ممکن است نقش تخریب کننده ای در رفتار بیمار داشته باشد. 

    • رفتار و کردار مراقب در رفتار بیمار اثر مستقیم دارد. باید انتظار بازتاب حالات مراقبی را که 
    • با مشکلات زندگی و خانوادگی خود دست به گریبان است، کمبود خواب دارد، افسرده 
    • است، یا به دلیل مراقبت مستمر خسته است، در عزیز خود داشته باشید. مراقبت از بیماران مبتلا به فرسایش مغز کاری نیست که بتوان یک تنه انجام داد.

    فقط یک مراقب با تجربه و بردبار می تواند با آگاهی از این عوامل، سازشگری بهتری با بیمار ایجاد کرده کیفیت زندگی و مراقبت را بهبود بخشد.


    لینک پادکست در آپارات: https://www.aparat.com/v/31LMS

    آخرین ویرایش: سه شنبه 8 آبان 1397 08:10 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 4 آبان 1397 10:18 ق.ظ نظرات ()



    If you learn to listen for clues as to how I feel 
    instead of what I say
    you will be able to understand me much better

    اگر یاد بگیری بجای آنچه می گویم
     
    به نشانه های اینکه چه احساسی دارم گوش کنی،

    توانا خواهی بود که خیلی بهتر مرا درک کنی


    برگرفته از کتاب  «When caring takes courage  وقتی که مراقبت کردن به شجاعت نیاز دارد»
    نوشته خانم مارا بوتونیس Mara Botonis که پس از خدمت ۳۰ ساله در صنعت خانه سالمندان، 
    کارش را ترک کرد تا از عزیزی که به آلزایمر مبتلا شده بود مراقبت نماید


    آخرین ویرایش: جمعه 4 آبان 1397 10:50 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی یکشنبه 29 مهر 1397 11:32 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    اتفاقات روزانه چگونه شکل می گیرند؟  - ?How do things happen

     

    پادکست جدیدی را در کانال دردآشنا در آپارات بارگزاری کردم. در این پادکست دردآشنا، توضیح می دهم که اتفاقات روزانه بیماران فرسایش مغز(دمانس) چگونه شکل می گیرند. عوامل مختلفی در این زمینه نقش دارند و در نتیجه شکل گرفتن اتفاقات روزانه به یک معادله چند مجهولی تبدیل می شود که حل  آن آسان نیست. 


    مهم ترین این عوامل بشرح زیر هستند:

    • همه‌ی کارهای بیمار تحت تاثیر بیماری قرار می گیرد از جمله افکار، گفتار، رفتار، احساسات، و غیره. تغییرات رفتاری مختلف با شدت و ضعف غیر قابل پیش بینی در این بیماران بوجود می آید. 

    • بیماری پیش رونده و تحلیل برنده است. سلولهای مغزی بی وقفه از بین می روند. این تخریب در قسمتهای مختلف مغز صورت می گیرد و در نتیجه تواناییهای مختلفی را بدون هیچگونه نظم وترتیب تحت تاثیر قرار می دهد. این تغییرات دائما در حال دگرگونی و غیر قابل پیش‌بینی است.

    • حالات بیمار پیوسته بی ثبات است و حتی لحظه به لحظه تغییر می کند. صبح و شب، یا امروز و فردا، از این هفته به هفته بعد، و حتی از بیمار به بیمار کاملا از یکدیگر متفاوت است.

    فقط یک مراقب با تجربه و بردبار می تواند با آگاهی از این عوامل، سازشگری بهتری با بیمار ایجاد کرده کیفیت زندگی و مراقبت را بهبود بخشد.


    لینک پادکست در آپارات: https://www.aparat.com/v/HAi9L

    آخرین ویرایش: جمعه 4 آبان 1397 11:48 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی پنجشنبه 26 مهر 1397 05:43 ب.ظ نظرات ()







    When you forget I will remember for us both
    When you get lost I will find you
    When you are sad I will be sad with you
    When the fear comes I will comfort you
    When you cry I will dry your tears
    When you lash out at me I will not be angry
    When you repeat I will have patience
    When you forget my name I will understand
    When you can not eat I will feed you
    When your legs fail I will carry you
    When you long for home I will be your safe place
    When your journey is ending I will be by your side
    ,I will love you for eternity



    وقتی که فراموش کنی من برای هردو مان بیاد خواهم آورد
    وقتی که راه را گم کنی من پیدایت خواهم کرد
    وقتی که دلتنگ باشی من هم با تو اندوهناک خواهم بود
    وقتی که ترس بر تو مستولی شود من به تو دلداری خواهم داد
    وقتی که گریه کنی من اشکهایت را پاک خواهم کرد
    وقتی که بمن پرخاش کنی من عصبانی نخواهم شد
    وقتی که مطلبی را تکرار کنی من شکیبا خواهم بود 
    وقتی که نامم را فراموش کنی من درک خواهم کرد
    وقتی که نتوانی غذا بخوری من به تو غذا خواهم خوراند
    وقتی که زانوهایت از رمق بیفتند من تو را بدوش خواهم گرفت
    وقتی که میخواهی بخانه خودت بروی من مکان امن تو خواهم بود
    وقتی که سفرت رو به پایان است من در کنار تو خواهم بود
    من تو را جاودانه دوست خواهم داشت


    خانم میشل د سوسیو یکی از نویسندگان وبسایت agingcare است. سایر نوشته های او را می توانید در آدرس زیر مطالعه نمایید:



    آخرین ویرایش: شنبه 28 مهر 1397 11:56 ق.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی یکشنبه 22 مهر 1397 10:25 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    آیا بیمارتان به دیگران تهمت دزدی و خیانت می زند؟

    آیا عزیزتان ادعا می کند که شما او را اذیت و آزار می دهید؟

       

    پادکست جدیدی در آپارات برایتان بارگزاری کردم.  در این پادکست به یکی از عوارض بیماری فرسایش مغز که در سیر بیماری گریبان گیر اکثر عزیزان ما می شود یعنی عارضه بدگمانی و تهمت زدن پرداخته ام. تحمل این عارضه برای مراقبی که با تمام عشق به مراقبت از عزیزش مشغول است بسیار دردناک است. 

    مراقب باید باور داشته باشد که این رفتار یکی از عوارض بیماری است و سازشگری با آن با استفاده از دلیل و برهان کارساز نخواهد بود.

    چه باید کرد؟ برای شنیدن این پادکست به کانال دردآشنا در آپارات مراجعه نمایید:

    https://www.aparat.com/v/dgn6Y

    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مهر 1397 10:38 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 20 مهر 1397 12:06 ب.ظ نظرات ()



      You can't live a perfect day 
    without doing something for someone 
    who will never be able to repay you 

    برای بدست آوردن یک روز کامل در زندگی،
    باید برای کسی که هرگز نخواهد توانست
    محبت شما را جبران نماید، کاری انجام دهید







    آخرین ویرایش: جمعه 20 مهر 1397 05:18 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی چهارشنبه 18 مهر 1397 07:35 ب.ظ نظرات ()

    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،


    پادکست چهاردهمین جلسه ماهیانه رو در روی مراقبین فرسایش مغز(دمانس) را در کانال دردآشنا در 

    آپارات برای علاقمندان که در جلسه حضور نداشتند بارگزاری کردم.


    برای شنیدن این پادکست: https://www.aparat.com/v/ZJa8m

    برای خواندن اصل مقاله در وبسایت دردآشنا: http://dardashna.ir/?p=34


    این جلسه در تاریخ سوم مهرماه ۱۳۹۷ در مرکز تحقیقات مغز و اعصاب کرمان برگزار شد. مطلب مورد 

    بحث، «تغییرات رفتاری پرخاشگری و خشونت» بود که کم و بیش در سیر بیماری همه عزیزان ما اتفاق 

    می افتد. راهکار درست سازشگری با این عارضه پیدا کردن دلایل بوجود آمدن آن و بر طرف کردن آنهاست. 


    توصیه می کنم که مداخلات دارویی باید آخرین گزینه شما باشد.


    گزیده ای از مطالب مورد بشرح زیر است:


    سر آغاز پرخاشگری

    بیماران مبتلا به دمانس، به تدریج درستی قضاوت خود را از دست میدهند و از درک و فهم درست اطلاعات و اتفاقات اطراف خود در می مانند. اختلال در قضاوت بیمار، گاهی ریشه در عوامل خارجی محیط زندگی آنها دارد و در موارد دیگر، به احساس درونی آنها از جمله احساس سرما، گرما، گرسنگی، درد، وغیره ارتباط پیدا میکند. در نتیجه پیشرفت بیماری و کم شدن ظرفیت تحمل بیمار، وی پرخاشگر و عصبانی میشود. مراقب باید باور داشته باشد که این رفتار از روی عمد نیست.

     


    دلایل بروز پرخاشگری

    پرخاشگری ممکن است به دلایل گوناگونی از جمله ناراحتی های فیزیکی، عوامل محیطی، و یا مشکلات ارتباطی بوجود بیاید. با کشف دلایل پرخاشگری و برطرف کردن آنها، سازگاری و کنار آمدن با بیمار آسان تر می شود.


    سازشگری با پرخاشگری

    • فکر کنید چه اتفاقی درست قبل از شروع پرخاشگری رخ داده که ممکن است باعث این عکس العمل بیمار شده باشد.
    • اطمینان حاصل کنید که بیمار از دردی یا عفونتی در رنج نیست.
    • در رفتار خود دقت کنید. با صدای آرام و دور از هیجان صحبت کنید. آرامش شما، برای بیمار اطمینان بخش است و اضطراب و نگرانی شما، بیمار را هیجان زده و مضطرب میکند.
    • سطح خطر را برای خود و بیمار پایین بیاورید. کمی از بیمار فاصله بگیرید که از احتمال در گیری فیزیکی کم شود.
    • از به کار بردن زور اجتناب کنید. نگه داشتن بیمار و به کار بردن زور، او را بیشتر عصبانی می کند و ممکن است کار از کنترل خارج شود و به خشونت بیانجامد.
    • هر نوع وسیله ای را که بیمار بتواند برای صدمه زدن به خود یا دیگران استفاده کند، از دسترس او دور نگه دارید. کارد آشپزخانه، چکش، قیچی، و غیره را از او پنهان کنید.
    • اگر مراقب به تنهایی با بیمار زندگی می کند، باید عده ای از فامیل و دوستان نزدیک را در جریان بگذارد و در صورت نیاز از آنها کمک بگیرد.
    • شرح بیشتر در وبسایت دردآشنا



    مشورت با پزشک

     اگر رفتار پرخاشگرانه بیمار شدید است، زمان زیادی به طول می انجامد، تکرار میشود، و امکان آسیب دیدن بیمار یا مراقب وجود دارد، با پزشک مشورت کنید.

    لیست دارویی و پرونده سوابق پزشکی بیمار را همراه داشته باشید و به پزشک نشان دهید. وی با توجه به نتیجه معاینات بالینی، آزمون های روانشناختی، و بررسی عوارض داروهای مصرفی بیمار و امکان تداخل نامطلوب آنها، نسبت به تشخیص و مداخله درمانی مناسب تصمیم میگیرد.



    آخرین ویرایش: چهارشنبه 18 مهر 1397 07:59 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 13 مهر 1397 06:00 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

     

    همانطور که آگاهید، از من دعوت شده بود که در کنگره سالیانه طب سالمندی همراه با سمپوزیوم سالانه 

    بیماری آلزهایمر که در تهران  ۱۱ – ۱۳ مهرماه ۱۳۹۷ برگزار شد بعنوان یک مراقب شرکت نمایم. عنوان 

    صحبتم را دمانس – دیدگاه یک مراقب  Dementia – A caregiver’s view  انتخاب کردم.

     

    متن سخنان خودم را در دو قسمت در پادکست های  امروز برایتان پست کردم. در نظر دارم در اولین 

    فرصت، فایل صوتی آنرا نیز برایتان پست کنم. زمان پیش بینی شده برای من ده دقیقه بود ولی با 

    انصراف یکی از سخنرانان بعد از من، فرصت داشتم بیست دقیقه سخنرانی کنم. در نتیجه فایل صوتی 

    آن مفصل تر از متن این پادکست خواهد بود.

     

     

    با درود.

    دمانس فقط جان بیمار را نمی گیرد.

    دمانس زندگی مراقب بیمار را نیز تهدید می کند.

     

    خطر مرگ و از پا درآمدن مراقبین در اثر افسردگی، مشکلات روانی، و بیماری های قلبی و عروقی  ۶۳٪ از غیر مراقبین بیشتر است. Richard Schulz, PhDJAMA. 1999

     

    مراقبت از بیمار مبتلا به دمانس بسیار سخت است.

    من این را بخوبی می دانم.

    من مدت ۱۴ سال است که از همسرم مراقبت می کنم.

     

    در سال ۲۰۰۵ میلادی برای همسرم تشخیص دمانس فرونتو تمپورال داده شد.

    من کتابها و نوشته های زیادی در باره دمانس خوانده بودم

    اما برای چالشهایی که FTD سر راهمان قرار می داد آمادگی نداشتم.

     

    پزشک متخصص همسرم، جداگانه و خصوصی بمن گفت برای کمک بما، هیچ کاری از دستش بر نمی آید. 

    او فقط می تواند با بروز تغییرات رفتاری در همسرم، داروی مناسبی برای کنترل عوارض آن تجویز نماید.        

     

    او گفت باید گروههای پشتیبان و تالارهای گفتگوی مربوطه را جستجو نموده و از تجربیات کسانیکه قبلا 

    در این راه قدم گذاشته اند کمک بگیرم.

     

    سپس تذکر عجیبی بمن داد:

    از خودت مواظبت کن!

     

    از خودم مواظبت کنم؟

     

    بلی.

     

    تو در معرض خطر هستی. تو باید نیروی کمکی داشته باشی. باید کسی را مامور کنی که آثار و علائم افسردگی و از پا درآمدن را در تو رصد نماید، چونکه خودت زمانی خبردار خواهی شد که دیر شده است.

     

    او بمن هشدار می داد که دمانس، من و همسرم هر دو را نشانه گرفته است.

    من باید سلامت بمانم تا بتوانم از همسرم مراقبت کنم.

     

    ما از آمریکا به زادگاهمان کرمان برگشتیم.

    من به مطالعه در باره دمانس و FTD ادامه دادم.

    به تالار گفتگوی جهانی FTD پیوستم و با سایر مراقبین گریستم و خندیدم.

     

    بسیاری دمانس را بیماری فراموشی و شناخت می دانند.

    ولی برای مراقب و عزیز او، بالا تر از همه، مشکلات تغییرات رفتاری بیمار است که سازشگری با آنها بسیار 

    دشوار می باشد.

     

    داستانهایی که شنیدم وحشت آور بودند.

     

    بیماری شیر اجاق گاز آشپزخانه را نیمه های شب باز کرده و بدون روشن کردن آن دوباره به رختخواب رفته بود.

    دیگری بدون پوشیدن شلوار و لخت از منزل خارج شده بود.

    بیمار دیگری در خانه سالمندان، در یک لحظه عصبانیت، بیمار ی را از پنجره به بیرون انداخته و باعث مرگ

    او شده بود.

     

    داستانهایی از بیمارانی که اشیا مختلف مانند قیچی، ریموت تلویزیون، و کارد را در نتیجه پرخاشگری بطرف 

    دیگران پرت کرده بودند. یا بیماری که در شب سرد زمستان، بدون پوشش مناسب، منزل را ترک کرده و گم 

    شده بود.

     

    در این تالار همچنین راهنمایی و راهکارهای عملی بر اساس تجربه سایر مراقبین مورد گفتگو قرار می گرفت که بعضی آنها بسیار با ارزش  و نجات دهنده بودند.

     

    و بالا تر از همه اینها، همدردی مراقبین با یکدیگر بود. کسانی که دردآشنا بودند و از سنگینی بار مراقبت آگاه 

    بودند.

     

    من یک سیستم مراقبتی منظم را برپایه اصول مهندسی، با بکار بردن بهترین راهکارهایی که در کتابها خوانده، 

    در تالارهای گفتگو دیده، و شخصا تجربه کرده بودم بنا نهادم. همه چیز بر پایه یک برنامه منظم و پویا، 

    همراه با مشاهدات مستمر، و تغییرات بر حسب نیاز، بنا شده بود.


    ادامه مطلب در پادکست بعدی

    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مهر 1397 08:14 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 13 مهر 1397 05:41 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

     

    همانطور که آگاهید، از من دعوت شده بود که در کنگره سالیانه طب سالمندی همراه با سمپوزیوم سالانه 

    بیماری آلزهایمر که در تهران  ۱۱ – ۱۳ مهرماه ۱۳۹۷ برگزار شد بعنوان یک مراقب شرکت نمایم. 

    عنوان صحبتم را دمانس – دیدگاه یک مراقب  Dementia – A caregiver’s view  انتخاب کردم.

     

    پست کردن متن کامل سخنرانی من در یک پادکست امکان نداشت. مجبور شدم آنرا در دو قسمت 

    پست کنم. اینک ادامه قسمت اول ....

     



    ادامه متن سخنرانی من ...


    تلفن ها و مراجعات سایر مراقبین، که توسط دوستان و آشنایان در باره ما شنیده بودند شروع شد.

    آنها می خواستند با من صحبت کنند و در زمینه مشکلاتشان با من مشورت نمایند.

     

    اندوه وتاثر جوانی را که توی مبل از فرط استیصال و خستگی وارفته بود هرگز فراموش نخواهم کرد.  

    او می خواست بداند وقتی که مادرش ساعتهای متوالی به گریه کردن و خود زنی می پردازد چه کند؟

     

    تصویر او، روی دیگر سکه دمانس است. فرزندان جوان، اکثرا جوان ترین دختر خانواده، زندگی 

    خود را متوقف می کند تا از عزیزی مراقبت نماید.

     ۱۰تا ۲۰ سال بعد، زمانی که مراقبت به پایان رسیده است، هنگام ورود به میانسالی و پس از تباه شدن 

    دوران جوانی، عدم ادامه تحصیل، بدون شغل و کار، و خانواده و فرزند، خود را تنها، بیمار، 

    و سرخورده می یابد.

     

    سال 1394 بود.

     

    بیش از ۱۰ سال از تشخیص بیماری همسرم می گذشت ولی هنوز مرجع مناسبی برای کمک به مراقبین 

    وجود نداشت.

     

    تصمیم به نوشتن گرفتم. مقالاتی در زمینه مراقبت برای کمک به سایر مراقبین، در حد توانم و با 

    سرمایه گزاری از ساعات استراحتم.

     

    در جریان کار با پزشکی متخصص و علاقمند،‌ آقای دکتر کاوه شفیعی آشنا شدم. ایشان زحمت ویراستاری 

    نوشته های من را از دید پزشکی با گشاده رویی پذیرفتند.

     

    این شروع پروژه دردآشنا بود..dardashna.ir        

     

    ظرف سه سال گذشته، پروژ توسعه یافت:


    بیش از ۱۵۰ مقاله در زمینه های مختلف مراقبت، از تغییرات رفتاری گرفته تا مسایل مالی و حقوقی، 

    همراه با رفرنس های معتبر و پس از تایید آقای دکتر شفیعی، در وبسایت منتشر کرده ام.


    کتاب راهنمای مراقبین فرساش مغز بر اساس وبسایت دردآشنا، و با تایید شورای تالیف و ترجمه دانشگاه 

    علوم پزشکی کرمان را در پاییز سال گذشته منتشر کردم. چاپ دوم این کتاب که توسط متخصصین و 

    مراقبین مورد تحسین قرار گرفته است هم اکنون در دسترس شماست.


    برای به اشتراک گذاشتن تجربیات مراقبین و پاسخ به پرسشهای آنها، تالار گفتگوی دردآشنا را در محیطی 

    امن برایشان ایجاد کردم.


    وهر کجا که نوشته های دردآشنا برای مراقبین روشن نبود، به تهیه کلیپهای آموزشی پرداختم.  


    جلسات ماهانه رو در روی مراقبین را راه اندازی کرده و چهاردهمین آنرا هفته گذشته برگزار نمودم.

     

    بعلاوه خدمات متنوع دیگری که در صفحه اول وبسایت ذکر شده، و برایتان رونوشت تهیه کرده ام.

     

    در پایان ۳ در خواست از شما دارم:

     

    اول: به مراقبین اطلاع رسانی کنید.

    آنها را از خدمات رایگان دردآشنا، آگاه نمایید.

    حتی اگر ۱٪ از مراقبین از این خدمات بهرمند شوند، ما به هزاران مراقب و بیمار و خانواده هایشان یاری 

    رسانده ایم.

     

    دوم: مراقبین، با اندوختن تجربه، در کار خود مهارت پیدا کرده و حرفه ای می شوند. آنها را توانمند کنیم تا از خرد جمعی یکدیگر بهرمند شده و پزشک را در موثرتر کردن مداوا یاری دهند.   راهی برای ارتباط مراقب با پزشک پیش بینی نمایید تا او بتواند خصوصی در باره عزیزش گزارش دهد و در صورت بروز عوارض دارویی، راهنمایی بگیرد.

     

    سوم:‌ از بکار بردن واژگان توهین آمیز و نامناسب مانند زوال عقل و خرد سودگی که به گوشه گیری بیماران 

    و پنهان کردن بیماری از دیگران منجر می شود بپرهیزیم. حمایت کنیم تا واژگان معمول دیوانه و محجور 

    برای بیماران دمانس در مجامع حقوقی، تغییر نماید

     

    ما در پروژه دردآشنا، واژگان فرسایش مغز را که هیچگونه بار منفی ندارد برگزیدیم مانند هر عضو دیگری که 

    در اثر مرور زمان فرسایش پیدا می کند. این واژگان باندازه کافی شفاف و بیان کننده واقعیت بیماری به 

    بیمار و مراقب او در ابتدای راه، و همچنین جامعه فارسی زبان می باشد.   

     

    متاسفانه بدلیل مسئولیت مراقبت از همسرم، حضور در تمام مدت کنگره برایم مقدور نیست و باید امشب 

    به کرمان بازگردم. در پایان جلسه امروز اگر پرسشی باشد در خدمتتان هستم.

     

    از توجهتان سپاسگزارم.

     

    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مهر 1397 08:15 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 13 مهر 1397 04:46 ب.ظ نظرات ()
    ☘☘ با درود ☘☘ به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

    دمانس – دیدگاه یک مراقب
    Dementia - A Caregiver's View


    همانطور که وعده کرده بودم، فایل صوتی سخنرانی خودم را که در کنگره طب سالمندی تهران ضبط کرده ام لحظاتی قبل در آپارات، کانال دردآشنا، برای علاقمندان بارگزاری کردم. متن این سخنرانی را قبلا در وبلاگ دردآشنا منتشر کرده بودم. 

    برای شنیدن این سخنرانی به آدرس زیر مراجعه فرمایید: 
    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مهر 1397 08:15 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • مهدی صمدانی جمعه 6 مهر 1397 07:58 ب.ظ نظرات ()

    با درود به دردآشنایان و برگزیدگان عزیز،

    در راستای آگاهی رسانی در باره بیماری آلزایمر و دمانس، مقاله های مختلفی در وبلاگ دردآشنا درج کرده ام از جمله بیماری آلزایمر و تفاوت آن با دمانس، انتخاب واژگان مناسب برای ابنگونه بیماریها، آمار مبتلایان و نیازهای اجتماعی، درمانی، و مراقبتی در آینده، ده علائم هشدار دهنده و زنگ خطر، معرفی کتاب راهنمای مراقبین فرسایش مغز(دمانس)، و عواملی که خطر ابتلای به این بیماریها را تشدید می کنند. در آخرین بلاگ ماه سپتامبر در نظر دارم  به راههای کم کردن خطر به ابتلای بیماری را شرح دهم.

     


    آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است؟

    همانگونه که هنوز علت دقیق بو جود آمدن بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز معلوم نیست، لذا راه مطمئنی هم برای جلوگیری از ابتلا به آن وجود ندارد. ولی شما می توانید با تغییراتی که در روش زندگی خود ایجاد می کنید، خطر دچار شدن به فرسایش مغز را کم کرده و یا شروع آن را به تأخیر بیندازید. بر اساس تحقیقات اخیر انجام شده در دانشگاه کالج لندن، شما می توانید با تغییرات موثر در روش زندگی خود، خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز را ۳۵% کاهش دهید. به راهکارهای زیر توجه فرمایید:


     

    خطر ابتلا به بیماری های عروقی را کم کنید

    بیماری های قلبی و عروقی با بیماری آلزایمر و دمانس عروقی رابطه نزدیک دارند. برای اطلاع بیشتر در باره دمانس عروقی، مقاله انواع فرسایش مغز را مطالعه کنید: http://dardashna.ir/?p=1748.  شما ممکن است با اقدامات مربوط به بهبود کیفیت سلامتی قلبی و عروقی خود نه تنها خطر اینگونه بیمایها مانند ایست قلبی را کاهش دهید بلکه از خطر سکته مغزی و دمانس عروقی نیز بکاهید.


    به ورزش و فعالیت بپردازید

    گنجاندن ورزش و فعالیتهای مورد علاقه در برنامه روزانه و هفتگی، نه تنها به سلامت فیزیکی شما کمک می کند، بلکه سلامت روحی و فکری شما را نیز تقویت می نماید. پیاده روی، دوچرخه سواری، و شنا ورزشهای مناسب برای همه سنین بشمار می روند.

    .

    تغذیه سالم داشته باشید

    یک برنامه غذایی کم چربی و کم نمک، با فیبر فراوان، سبزیجات و میوه جات تازه، ماهی و دانه های روغنی ممکن است از خطر دچار شدن به آلزایمر وبسیاری از انواع فرسایش مغز بکاهد. مقاله تغذیه و برنامه غذایی وبسایت دردآشنا را مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=1068

     

    فکر و مغز خود را به چالش بکشید

    نشانه هایی مبنی بر کمتر بودن نرخ ابتلا به فرسایش مغز در افرادی که فکر و مغز خود را بکار می گیرند وجود دارد. شما ممکن است بتوانید خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و بیشتر انواع فرسایش مغز را با کتاب خواندن، یاد گرفتن زبان خارجی، یاد گرفتن نواختن یک آلت موسیقی و امثال آن کم کنید. کامل کردن تحصیلات پایه حد اقل تا پایان دبیرستان نیز از اقدامات موثر است.

    .

    اجتماعی باشید

    تحقیقات نشان داده است که افراد اجتماعی در مقایسه با افراد گوشه گیر، کمتر در معرض خطر ابتلا به انواع فرسایش مغز قرار دارند. پیوستن به کلوبها، سازمانهای داوطلبانه مردم نهاد، مسافرت های گروهی و امثال آن خطر ابتلا به فرسایش مغز را کم می نماید.

    .

    برای اطلاع بیشتر، مقاله آیا فرسایش مغز (دمانس) قابل پیشگیری است را در وبسایت دردآشنا مطالعه فرمایید: http://dardashna.ir/?p=2780

    آخرین ویرایش: دوشنبه 23 مهر 1397 08:16 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 9 1 2 3 4 5 6 7 ...